30, ఏప్రిల్ 2023, ఆదివారం

గీతం...సంగీతం...సతతహరితం - 16 - బంగరు సంజె పొద్దుల్లో ఓ పాట విన్నా... "పొన్ మాలైప్ పొళుదు"




జిలుగుల ముగ్గులేసే 
మలిసంజ వెలుగులు

కిలకిలమని పాటలాడే 
పులుగు ఎలుగులు

బిరబిరమని నేల చేరే 
కడలి పొర్లింతలు

కలకలమని నింగికెగసే 
పిల్లల కేరింతలు

వీటన్నిటికీ తోడుగా...

"హే...ఓ....మ్మ్...లల్లల్లా" మంటూ 
పాటే ప్రాణమన్నట్టున్న 
ప్రాణమే పాటైనట్టున్న 
"బాల" గంధర్వుడి 
ప్రాణస్వరం 


అలలు అలలుగా నీటిపై తేలుతున్నట్టు
అల్లరల్లరిగా గాలిలో తూలుతున్నట్టు
పువ్వుల పుప్పొడిని అద్దుకున్నట్టు 
నవ్వులో ముంచి తీసినట్టు 
తళుక్కుమన్న తమిళ తేనె పదాలు 
కూనిరాగాలు... 
హాయిగానాలు... 

ఇలాతలంపై 
ఈ పాటని ఇంకెవరు పాడినా 
ఇలా - తళుకు మలాము - రాసినట్టుండదండీ... 
అలాగని నే రాసిస్తానండీ!
ఒట్టండీ! 
ఒప్పుకోవాలండీ!

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***



ఇల కోడి కూతతో తెల్లవారి మెలకువలైనది మొదలు 
ఇలకోడి సద్దుతో సద్దుమణిగి కలలూరు వేళల వరకు... 

చెప్పాలంటే - నాకది మామూలే! 

తలచిన తలపుకి నవ్వొస్తే ఆ నవ్వుకి ఇంకో నవ్వు కలుపుకోవడానికో -
ఏదో గుర్తొచ్చి ఎదలో ఎక్కడో ఏదో గుచ్చిన కంటి తడుపుకి తుడుపుగానో -
ఓ పాటని తోడు తెచ్చుకోవడం...
ఆ పాటలో నవ్వు పెంచుకోవడం...
ఆ పాటతో నొవ్వు తుంచుకోవడం...
చెప్పానుగా... నాకిది మామూలే! 

ఏ నాటికీ - పాటకది పరిపాటే!

ఒక్కోసారి - ఒక పాట - పాతనేస్తమల్లే చేరి - వాడుకగా - అందేస్తుంది. 
అంది - అప్పటికి మురిపించి - మళ్ళొస్తానని - మనసు మఱగున - ఒదుగుతుంది. 
ఇంకో మాటు - ఒక పాట - అనుకోని అతిథిలా వచ్చి - వేడుకగా - అలరిస్తుంది. 
అలరించి - ఎప్పటికీ మరవకని - నను వీడనని - మదిని నెయ్యమై - ఒద్దికౌతుంది. 
ఏనాటికైనా ... పాటకిది పరిపాటే!

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    సరిగ్గా నెల క్రితం - పైన నే చెప్పినట్టు - అచ్చు అలానే - అనుకోని అతిథిలా - నాకో పాట దొరికింది. 

    అదెలాగో - అదేం పాటో - ఆ పాట ఊసులే ఈనాటి నా కబుర్లు. 

    ఇళయరాజా పాటలు ఇప్పటివి కాదు కానీ 80 లు - 90 ల నుంచి వెతుక్కుని వినడం - ఆ nostalgia తో ఒకప్పుడు వుండొచ్చిన వూళ్ళన్నిటిలో నడిచొచ్చిన దారుల్లో ఆ పాటల్ని విన్న మొట్టమొదటి క్షణాల్ని గుర్తు చేసుకోవడం నాకిష్టమైన వ్యాపకం. 

    ఓ రోజలాగే ఇళయరాజా పాటల్ని వెతుక్కుంటున్న నేను - యూట్యూబ్లో "SPB | Ilaiyaraja song" అన్న మాటలు చూసి అనుకోకుండా ఓ పాట మీద click చేశాను. 

    ముందు కొన్ని పిట్ట కుహుకుహూలు - వెంటనే ఇళయరాజా గిలిగింతల జంత్ర గతులు - ఆ వెంటనే.... "హే... ఓ.... మ్మ్... లలల్లా... అంటూ సుబ్బయ్య గొంతూ... విన్నాను. 

    అంతే! 

    అప్పట్నుంచీ ఇప్పటి దాకా ఆ పాట ఎన్నిసార్లు  మళ్లీ మళ్లీ విన్నానో లెక్కలేదు. 

    విన్నకొద్దీ చెవులకి చవులూరించే పాట. 

    వినకపోతే "నన్ను వినవా?!" అంటూ వీనుల చేరే పాట. 

    ఇంత ఆరాట పెడుతున్న పాట పుట్టుపూర్వోత్తరాలు ఏంటా అని ఆరా తీస్తే తెలిసింది ఏమిటీ అంటే ఇది వైరముత్తు రాసిన మొట్టమొదటి పాటట. భారతీరాజా తీసిన నిళగళ్  (1980) అనే సినిమా లోది. ఈ పాటలో కనిపించిన S. రాజశేఖర్‌కి ఇది మొదటి సినిమాలాగా అనిపించింది. 

    ఈ పాటలో సముద్రపుటొడ్డు  దగ్గర మొదలుపెట్టి, సరివి తోటలు దాటి, రోడ్డు మీద చెట్ల దాకా పరిగెడుతూ - మధ్యమధ్యలో డాబా ఎక్కి ఆకాశం కేసి కళ్ళు తిప్పి చూస్తూ ఈ ఎస్రాజశేఖరుడు చేసిన అభినయం రొంబ నల్లా ఇరుక్కు! 

    పాడింది ఎస్పీబీ, పాడించింది ఇళయరాజా కాకపొతే ఈ పాట గురించి ఈ నాటి ఈ రాతే లేదు కాబట్టి వాళ్ళ గురించి ముందే చెప్పేశా కదా! 

    పైన చెప్పిన పెద్ద వాళ్లందరికీ పేరుపేరునా దండాలెట్టుకుంటూ ఇహిప్పుడు అసలు పాట గురించి. 


*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    ఈ పాట వినగానే - ఇందులో చప్పున అర్థమైన ఒక వాక్యం "వానమ్ ఎనక్కొరు  బోధి మరమ్". ఇంతకు ముందు విన్న కొన్ని తమిళ పాటల వల్ల నాకు "వానమ్***" అంటే ఆకాశం అని తెలుసు. 

    కన్నడ "మర" పరిచయం వుండడం వల్ల "మరమ్" అంటే తరువు అనిన్నీ తెలుసు. 

    "ఎనక్కు", "ఒరు" - అంతమంది తమిళ నన్బర్గళ్ ఉన్న నాకు ఈ మాటలు తెలీవంటే ఎల్లాగూ?!

    మొత్తానికి ""వానమ్  ఎనక్కొరు  బోధి మరమ్" అనగా "ఆకాశం నాకొక బోధి తరువు" అన్న తాత్పర్యం బోధపడింది. 



*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    ఆ ఒక్క వాక్యం అర్థం కాగానే నాకమాంతం ఆ పాట మీద అభిమానం అంతై ఇంతై ఎంతెంతో ఐపోయింది. 

    దాంతో పాటలో మాటమాటనీ పలకడమెలాగో నేర్చుకుని - మాటమాటకీ తెలుగు పలుకేదో రాసుకుందామనుకున్నా. 

    ఇదిగో - ఇప్పుడదే చేస్తున్నా!

    ముందుగా పాట చూస్తూ   వినడానికి వీలుగా యూట్యూబ్ లింక్ ఇస్తున్నా:  https://www.youtube.com/watch?v=Ux0LERGc1cc

    ఆ తర్వాత ఆ కింద పాటలో మాటలు - మాటమాటకీ తెలుగు మాటలు కూడా రాసుకున్నా. 

    అన్నట్టు ఇక్కడో మాట చెప్పాలి. 

    ఈ పాటలో పల్లవీ, మొదటి చరణం అర్థమయ్యాయి - నాకు చాలా నచ్చాయి. 

    రెండో చరణంలో మాటలు తమిళంలో వినడానికి చాలా బావున్నాయి కానీ వాటి అర్థం పూర్తిగా తెలియాలంటే "నిళగళ్"సినిమా అయినా చూడాలి లేకపోతే తమిళ పాటలు బాగా వినే స్నేహితులని అడిగి తెలుసుకోవాలి. అప్పుడు మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చి ఈ కబుర్లు update చేసుకోవాలి. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***





హే... ఓ.... మ్మ్... లలల్లా... 

పొన్ మాలైప్ పొళుదు - బంగరు సంజె పొద్దు
ఇదు ఒరు ... పొన్ మాలైప్ పొళుదు - ఇది ఒక ...బంగరు సంజె పొద్దు
వానమగళ్ - నానగిరాళ్ - నింగికన్నె సిగ్గుపడుతోంది
వేరు ఉడయ్ - పూనగిరాళ్ - వేరే (రంగు) వలువ కట్టుకుంటోంది  

ఇదు ఒరు... పొన్ మాలైప్ పొళుదు
  మ్మ్...  హే... ఆ.... ఓ ... మ్ మ్ మ్మూ ... 

ఆయిరమ్ నిఱంగళ్ - జాలమిడుమ్ 
రాతిరి - వాసలిల్  - కోలమిడుమ్ 
ఆయిరమ్ నిఱంగళ్ - జాలమిడుమ్ - వేల రంగులు మాయ చేస్తాయి 
రాతిరి - వాసలిల్  - కోలమిడుమ్ - రాత్రి వాకిట ముగ్గులేస్తాయి 
వానమ్ ఇరవుక్కుప్  పాలమిడుమ్ - నింగి రాత్రికి వంతెన వేస్తోంది
పాడుమ్ పరవైగళ్ తాళమిడుమ్ - పాడే పక్షులు తాళమేస్తున్నాయి
పూ మరంగళ్ - సామరంగళ్ - వీసాదో?! - పూల తరువులు చామరలు వీచవో?

ఇదు ఒరు ... పొన్ మాలైప్ పొళుదు
వానమగళ్ - నానగిరాళ్
వేరు ఉడయ్ - పూనగిరాళ్

ఇదు ఒరు... పొన్ మాలైప్ పొళుదు

వానమ్ - ఎనక్కొరు బోధి మరమ్ 
నాళుమ్ - ఎనక్కదు - సెయ్‌ది తరుమ్ 
వానమ్ - ఎనక్కొరు బోధి మరమ్ - నింగి నాకొక బోధి తరువు
నాళుమ్ - ఎనక్కదు - సెయ్‌ది తరుమ్ - రేపు నాకది సుద్ది (కబురు) తెస్తుంది
ఒరు నాళ్ ఉలగం నీది పెరుమ్ - ఒక నాటికి లోకం న్యాయం పొందు 
తిరునాళ్ నిగళుమ్ తేది వరుమ్ - మంచి జరిగే రోజు వచ్చు
కేళ్విగళాల్ వేళ్విగళై నాన్ సెయ్‌వెన్ - అడుగుటతో నా విన్నపం నేను చేస్తాను

ఇదు ఒరు ... పొన్ మాలైప్ పొళుదు
వానమగళ్ - నానగిరాళ్
వేరు ఉడయ్ - పూనగిరాళ్

ఇదు ఒరు... పొన్ మాలైప్ పొళుదు

ఆ... హే... ఓ... లలల్లా... 
మ్మ్...  హే... ఆ.... ఓ ... మ్ మ్ మ్మూ ... 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    మళ్ళీ అదే చెప్తున్నా... చెప్పకుండా వుండలేకపోతున్నా... 

ఇలాతలంపై 
ఈ పాటని ఇంకెవరు పాడినా 
ఇలా - తళుకు మలాము - రాసినట్టుండదండీ... 
అలాగని నే రాసిస్తానండీ!
ఒట్టండీ! 
ఒప్పుకోవాలండీ!
ఆయ్! అంతేనండి మరీ!

~ పాటల భైరవి 



16, ఏప్రిల్ 2023, ఆదివారం

ౘందమామ! నీ మీద నిందాయె!

    ఎప్పటికప్పుడు నాకు నచ్చినట్టుగా ఓ రోజు నడిస్తే ఆ రోజుకి నా నక్షత్రాల నడకలేవో సరిగ్గా కుదిరాయని మురిసిపోతూ వుంటాను. 

    అల్లాగే... ఒక్కోసారి చాలా అరుదుగా -  
తలలో ఏవేవో తలపులు నడుస్తూ - 
అన్నది వింటున్న చెవికి, 
విన్నదానికి బదులిస్తూ అంటున్న నోటికి 
పొంతన కుదరనప్పుడు 
నా గతి తప్పిన మతికి 
అప్పటి స్థితికి - పరిస్థితికి 
మతి-గతికి మామైన 
ౘందమామ మీద 
నిందేహేస్తూ వుంటా! 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    ఫాల్గుణ పౌర్ణమి (2023, మార్చ్ నెల 8వ తేదీ) నాడు ౘందమామ మీద నింద వేసే సందర్భమొకటి కుదిరింది. 

    ఆ కబుర్లు చెప్పబోయే ముందు ౘందమామని పిలిచి పలకరించి - పలకరింపుతో ఆగక - పాటంతా మామతో మాటలు చెప్పుకునే - పాటలు కొన్ని తలుచుకుంటున్నా. 

    తలుచుకుంటున్న పాటలతో ఓ చిన్న ఆట ఆడదామనుకుంటున్నా! 

    ఈ పాటల్ని గుర్తు పట్టి ఏ సిన్మాలో ఎవరు పాడారో చెప్పి పెట్టగలరా? 

    పదారు కళల ఱేడు చందురుడి మీది పాటలు ఓ పదహారు పట్టుకొచ్చా - మొత్తం 16 మార్కులకి ఈనాటి పాటల పరీక్షాపత్రం. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***


1. 
ఓ ౘందమామ! 
అందాల భామ... ఎందున్నదో తెల్పుమా!

*** *** *** 

2. 
రావోయి ౘందమామా! 
మా వింత గాథ వినుమా!

*** *** *** 

3. 
మామా! ౘందమామా! 
వినరావా నా కథా! 

*** *** *** 

4. 
ఓ జాబిలీ! 
వెన్నెలా ఆకాశం ...
వున్నదే నీ కోసం! 

*** *** *** 

5. 
ౘల్లని రాజా! ఓ ౘందమామా! 
నీ కథలన్ని తెలిశాయి 
ఓ ౘందమామా! నా ౘందమామా!

*** *** ***

6. 
ఓ నెలరాజా! వెన్నెల రాజా! 
నీ వన్నెలన్ని చిన్నెలన్ని మాకేనోయ్! 
మా వెన్ను తట్టి పిలిచింది నీవేనోయ్!

*** *** *** 

7. 
ఓ చంద్రమా! ఒక నాటి ప్రియతమా! 
ఈ పేద కలువ నీకు గురుతేనా... చెప్పుమా!

*** *** *** 

8. 
ౘందమామ రావే! జాబిల్లి రావే! 
కొండెక్కి రావే! గోగుపూలు తేవె! 
వెండి గిన్నెలో వేడి బువ్వ తేవె! 
పైడి గిన్నెలో పాలబువ్వ తేవె! 
అందాల పాపకు అందించి పోవే! 

*** *** *** 

9. 
నెలరాజా! ఇటు చూడరా! 
ఉలుకేలరా? కులుకేలరా?  వలరాజా! 
తగువేళరా? తగువేలరా? రవితేజా! 

*** *** *** 

10.. 
పండగంటి ఎన్నెలంతా... 
చందరయ్యా! 
దండగై పోయింది... చందరయ్యా! 

*** *** *** 

11.
చక్కనయ్యా ... ౘందమామా! 
ఎక్కడున్నావూ? 
నీవు లేక - దిక్కు లేని చుక్కలయ్యామూ!

*** *** *** 

12. 
మల్లెపందిరి నీడ లోన - జాబిల్లీ! 
మంచమేసి వుంచినాను - జాబిల్లీ!

*** *** *** 

13. 
ఒకసారి ఆగుమా! ఓ ౘందమామా! 
మనసార నా మాట ఆలించి పొమ్మా! 

*** *** *** 

14. 
తెలిసిందిలే! తెలిసిందిలే! 
నెలరాజ! నీ రూపు తెలిసిందిలే! 

*** *** *** 

15.
రా... వెన్నెల దొరా! 
కన్నియను చేరా! 

*** *** *** 

16. 
అందౘందాల సొగసరి వాడు...
విందు భోంచేయ వస్తాడు నేడు...
ౘందమామా! ఒహో ౘందమామా! 

*** *** ***  


1. 

    పై పాటలు పట్టుకున్న వారికి ౘందమామ అందేసినట్టే ...
పాటలు పట్టుకోవడంలో వారి చేయి అందె వేసినట్టే...

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***


    ఇవాళ  నే చెప్పబోయే జరిగిన కథ అర్థం కావాలంటే మీక్కొన్ని  కబుర్లు  - మరికొన్ని సమీకరణాలూ చెప్పాలి. 

    

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***
    అనగనగా నేను. 
      
    అంతకన్నా అనగనగా ...  

    నాకో సంగాతి అపర్ణ. 

    అపర్ణాపతి కిషోర్. 

    అపర్ణకో సోదరి ఆర్‌తి. 

    (తన పేరు ఆరతి - కానీ మా పలుకుల బడి పలుకుబడిలో "ఆర్‌తి" అయింది - "ఆర్తి" కాదు - "ఆ...ర్...తి"...)

    సంవత్సరాలని ఓ పక్కకి పెట్టి నెలలూ, తారీఖులూ మాత్రమే లెక్కకి తీసుకుంటే... 

    ఆర్‌తి పుట్టినరోజు = నా పెళ్ళిరోజు = మార్చ్ 11.  ఈ ఏడాదికి అది శనివారం నాడు వచ్చింది. 

    తిథులూ, నక్షత్రాలే లెక్కనుకుంటే, ఆర్‌తి పుట్టినరోజు = ఫాల్గుణ పౌర్ణమి = ఈ ఏడాదికి అది వచ్చిన తేదీ = మార్చ్ 8, బుధవారం. 

    అపర్ణ నేను మొట్టమొదటిసారిగా మాట్లాడుకుని నువ్వూ-నేనూ ఎప్పటికీ ఫ్రెండ్స్ అని ఒకరికొకరు చెప్పుకున్న రోజు = ఆగష్టు  8. అదెప్పుడో ఇంకో ఐదు నెల్ల తర్వాత. 


*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    కథాకాలం: బుధవారం, 8 వ తారీఖు, మార్చ్ నెల, 2023 వ సంవత్సరం.  

    అప్పటికి ఒక నెల ముందు నించీ  - వారానికోసారి మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడల్లా - అపర్ణ " నీ వెడ్డింగ్ యానివర్సరీ మార్చ్ 11 కదా? ఆర్‌తీ బర్త్‌డే కూడా అప్పుడే!" అంటూ వుంది.
 
    ఆ వెంటనే నేనేమో "భలే కదా! అంటే ఈ వీకెండ్ నీకు ఫోన్ చేసినప్పుడు ఆర్‌తీ నీతోనే వుంటుందన్నమాట.   తప్పకుండా తనకి విషెస్ చెప్పాలి నేను" బదులంటూ వుంటున్నాను. 

    ఏదో ఓ పూట - మేమేం మాట్లాడుకున్నా - ఎక్కడో ఒక చోట - ఒకరితో ఒకరం - ఈ రెండు అనడాలు-వినడాలు వుంటూ వుండేవి. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***


    ఆ అనడాలు అంటుండగా - వినడాలు వింటుండగా రోజులు, వారాలు నడుస్తూ వుండగా...

    ఓ రోజు సరిగ్గా పొద్దున్న పదిన్నరకి... 

    అప్పుడే ఒక ఆఫీసు కాల్ ముగిసి ఇంకోటి మొదలవడానికి ఇంకో అరగంట వుంది. 

    సరే! ఒక్కాఫీ తాగుదామని పాలుపంచదారసహితబ్రూపానపాకం చేస్తూ వున్నాను. 

    ఆ పానపాకంతో పాటు పరధ్యానం కూడా నడుస్తూ వుంది ముందు జరగబోయే కాన్ఫరెన్స్ కాల్ గురించి. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    ఇంతలో సెల్ఫ్-ఫోను సెల్ఫోను మోగలేక వూగింది - దాన్నోరు నొక్కి మ్యూట్‌లో వుంచినందువల్ల. 

    మూగగా ఊగుతున్న ఫోన్ తెర మీద "అపర్ణే" అన్న పేరు కనిపించింది. 

    "ఇదేంటబ్బా! ఇవాళ వీకెండు కాదే... ఈ టైంలో చేస్తోంది!?" అనుకుంటూనే ఫోన్ తీసి "హలో" అనగానే అవతలి నుంచి చాలా ఉత్సాహంగా అపర్ణ గొంతు వినిపించింది. 

    "హాప్పీ ఏనివర్సరీ, లలితా" అంటూ...

    అది వింటూనే ...తలలో ఒక చిన్న బల్బు వెలిగి ఆరిపోయింది. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    "ఏం ఏనివర్సరీ అబ్బా ఈ రోజూ?" అనుకుంటూ కంటికెదురుగా వున్న ఆఫీసు లాప్‌టాప్‌లో తేదీ చూసిన నాకు 03.08.2023 అని కనిపించింది. 

    ఆరిన బల్బు ఒక్కసారిగా ధగధగలాడింది. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    "ఓహ్! ఇవాళ ఎయిత్ కదా! అద్దీ సంగతీ..." అని ఆలోచనల్లోనే సాగతీసుకుంటూ నేను కూడా అంతే ఉత్సాహంగా "థాంక్స్ అపర్ణా! నీక్కూడా హాప్పీ ఏనివర్సరీ!" అనేశా. 

    వెంటనే ఫోన్ తీగకి అవతల్నుంచి "హాఁ ! నాక్కూడా హాప్పీ ఏనివర్సరీ చెప్తున్నావా? భలే! సరే ... సరే...  నాక్కూడా హాపీనే" అని అరసున్నా-సహిత హాఁ-కారంతో amusing గా నవ్వేసింది అపర్ణ.

    నవ్వి అంతటితో ఆగిందా ...?!

    "ఇదిగో ఆర్‌తి కూడా వుంది ఇక్కడే... బర్త్‌డే విషెస్ చెప్పు " అంది.

    వెంటనే నా బుద్ధి నాలుక్కరుచుకుంది.   

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    "అర్రే ! ఆర్‌తీ పుట్టినరోజు ఈ వీకెండు అనుకున్నానేంటి ఇవాళైతే ?!" అనుకుంటూ "హాపీ బర్త్‌డే, ఆరతీ!" అన్నా.

    నేనలా అంటుండగానే ఆర్‌తి కూడా "హాపీ ఏనివర్సరీ, లలితా" అంటోంది. 

    ఇంతలో తన పక్కనుంచి అపర్ణ "ఇదిగో కిషోర్ కూడా నీకు విషెస్ చెప్తున్నారు" అంది.

    "హాపీ ఏనివెర్సరీ, లలితా! టు బద్రి ఆల్సో" అని కిషోర్ గొంతు వినిపించింది. 

    మళ్ళీ నా తలలో బల్బు మినుకుమినుకుమనడం మొదలయింది. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    "ఇదేంటి మా ఫ్రెండ్‌షిప్ ఏనివర్సరీకి బద్రికి ఎందుకు విషెస్ చెప్తున్నారు కిషోర్?" అని ఒక్కసారి అయోమయంగా ఆరిపోయి "ఓహ్...అంటే అపర్ణ, నేను ఏం సెలబ్రేట్ చేసుకున్నా కిషోరూ, బద్రీలకి కూడా అందులో పాలు వుంటుంది కదూ..." అని మళ్ళీ చమక్కుమని వెలిగింది నా తల్లో బల్బు. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    నేను మాటలు కొనసాగిస్తూ అడిగా "ఏంటీ! అంతా హడావిడిగా వుంది...ఏం చేస్తున్నారు మీరంతా?" అని.

    దానికి బదులుగా అపర్ణ "ఇవాళ హోలీ కదా! ఆర్‌తీది స్టార్ బర్త్‌డే - అందుకే ౘందమామని చూస్తూ దోసె తింటూ కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నాము" అంది. 

    ఇంతలో ఆరతీ అందుకుని "నువ్వేం చేస్తున్నావు లలితా నీ వెడ్డింగ్ ఏనివర్సరీకి?" అంది.

    "నాది మార్చ్ లెవెంత్ కదా ఆర్‌తీ! ఆ రోజు ఏం చెయ్యాలో ఇంకా ఆలోచించుకోలేదు" అన్నా.

    "అదేంటి? నీ ఏనివర్సరీ ఇవాళ కాదా? మరి అక్క నీకు విషెస్ చెప్తోందేంటి?" అనాశ్చర్యపోయేసింది ఆరతీ. 

    "ఇవాళ ఎయిత్ కదా - మేము ఫ్రెండ్స్ అయిన రోజు కదా...." అంటుండగా నాకు తట్టింది ఇది మార్చ్ ఎయిత్ కానీ ఆగస్టు ఎయిత్ కాదని. 

    ఓ...అందుకా "నీక్కూడా హాపీ ఏనివర్సరీ" అనగానే ఒక్ఖ నిముషం అపర్ణ అంతగా అక్కజపడిందీ అని అప్పుడర్థమయ్యింది నాకు. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    అలా ఆర్‌తీ, నేనూ మా మా ఆలోచనల్లో వుంటుండగా అపర్ణ ఆర్‌తి చేతి లోంచి ఫోన్ తీసుకుని "అసలేమైందో తెలుసా లలితా! మనం ఎప్పట్నుంచో ఆర్‌తీ బర్త్‌డే, నీ వెడ్డింగ్ ఏనివర్సరీ ఒకే రోజు అని తలుచుకుంటూ వున్నాం కదా! ఇవాళ హోలీ రోజు ఆర్‌తీ స్టార్ బర్త్‌డే. దాంతో కన్ఫ్యూజ్  అయి నీ వెడ్డింగ్ ఏనివర్సరీ అనుకుని నీకు ఫోన్ చేశాను. అందుకే కిషోర్ కూడా నీకూ, బద్రీకి విషెస్ చెప్పారు" అంది.

    నాకిక పకపకలాగలేదు. 

    "ఓహ్హొహ్హొహ్హో! అపర్ణా... నువ్వు నాకెందుకు ఇవాళ ఏనివర్సరీ విషెస్ చెప్తున్నావా అనుకుంటూ డేట్ చూస్తే 03.08.2023 అని కనిపించింది. ఎనిమిది అన్న ఒక్క అంకె మాత్రం తలలోకెక్కింది. వెంటనే మన ఫ్రెండ్స్-డే అని నీక్కూడా హపీ ఏనివర్సరీ చెప్పాను. నువ్వేమో నీకు నేనెందుకు చెప్తున్నానా అని తికమకపడి, మంచితనంతో మొహమాటపడి 'నాకూ చెప్తున్నావా...సర్సరే' అనేశావు" అని ఇంకా పకపకలాడా...

    నాతో పాటే పకపకలాడుతూ అపర్ణ... "ఇవన్నీ ఆర్‌తీ స్టార్-బర్త్‌డే వల్ల వచ్చిన తిప్పలూ" అని ఇంకా ఏదో చెప్పబోయింది. 

    నేను తనని ఆపి సరి చేశా " కాదు... కాదు...  ఇవాళ పున్నమి కదా... అమాసకీ పున్నానికీ ఇలా అవుతుందని వినడమే కానీ నిజంగా ఇప్పుడు జరగడం చూస్తున్నా" అంటూ. 

    అలా అంటున్నానో లేదో... అవతల నుంచి ఆర్‌తీ నవ్వులు, దాంతో పాటే "లలితా! ఇక్కడ ఆర్‌తీ ుర్చీ మీంచి కింద పడి మరీ నవ్వుతోంది నువ్వు ౘందమామ మీద వేసిన నింద వినీ..." అంటూ మిగిలిన మాటలన్నిటినీ మింగేసిన అపర్ణ నవ్వులూ వినిపించాయి. 


*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***







పున్నమి పుట్టినరోజాయె
పదకొండు ఎనిమిదాయె
మార్చ్ ఆగష్టాయె
ఏనివర్సరీ అదేదో ఆయె

అది ఇదాయె
ఇది అదాయె
అదీ...  ఇదీ...  ఏదో ఆయె
ౘందమామ! నీ మీద నిందాయె!

మతి గతి మకతికలాయె
మకతికలైన తికమకలో
పకపకలు మా పాలాయె
మా తికమకలకి వూత నీవని
ౘందమామ! నింద నీ పాలాయె! 


*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***


9, ఏప్రిల్ 2023, ఆదివారం

రంగమార్తాండ - అమ్మానాన్నలదెలా అయిందా అనిపించిన కథ!

     






    రంగమార్తాండ సినిమా. 

    ప్రతి సినిమా చూసినట్టే "రంగమార్తాండ" సినిమా చూస్తున్నంత సేపూ "ఇది సినిమా అంతే...దీని కథింతే" అనుకుని చూశా కూడా. 

    సినిమాలో అందరూ బాగా నటించారు కూడా. 

    అయినా కూడా ఎందుకో ఒక మంచి సినిమా చూసినట్టనిపించలేదు. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***


    అన్నీ బావుంటే ఇబ్బందేంటీ అంటే...నేనూ అదే ఆలోచిస్తున్నా. 

    "రంగమార్తాండ" సినిమాకి మూలం మరాఠీ సినిమా "నటసామ్రాట్".

    మరాఠీ సినిమాకి మూలం  మరాఠీ స్టేజ్ నాటకం "నటసామ్రాట్". 

    దానికి స్ఫూర్తి షేక్స్పియర్ రాసిన "కింగ్ లియర్" డ్రామా - అట. 

    ముందు షేక్స్పియర్ దగ్గర మొదలెడతా. 


*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    షేక్స్పియర్ డ్రామాలో కింగ్ లియర్‌కి ముగ్గురు కూతుళ్ళు - వాళ్ళల్లో ఇద్దరికి తన రాజ్యం ఇచ్చేస్తాడు. మూడో కూతురు తనకెంత ప్రీయమైనదైనా ఆ పిల్ల తన మీద ఇష్టం మాటల్లో చెప్పలేదని అలిగి దూరం చేసుకుంటాడు. చివరికి ఆ చిన్నకూతురు పోయిందన్న బాధతో తనూ చనిపోతాడు. నాకస్సలు ఈ కింగ్ లియర్ డ్రామా చాలా dark tragedy అని అప్పుడెప్పుడో డిగ్రీ చదివే రోజుల్లో మొదటిసారి చదివినప్పుడే పేజీలు skip చేసుకుంటూ చదివాను. ఆ తర్వాత ఆ కథనే ఎప్పుడూ తల్చుకోలేదు. 

    అది "నటసామ్రాట్" దాకా వచ్చేసరికి కింగ్ లియర్ కాస్తా ఒక ప్రముఖ రంగస్థల నటుడయ్యాడు. కింగ్ లియర్ పంచిన రాజ్యమేమో ఇల్లూ, ఆస్తీ, నగలూ అయ్యాయి. రాజ్యం దక్కిన ఇద్దరు కూతుళ్ళు కాస్తా ఒక కొడుకూ, ఒక కూతురూ అయారు. తండ్రి కోపానికి గురైన మూడో కూతురు నటసామ్రాట్ సర్దార్ అని పిలుచుకునే ప్రియమైన భార్య అయింది. అక్కడి రాజ్యం వదులుకున్న కింగ్ లియర్ ఇక్కడి నాటక రంగస్థలం దాటి నిజజీవిత సమరం లోకి దిగిన నటసామ్రాట్ అయాడు. అంతవరకు బాగానే వున్నట్టనిపించింది. 

    భాష పూర్తిగా అర్థం కాకపోయినా మరాఠీ సినిమా "నటసామ్రాట్" కూడా చూశాన్నేను. ఆ సినిమాలో కథ నాటకరంగంలో జీవించిన నటుడిగా, జీవితంలో నటించలేని మనిషిగా నానాపటేకర్ సటిల్ (subtle) నటన నాకు నచ్చింది. భాష అర్థమయుంటే ఎంత నచ్చిందో ఇంకొంచెం గట్టిగా అనుకోగలనేమో అనిపించింది. పైగా ఆ సినిమాకి వాళ్ళు పెట్టుకున్న tag line - "నటసామ్రాట్ - అసా నట హోణే నాహీ" (నటసామ్రాట్టునే కానీ ఇలాంటి అసమర్థ నటుణ్ణి  అయుండకూడదు అనేమో!)

    ఇప్పుడు రంగమార్తాండ చూస్తుంటే అటు - న డ్రామా కా, న సినిమా కా...- అయిందా అన్నట్టనిపించింది. 

    "నటసామ్రాట్"ని దాటి "రంగమార్తాండ" దాకా వచ్చిన కథ కాస్తా - నాటకరంగం కూడా దాటి - సినిమా, తెలుగు భాష - అంటూ ఎక్కడెక్కడో తిరిగినట్టనిపించింది. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***
   

    మొట్టమొదటగా... "రంగమార్తాండ" సినిమా ముందు పేర్లు పడేటప్పుడు చూపించిన రంగమార్తాండుల్లో ఫోటోలు అన్నీ కూడా చాలా వరకు సినిమా వాళ్ళవే. 

    సినిమా వాళ్ళవి వేస్తే వేశారు కానీ ఒక్కొక్కళ్ళవి డబుల్సూ, త్రిపుల్సూ, మల్టిపుల్సూ అన్నన్ని ఫోటోలు వేసేసే బదులు - మా డీజే టిల్లు సిద్దూదీ, అల్లరి నరేషుదీ, వాళ్ళన్న ఆర్యన్రాజేషుదీ, ఆ పక్కనే ఓ చిన్న స్టాంపు సైజులోనైనా జాతిరత్నం నవీన్ పోలిశెట్టిదీ, కిరణ్ అబ్బవరానిదీ, విష్వక్సేనుడిదీ - ఇంకా ఇలాంటి పాత్రలో జీవించేవాళ్ళో, జీవించడానికి పాత్రలు వేసేవాళ్ళో బోళ్డు మంది ఫొటోలు వేస్తే వాళ్ళూ మిగిలిన నటమార్తాండులతో ఒక ఫ్రేములో కుదురుకున్నామని మురిసిపోయేవారేమో! 

    అవునూ! పాత్రల్లో జీవించి పాత్రలకి జీవం పోసి పాత్రపాత్రకీ పుట్టి, పాత్రపాత్రకీ నలిగి, పాత్రపాత్రకీ మలిగినవాళ్ళందరూ మగవాళ్ళేనా, అందరూ రంగమార్తాండులేనా? అలనాటి-కన్నాంబాది-ఈకాలపు-రష్మికాపర్యంత-రంగమార్తాండాంబలు లేరా? 



*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***


    నాకస్సలు నచ్చనిది  -  ఈ సినిమాకి కింద వున్న tag line - "మన అమ్మానాన్నల కథ".  అదెందుకో ఇంకొంచెం ముందుకెళ్ళాక చెప్తా. 

    సినిమా అంతా చూశాక "ఇది అమ్మానాన్నల కథ ఎందుకయిందీ? నాటకరంగానికీ, నిజజీవితానికీ అన్వయమూ, సమన్వయమూ కుదుర్చుకోలేని ఒక మామూలు మనిషి కథ అయితేనూ...?!" అనిపించింది. 

    తడబడుతూ తీసిన కథకి తల్లిదండ్రుల సెంటిమెంటు మెరుపులంటించి అమ్ముకుందామనుకున్న ఒక తెలివైన దర్శకుడి తాపత్రయం కనిపించింది.  

    ఈ సినిమా పేరు "రంగమార్తాండ - ఒక అసమర్థ నటుడి కథ" అయుంటే apt గా అనిపించేదేమో! 



*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***


    సినిమాలో నటించిన అందరి కన్నా ముందు రాజుగారు అనిపించుకున్న మిసెస్ రాఘవరావు గురించి. 

    రాజుగారు రమ్యకృష్ణది తల్లి పాత్రే. 

    కానీ సినిమా మొత్తంలో నటించిన ఆడవారందరిలో కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించిన పదహారణాల తెలుగుదనం ఆమెది. ఆమె సౌందర్యప్రభ ముందు మిగిలినవన్నీ దివిటీలే. 

    కాకపోతే సినిమా మొదట్నుంచీ చివరి దాకా పడుక్కున్నప్పుడు కూడా పట్టుచీరలే కట్టేసుకుంది. అది మాత్రం నాకు నచ్చేసింది. 

    నవ్వు మొహం లేకపోయినా నలిగిపోయిన పుల్లేటికుఱ్ఱు జరీచీరల్లో ఈసురోమని కాకుండా ఎంచగ్గా పట్టుచీరల్లో, మొహాన ఇంత పెద్ద కుంకం బొట్టుతో నయనానందకరంగా భాసిల్లింది. 

    నాకనిపించిందేంటంటే ఈవిడ ఈ సినిమాలో నటిస్తున్నంతసేపూ రంగమార్తాండ-రాఘవరావు స్థానంలో "ఇలాంటి సినిమా తీస్తున్నాడేంట్రా మా ఆయనా?!" అనుకుంటూ నిజభర్తని ఊహించుకుందేమో అని. అందుకే ఆ అసహాయతా, అసహనాన్నీ అవలీలగా, అలవోకగా అభినయించేసింది. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***


    ఇక పోతే రంగమార్తాండ రాఘవరావు పాత్రధారి ప్రకాష్‌రాజ్‌కి ఆయన ధరించిన పాత్ర కొట్టిన పిండి, దంచిన పప్పు,  పిండిన బట్ట, నమిలిన పిప్పి, వగైరా వగైరా. 

    తనకిచ్చిన పాత్రోచితంగా తాగి తూగిపోయాడు, తూగి మోగిపోయాడు, మోగి ఊగిపోయాడు - మొత్తానికి ఆ యొక్క పాతర్లో రకరకాలుగా ఒదిగిపోయాడు, ఒరిగిపోయాడు. 

    ఈయనకి సినిమా మొదట్లో సన్మానం జరిగినప్పుడు ఉపన్యాసం ఇస్తూ "నేను రెండు పాత్రలకి న్యాయం చేయలేకపోయాను" అంటూ దానికి కొనసాగింపుగా "మా రాజుగారు, నా వజ్రాల్లాంటి పిల్లలూ" అంటాడు కానీ తను న్యాయం చేయలేకపోయిన రెండు పాత్రలూ ఆ రాజుగారికి భర్తా, ఆ వజ్రాలకి తండ్రీ అని చెప్పడం మర్చిపోయాడేమో అనిపించింది. నాకైతే మాత్రం ఆ ఉపన్యాసం ఉప్పులేనిఉత్తపప్పులా ౘప్పగా అనిపించింది. మొట్టమొదటిసారి కథ లాజిక్కు తప్పిందనిపించడం ఇక్కడే మొదలయ్యింది నాకు. 

    

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    అసలీ రంగమార్తాండ రాఘవరావు పాత్ర డిజైనే నాకు సరిగ్గా అనిపించలేదు. 

    అన్నట్టూ... 

    నాటకాల్లో కోట్లు సంపాదించడమేంటి? 

    రాజుగారు రమ్యకృష్ణని పట్టుచీరల్లో అందంగా - ఒక మంచి ఇంట్లో చూపించాలంటే రాఘవరావుకి నాటకాల్లో కోట్లు రావడం సబబే! ఏదో కథకి తగ్గ లాజిక్కు అనుకుని సర్దేసుకున్నా.  చిన్నప్పుడు "నా పుట్టలో వేలెడితే కుట్టనా?" అని చీమ మాట్లాడిందీ అంటే నమ్మలేదూ - ఇదీ అలాగే అనుకున్నా! 

    నాటకం నుంచి రిటైర్ అవ్వడమేంటి? ఇదీ సరే! నాటకమే వృత్తి అనుకున్నవాడికి నాటకాలాడ్డం మానేయడం వృత్తివిరమణ. కథకి తగ్గ లాజిక్కే. బానే వుంది.  

    'వాళ్ళ పాటికి వాళ్ళేవో ఉద్యోగాలు చేసుకుంటున్న కొడుకూ-కోడళ్ళని పిలిచి కోడలు పేరు మీద ఆస్తి రాయడమేంటి? నాకొద్దు  మొఱ్ఱో అంటున్న కూతురికి తన భార్య నగలు ఇచ్చేయడమేంటి?' అనిపించినా పోన్లే ఇస్తే ఇచ్చాడు, ఈ కథలో ఇలాగే చెయ్యాలేమో - అలా అయితే కథ లాజిక్కు ఓకే అనుకున్నా.

    తన పాప బాగా చదువుకోవాలని కోడలు కష్టపడి సంపాదించుకున్న ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్లో చిందులు తొక్కి తన మనవరాలిని బళ్ళోంచి తీసుకొచ్చేయడమేంటి? 

    పగలూ రాత్రీ లేకుండా తాగితందనాలు తొక్కడమేంటి? ఇవన్నీ కూడా ఓకే, ఓకేనే! 

    తెలుగు సినిమా షూటింగ్ సీనులో తెలుగు డైలాగు చెప్పలేక ఆ అమెరికా-రిటర్న్డ్ తెలుగబ్బాయి తెలుగు నాటకాలన్నీ చాల "లౌడ్" గా వుంటాయీ అన్నాడే అనుకో ... 

    దానికి బదులుగా రాఘవరావు ఏం చేశాడు?

    హామ్లెట్ తనలో తను మాట్లాడుకుంటున్నట్టుండే "To be or not to be" అనే స్వగతాన్ని (soliloquy ని) రాఘవరావు అరచి చెప్పాడు. 

    "ఆయ్ - హన్నా!... నువ్వేమన్నా షేక్స్పియర్ డ్రామాలో హామ్లెట్ గట్టిగా అరవలేదని చెప్పగలవా?" అనంటాrరా? ఆ అరవడం ఈ కథకి నప్పే లాజిక్కు అనుకోమంటే సరే, సరే!

     ఈ సినిమాకి పెట్టిన tag line వల్ల  సినిమా చూసినవాళ్ళూ, చూడనివాళ్ళూ కూడా అమ్మానాన్నల్ని పిల్లలు సరిగ్గా చూడట్లేదో అని గగ్గోలు పెట్టడమే! 

    నిజ్జంగా అమ్మా-నాన్నలని పిల్లలు అష్టకష్టాలు పెట్టారని చూపించదలుచుకుంటే లాజిక్కు మార్చాలి కదా?!  

    అపార్టుమెంట్లు కొనుక్కుని ఎదురెదురుగా వుందామంటే అత్తామామలు మాట వినట్లేదని, అనవసరంగా ఆస్తి తనకిచ్చి తనే వాళ్ళని వేరు చేస్తున్నాననిపించేట్లు చేస్తున్నారని కోడలు కళ్ళనీళ్ళు పెట్టుకుని బాధ పడిపోతే ఎలా? 

    కథ లాజిక్కు అడ్డంగా తన్నేసింది -  అనసూయా - ఆదర్శ్ బాలకృష్ణల అటూ-ఇటూ కాని అయోమయపు ప్రవర్తన వల్ల. 



*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    ఇందులో ఇంకో పెద్ద జంట... రాఘవురావు స్నేహితుడు చక్రపాణి, వాళ్ళ ఆవిడ సుభద్ర / సుబ్బు.  

    ఈ చక్రపాణినీ, రాఘవరావునీ చూస్తే నాటకాలాడేవాళ్ళు తాగడానికి పగలూ, రాత్రీ లేకుండా తాగుతూనే వుంటారనీ, చుట్టుపక్కల వాళ్ళ ఇబ్బందులు పట్టించుకోకుండా గొంతెత్తి సత్యహరిశ్చంద్ర నాటకంలోని కాటిసీను పద్యాలు పాడుతూ వుంటారని అనుకోవాలా? 

    అయినా చక్రపాణికి నిద్రమాత్రలు గ్లాసు నీళ్ళలో కలిపి పానకం తాగించినట్టు తాగించేస్తే ఆ హాస్పిటల్లో డాక్టర్లు ఆ రెండో రోజు తాగించిన రాఘవరావుని పట్టుకుని పోలీసు కేసు పెట్టి తన్నించరా? 

    ఆ చక్రపాణి మాత్రం.... ఆ నీళ్ళు ఎత్తిన గ్లాసు దించకుండా గటగటా తాగేసి కడుపులో మంటతో విలవిల్లాడకుండా "బ్రేవ్" మని త్రేన్చి పడుకుండి పోతాడా? 

    మరీ...ఉండబట్టలేక ఊరికే అడుగుతున్నా!  అంతే! అంతే!

    మూలకథ నుంచి ఎలాగూ చాలా వరకు పక్కకొచ్చిన కథ ఈనాటి వాతావరణానికి సరిపోని ఇలాంటి సంఘటనలని మార్చి వుంటే ఇంకొంచెం బావుండేదేమో! 

    అన్నిటికీ మించి ఇందులో చక్రపాణిగా బ్రహ్మానందం బ్రహ్మాండంగా నటించాడు అనుకోమంటే ఈ ఒక్కసారికి అనుకుంటా గానీ ఇంకెప్పుడూ ఇలా చేయకపోతేనే బావుండుననుకుంటా. 

    ఇహ పోతే చక్రపాణి భార్య సుబ్బు - జయలలిత. ఎప్పుడు ఏ సినిమాలో ఈవిణ్ణి చూసినా "గుంటూరు బ్రాడీపేట రెండో లైన్లో వీళ్ళింటి ముందు నుంచే వెళ్ళేవాళ్ళం కదా" అని ఒకసారి అనుకోవడమే గుర్తు. ఆ గుంటూరభిమానం తోనే ఇక్కడింకోసారి తలుచుకుంటున్నా - అంతకు మించి ఇంకేమీ లేదు. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    ఈ సినిమాలో నాకు భలే బాగా చేశారు అనిపించిన ఇద్దరు - రాఘవరావు కూతురు బంగారం శివాత్మిక, మిస్టర్ బంగారం రాహుల్ షిప్లిగంజ్. వీళ్లిద్దరి నటన ఒక pleasant surprise నాకు. వాళ్ళతో పాటు అనసూయ కూడా బాగా చేసింది. 

    ఆనందం కలిగినప్పుడు నిండుసభలో గంతులేసుకుంటూ "ఐ లవ్యూ నాన్నా!" అని అరచి చెప్పినా, ఆవేశం వచ్చినప్పుడు ముందూవెనకా చూసుకోకుండా "రాహుల్ డబ్బులెందుకు తీశావు నాన్నా, చీప్‌గా" అని చెప్పింది వినిపించుకోకుండా అరిచినా - తనున్న ప్రతి ఫ్రేంలో తన మెరుపు తెలిసేలా చమక్కుమని మెరిసిన తళుకు తార - శివాత్మిక. బోల్దంత సహజంగా, హాయిగా "నిజంగా ఈ పిల్ల ఇలాగే ఉంటుందేమో" అనిపించేంతలా భలే నటించింది. 

    అక్కడక్కడ కొంచెం ఎక్కువ చేసిందేమో అనిపించినా అది కూడా చెప్పి చేయించినవారి చిట్టాలో వేయాల్సిందే తప్ప చేసిన శివాత్మిక ఖాతాలో కాదు. 

    రాహుల్ షిప్లిగంజ్ కూడా అంతే. ఎప్పుడూ ఇలాగే వుంటాడేమో అనిపించేలా మహ-సులువుగా అస్సలు నటిస్తున్నట్టే అనిపించనట్టు  నటించినట్టనిపించాడు. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    ఇక పాటలు. నేను ఇంతకుముందు సినిమాల్లోని ఇళయరాజా పాటలే వింటా. ఇందులోవి ఆయన ఖాతా లోంచి తీసేస్తా. 

    ఏదో కొంచెం బావుందేమో అనిపించబోయిన "దమిడి సేమంతీ!" పాట అసలు నాటకాల్లో పద్యాలు పాడిన రాఘవరావు పాడితే కంచు మోగినట్లు ఎంత ఖంగుమనాలీ?  అబ్బే! పాట అదేదో తేలిక గొంతులో తేలిపోయి మబ్బుగొంతులో ఉరమాల్సిన పాట నీటి బుడగలో పేలినట్టయ్యింది.  కొంచెం గొంతు లావు చేసుకుని మనో పాడుంటే ఎంత బావుండేదో ఈ పాట! 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

    ఎంత రాస్తే ఏం గానీ... ఏ మాటకామాట చెప్పుకోవాలీ అంటే - ఈ మాత్రం సినిమాలు కూడా ఈ మధ్య రావట్లేదు. పైగా రమ్యకృష్ణ వుంది అంజెప్పి కదలకుండా ఈ సినిమా చూశాం. 

    ఇక ముందూ ఇలాంటివే ఏవో చూస్తాం. అంతే తప్ప రాజుగారి కొత్త బట్టల్లా కథకే అతకని లాజిక్కేదో వెదుక్కుని బావుందని మాత్రం చెప్పలేను. 

*** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** ***

~ సినీ-మా-లక్ష్మి