"విరాట పర్వం" సినిమా చూసీ చూడగానే ప్రేమలో పడిపోయా.
కారణం - సినిమా మొదలైన దగ్గర్నుంచి ముగిసేదాకా పురి కొలిపేలా కైతల వెల్లువ.
సినిమా చూశాక కైత కట్టకుండా ఉండలేకపోయా.
ప్రేరణ - సినిమా మొదలైన దగ్గర్నుంచి ముగిసేదాకా పొంగి పొర్లిన కైతల వెల్లువ.
"విరాట పర్వం" మీద నాకు పుట్టిన ప్రేమ గురించి చెప్పే ముందు - ఆ సినిమా మీది ప్రేమతో రాసుకున్న ఓ చిన్ని కైత...
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
మొగిలుత్రోవ నీడగా
పచ్చనాకు తోడుగా
పాట కట్టిన జోదు
జోడు కోరి
ఆ పాట పక్క జేరి
గొంతు కలిపి పాడ
మక్కువొచ్చి
రెక్క జాచి
పులుగు వోలె ఎగరబోయి
పులుముకున్న ప్రేమ తోటి
ఎఱ్ఱెఱ్ఱటి సీతాకోకచిలుక లాగై
వలపు వోలె ఎదకు చేర
తగని మాలిమై
తెగడిక పాలై
పూచిన నేలనే
మలిగిన వెన్నెల కత ఇది
కన్నీటి చాలున
గెలవని వలపు వెత ఇది
అచ్చంగా...
అడవి పాలైన ఓ కన్నె వెత ఇది
అడవి గాచిన వెన్నెల కత ఇది
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
"విరాట పర్వం" వచ్చింది ఊళ్లోకి అని తెలియగానే - సినిమా మీద నాకున్న ప్రేమ తెల్సిన బద్రి - నా మీద ప్రేమతో - ఆ సినిమాకి ఓ రెండు టికెట్లు కొన్నారు.
శనివారం సాయంకాలపు ఆట.
చెస్టర్ ఫీల్డ్ మార్కస్ థియేటర్లో సరిగ్గా ఎనిమిది గంటల పది నిముషాలకి.
"విరాట పర్వం" గురించి చెప్పే క్రమంలో నన్ను నేను మర్చిపోయి - ఆ సినీమాయలో ఏదేదో చెప్పేసే ముందు - ఆ సినిమా చూసిన నాలుగున్నర మనుషుల గురించి ఓ నాలుగు ముక్కలు చెప్తాను.
సిన్మా మొదలయినప్పుడు ఐదుగురం ఉన్నాం థియేటర్లో. అందులో ఒకరు మధ్యలో పేలాలు తినేసి, కూల్డ్రింక్ తాగేసి వెళ్ళిపోగా - సినిమా చివరి వరకు ఉన్నవాళ్ళం - నలుగురం.
అదీ ఆ నాలుగున్నర మనుషుల లెక్క.
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
బద్రి ఉన్న రెండు టిక్కెట్లలో ఒకటి నా చేతిలో పెట్టి "ముందు నువ్వు పద...నేనో పది నిముషాల్లో వస్తా" అన్నారు.
సరిగ్గా ఎనిమిది గంటలకి పాప్కార్నున్న టబ్బు-సహిత-నేను వెళ్లి ఎనిమిదో నంబరు తలుపు లోకి వెళ్లి, F-18 సీట్లో కూర్చున్నా.
నేను తప్ప ఇంకెవ్వరూ లేరు. "విరాట పర్వం సినిమా అంటే బోల్డుమంది రావాలి కదా - అసలెవరూ లేరేంటి? ఇంతకీ నేను సరైన థియేటర్కే వచ్చానా, ఒకసారి బయటికి వెళ్ళి చూసొద్దామా?!" అనుకుంటూ వున్నాను.
ఇంతలో ఒకతను పాప్కార్నూ-కూల్డ్రింకప్పూ రెండు చేతులా పట్టుకుని వచ్చి నా వెనకాల వున్న పై వరసలో కూర్చున్నాడు.
నేను కూడా సర్దుకుని కూర్చుని - "అసలే ఇది కొంచెం సీరియస్సు సిన్మా - తీరా సినిమా మొదలయ్యాక ఆ తెర మీద వాళ్లు బాధ పడుతుంటే పాప్కార్న్ తినగలనో లేదో, అసలే ఇంట్లోంచి హడావిడిగా సగం భోంచేసి వచ్చాను. కొంచెం తిందాం ఇప్పుడు" అనుకుని ఓ రెండు మొక్కజొన్న పేలాలని నోట్లో వేసుకోబోతుండగా - నా ముందు నుంచి ఒక జంట వస్తూ కనిపించారు.
అందులో ఒకరు నన్ను చూసి - అంత చీకట్లోనూ, అంత మాస్కు పెట్టుకున్న నన్ను చూసి - "లలితా!" అని పిలవగానే ఎవరబ్బా అని ఆశ్చర్యపోయేశా.
తీరా చూస్తే తను వసుధ. పక్కనే తన జీవనసహచరుడు. భలే! వాళ్ళ సీటు నంబర్లు కూడా మా పక్కనే. F-19, F-20.
మంచి సినిమా చూడడానికి మా మంచి తోడే మా వసుధ అనుకుని మురిశా.
మొలకనవ్వులూ, పలకరింపులూ అయ్యాయో లేదో సిన్మా మొదలయ్యింది.
ఇంతలో బద్రి కూడా వచ్చారు.
మళ్లీ ఇంకొన్ని నవ్వులు, రింపులు.
ఇవన్నీ అవుతుండగానే తెర మీద నివేదా పేతురాజ్ పురుడు పోసి, బొడ్డు కోసి పేరెట్టిన వెన్నెల "యుద్ధం వల్ల కొన్ని వందల మంది ప్రాణాలు కోల్పోతారు. కానీ ఒక యుద్ధం నాకు ప్రాణం పోసింది" అని స్వగతిస్తూ పుట్టేసింది.
వెన్నెలకి పేరెట్టి బొట్టెడుతూ ఉండగానే తుపాకీ గుండు తగిలి నివేదా పేతురాజ్ "లాల్ సలాం" అంటూ నేల కొరుగుతుంది.
అదే సమయంలో "స్స్" అని నా పక్కనే కూర్చున్న వసుధ నుంచి ఒక చిన్న శబ్దం. తెర మీద జరిగుతున్న హింసకి తన ప్రతిస్పందన అది.
ఆ తర్వాత కొన్ని క్షణాలకే - కనిపిస్తున్న పచ్చదనమో, వినిపిస్తున్న పల్లెపదమో - ఈ రెండిట్లో ఏదో ఒకటే కాకుండా - ఒకటికి ఇంకొకటి తోడై - రెండూ జోడై - ఒక్కసారిగా నన్ను కమ్మేశాయ్.
ఇహ ఇప్పట్నుంచీ ఇక అంతా - విరాట పర్వమను అడవి గాచిన వెన్నెలే!
ఈ కథ నడిపించే కన్నియ - కబ్బపు చెలిమరి - వెన్నెల
ఆ వెన్నెల మనసుపడ్డవాడు - కబ్బపు చేతరి - అరణ్య.
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
తెర నిండా...
పరచుకున్న పచ్చదనం
తెలంగాణ పల్లెదనం
తెలుగు వొలికె పదం-పదం.
అక్కడ పుట్టిన వెన్నెలకి - ప్రేమంటే ప్రేమ.
ఒగ్గుపాటల నాన్నంటే ప్రేమ.
తగవులాటల తల్లంటే ప్రేమ.
చిన్నపాపగా వున్నప్పుడే కృష్ణుడి బొమ్మను ప్రేమిస్తుంది వెన్నెల. ఎంతగా అంటే బావిలో పడిన కృష్ణుడి బొమ్మనెతుక్కుంటూ తానూ దూకేలా.
అరణ్య రాసిన కవితలు చదివి - అతనెవరో, ఎలాంటివాడో తెలియకుండానే ప్రేమలో పడుతుంది వెన్నెల.
అతని కవితలు చదివి అరణ్యంటే ప్రేమ కలిగాక తన డైరీలో అతనంటే తనకెంత ఇష్టమోనని ఎన్నెన్నో ఉత్తరాలు రాసుకుంటుంది వెన్నెల.
చుట్టుపక్కల ఊళ్ళకి, తన చుట్టూ వున్న దళానికి అతను రవన్న.
అతను రాసిన పదాలని వలచి, అతని దారిలో తన పదం కలపాలని ఆశ పడ్డ వెన్నెలకి మాత్రం - అక్షరాలా - అతను అరణ్య.
ప్రేమలో వున్నపుడు
ఎవరికైనా సరే...
మనసు నిండా ఒకే తలపు
మాట నిండా అదే పిలుపు
చేతలో అదే చెయివు.
కన్నెమది ఎవరినైతే ఇష్టపడుతుందో -
కనులు తెరిచినా
కలల వెదికినా
కన్నులెదుట నిలుపుకున్నా
కన్నుల మాటున పొదవుకున్నా
అతని జాడ, అతని నీడ, అతనిదన్న ఏదైనా సరే -
కన్నియ కది పెన్నిధే.
అందుకే -
అరణ్య మీది ప్రేమతో ఎఱ్ఱరంగు పులుముకున్న సీతాకోకచిలుకవుతుంది వెన్నెల.
అరణ్య మీది ప్రేమతో కుట్టుడాకులో రెండుమూడాకులు వదిలి పెట్టి, ఆ ఖాళీతో సుత్తీ-కొడవలి గుర్తుగా కుట్టుకుని దీపపు వెలుగులో గోడ మీద ఆ ఆకు నీడ చూసి మురిసి పోతుంది వెన్నెల.
అరణ్య మీది ప్రేమతో లాంతరు మసి మీద వేలుతో అరణ్య పేరు రాసుకుని కన్నుల వెలిగించుకుంటుంది వెన్నెల.
అరణ్య మీది ప్రేమతో ఊళ్లో ఇంటి గోడల మీదున్న సుత్తీ-కొడవలి చుట్టూ తన గుండె-గీత గీసి గాలిలో తేలిపోతుంది వెన్నెల.
ఇంత చేసి అంతటితో ఆగక - అరణ్య మీది ప్రేమతో అమ్మని, నాన్నని, మనువాడ వచ్చిన బావనీ, పుట్టి పెరిగిన ఊరినీ - వదిలి ప్రేమించిన అరణ్యని వెతుక్కుంటూ వెళ్తుంది వెన్నెల.
అనుకోకుండా అరణ్యని పట్టుకోవడానికో, మట్టు పెట్టడానికో వేసిన పథకంలో పావవుతుంది వెన్నెల.
పాపమనిపిస్తుని వెన్నెల.
అరణ్య(అడవి) కలం పేరు పెట్టుకున్న రవన్నని ప్రేమించి - ఆశించిన ప్రేమ దక్కక - అక్షారాలా "అడవి గాచిన వెన్నెలౌ"తుంది వెన్నెల.
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
ఈ "విరాట పర్వం" సినిమా గురించి రాయాలంటే బోలెడుంది.
ముందుగా సినిమా అంతటా వినిపించే కవితలు, మంచి సంభాషణలు.
"చిన్న ఎవడు
పెద్ద ఎవడు
సామ్యవాద పాలననే స్థాపించగ ఎన్ని నాళ్ళు"
... ... ... ...
"ఆధిపత్య జాడలనే చెరిపివేయగ ఎన్నినాళ్ళు
తారతమ్య గోడలనే పెకిలించగ ఎన్ని నాళ్ళు?
దున్నెటోడి వెన్ను విరిచి భూస్వాములు ధనికులైరి"
తనని ప్రేమించొద్దని వెన్నెలని ఒప్పించడానికి అరణ్య చెప్పిన మాటలు
"ఇక్కడ ప్రేమలు ఉండవ్
ఊపిరికి ఊపిరికి మధ్య
ఊపిరి సలపని
యుద్ధమే ఉంటుంది"
తనని ప్రేమించొద్దన్న అరణ్యతో కన్నీళ్లతో వెన్నెల చెప్పిన మాటలు...
"నీ రాతల్లో నేను లేకపోవచ్చు.
కానీ నీ తలరాతలో ఖచ్చితంగా నేను ఉన్నాను. "
"జీవితంలో ఏ అనుభవం ఎదురైనా స్వాగతించు.
ప్రతి అనుభవం మన గుమ్మం లోకి వచ్చిన అతిథి లాంటిదే!"
అరణ్యని కలవడానికి వెన్నెల వెళ్ళబోయేముందు ఆమెని కలిసిన తండ్రి ఒగ్గుకథలు చెప్పే గొల్ల రాములు చెప్పిన మాటలు...
"జీవితంలో రెండే రోజులు ముఖ్యమైనవి
మనం పుట్టిన రోజు
మనం ఎందుకు పుట్టామో తెలుసుకున్న రోజు"
అరణ్యని కలవడానికి వెన్నెల వెళ్ళబోయేముందు ఆమె తన తండ్రిని తనకిష్టమైన శేషప్ప కవి పద్యం పాడమని అడుగుతుంది. అప్పుడాయన పాడిన నృసింహశతకం లోని సీసపద్యం...
(ఇది నాకు కూడా ఇష్టమై నేను కూడా పాడుకునే పద్యం అవడంతో - ఇది సినిమాలో వింటూనే పులకరించిపోయా! మా నాన్న కూడా నృసింహశతకం పాడతారు. ఆయన పాడే బాణీలో పాడుకుని పరవశించిపోయా !)
"అడవి పక్షుల కెవ్వడాహార మిచ్చెను
మృగజాతి కెవ్వడు మేత పెట్టె
వనచరాదులకు భోజనమెవ్వ డిప్పించెఁ-
చెట్ల కెవ్వడు నీరు చేఁదిపోసె
స్త్రీల గర్భంబున శిశువు నెవ్వడు పెంచె
ఫణుల కెవ్వడు పోసె బఁరగ పాలు
మధుపాళి కెవ్వడు మకరంద మొనరించె
పసుల కెవ్వఁ డొసగెఁ బచ్చిపూరి
జీవకోట్లను బోషింప నీవెకాని
వేఱె యొక దాత లేఁడయ్య వెదకి చూడ
భూషణవికాస శ్రీ ధర్మపుర నివాస
దుష్టసంహార నరసింహ దురితదూర"
(ఇంకా ఇందులో నేను చిన్నప్పుడు చదివిన మంచి కవిత ఒకటుంది... సినిమా చూసేటప్పుడు గుర్తు పెట్టుకున్నాననుకున్నాను కానీ ఇన్ని విషయాల మధ్య మర్చిపోయాను. ఈ సినిమా OTT లో వచ్చినప్పుడు చూసి మళ్ళొచ్చి రాసుకోవాలి ఇక్కడ.)
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
ఇహిప్పుడు చెప్పుకోవాల్సింది సినిమా తీసినవారూ, సినిమాలో చేసినవారి గురించి.
తను అనుకున్న కలని అనుకున్నట్టుగా తీయాలంటే ఆ కలని ఎంతో ప్రేమించాలి.
ఆ ప్రేమ ఎంతుండాలంటే ఆ కలని కథగా చెప్పి కళగా మలిస్తే గెలుస్తుందని నమ్మి నలుగురూ తనతో నడిచేంతగా.
ఆ కలని కైతలతో కతగా చెప్పాలంటే తెలుగు భాష మీద అంతులేని ఇష్టముండాలి - ఎంతో పట్టుండాలి.
తను పుట్టిన గడ్డలో పుట్టీపుట్టగానే మట్టిలో కలిసిపోయిన నిజజీవితపు ప్రేమకథని అందరికీ అందించాలని కల గని, కథగా మలచుకొని, కళగా వెలయించిన దర్శకుడు - వేణు ఊడుగులకి నా లాల్ సలాం.
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
ఈ కథ నేపథ్యాన్ని బట్టి చూస్తే పోలీసు జులుం ఎలా ఉండేదో నిరూపించే సాకుతో ఎంత హింసనైనా చూపించొచ్చు. కానీ అలా చేయలేదు.
ఈ సినిమాలో పోలీసులు వాడిన భాష కూడా ఉన్నంతలో సంస్కారవంతంగా ఉంది. ముఖ్యంగా బెనర్జీ మాట్లాడిన కొన్ని ఆంగ్లవాక్యాల్లో ఆయన వాడిన ఉచ్చారణ చాలా బావుంది. ఈ విషయంలో వేణు ఊడుగులకి లాల్ సలాం!
అలాగే అడవులు-జలపాతాలు, అమ్మాయీ-అబ్బాయీ-ప్రేమలు - ఉంటే ఆ పేరు చెప్పి అమ్మాయిలని జలపాతాల కింద పాటలు పాడించి, డాన్సాడించొచ్చు. సహజత్వం పేరుతో ఎన్ని అసహజాలైనా చేయించొచ్చు. కానీ ఈ సినిమాలో అవేమీ చూపించనందుకు - వేణు ఊడుగులకి లాల్ సలాం!
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
దర్శకుడి తర్వాత లాల్ సలాం అందుకోవాల్సిన స్థానం - రానాది.
అంత ఎత్తు ఉండి, మంచి screen presence ఉండి, తను తలుచుకుంటే కథని తిరగ రాయించదగ్గ ఆర్థిక-సత్తా ఉండి కూడా కథకి తగ్గట్టు ఒదిగి తనని తాను తగ్గించుకుని - కథ ప్రకారం వెన్నెలనే ఎత్తి చూపగల స్వాతంత్ర్యాన్ని దర్శకుడికి ఇవ్వగలగడానికి - కావల్సినవి ఏంటంటే - సినిమా అంటే ప్రేమ, దానిని మించిన guts. అవి వున్న రానాకి లాల్ సలాం!
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
మొదటి నుంచి చివరి దాకా అంతా తనే అయి - వెన్నెలలా వెలిగిన సాయి పల్లవి గురించి రాయలంటే అదే ఇంకో పెద్ద పోస్ట్ అవుతుంది. అందుకే ఒక్కమాటలో నాకనిపించింది చెప్తాను - సాయి పల్లవి లాంటి ఇంకో వెన్నెల ఉండదు, ఉండబోదు.
తనెప్పటికీ ఇలాగే ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. నిజ్జంగా చెప్పాలంటే మేము థియేటర్కి సినిమా చూడడానికి వెళ్ళాలీ అనుకున్నది మాత్రం - సాయి పల్లవి వల్లే.
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
ఇక ఈ సినిమాలో కనిపించిన నివేదా పేతురాజ్ (వెన్నెలకి పురుడు పోసిన కామ్రేడ్), ఈశ్వరీ రావు (వెన్నెల తల్లి), నందితా దాస్ (శకుంతలా టీచర్), ప్రియమణి (భారతక్క), జరీనా వహాబ్ (అరణ్య తల్లి), నవీన్ చంద్ర (రఘన్న) - ఇంకా మిగిలిన అందరికీ పేరుపేరునా లాల్ సలాం!
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
ఇందులో జరీనా వహాబ్ని చూడడం ఒక pleasant surprise నాకు.
ఈ మన అచ్చతెలుగావిడ హిందీ సీతామాలక్ష్మి (జరీనా నటించిన "సితార" అనే హిందీ సినిమా మన కె. విశ్వనాథ్ సీతామాలక్ష్మికి re-make).
గాజుల కిష్టయ్య సినిమాలో కృష్ణతో పాడించుకున్న"నవ్వులు రువ్వే పువ్వమ్మా" పాట, ఘరోండా సినిమాలో అమోల్ పాలేకర్తో పాడిన "దో దివానే శహర్ మే" అనే పాట ఒకదాని తర్వాత ఒకటి గుర్తొచ్చాయి ఈమెని చూడగానే.
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
ఇక చివరాఖరిగా ఒకట్రెండు విషయాలు...
అంతా బానే ఉంది కానీ... అసలు ఈ సినిమాకి "విరాట పర్వం" అనే పేరు ఎంత వరకు సరిపోతుందా అని నేను ఎంతగా ఆలోచిస్తున్నానో!
ఏదో సినిమా పేరుని justify చేసుకోవడానికన్నట్లు రవన్నని (అరణ్యని) పట్టుకోవడానికి ఎలాంటి పథకం వేద్దామా అని ఆలోచిస్తూ - మహాభారతంలో విరాటపర్వంలో జరిగినంతటి కుట్రల లాంటివి చెయ్యాలీ అంటాడు ఓ పోలీసాయన (బెనర్జీ).
కానీ మహాభారతంలో విరాటపర్వంలో అంత పెద్ద కుట్రలూ, కుతంత్రలూ ఏమున్నాయబ్బా?
కురుసభలో జూదమాడి ఓడి పందెం ప్రకారం అజ్ఞాతవాసం చేస్తున్న పాండవులని ఎలాగైనా ఏడాది లోగా బయటికి రప్పించి నియమోల్లంఘనమయ్యిందని మళీ పన్నెండేళ్లు వనవాసం చేయిద్దామనుకుని దుర్యోధనుడు చేయించిన ఉత్తరగోగ్రహణంలో పంపించిన ఆవుల మందతో పోల్చదగ్గదా అరణ్యని ప్రేమించిన వెన్నెలనే అతని దళం లోకి పంపేలా ప్లాన్ చేయడం?
నిజానికి - హాస్యానికి పోల్చాలీ అంటే - పాడవులు విరాటరాజు కొలువులో చేరడాన్ని - ఏనుగుల గుంపు దోమ గొంతులో చేరినట్టు పోల్చారు ఒకప్పుడు. ("కుంజర యూధంబు దోమ కుత్తుక జొచ్చెన్").
కానీ ఈ విరాట పర్వం సినిమా ప్రకారం అది - దోమ కుత్తుక చిక్కెన్ కుంజర యూధంబునన్ - అన్నట్లయ్యింది - ఎలా అంటే - ఏమీ తెలియని ఓ ఆడపిల్ల సాయుధ దళం లోకి వెళ్ళింది మరి!
అన్నట్టు - వెన్నెల అడవి దారుల్లో అరణ్య దగ్గరికి వెళ్ళడానికి బయల్దేరినప్పుడు వలలో చిక్కినట్టు - సాలెగూడు Symbolic గా తెర నిండా చూపించడం బాగు - బహు బాగు!
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
సినిమా చూసాక నాకనిపించిన ఇంకో విషయం కూడా చెప్పాలండోయ్!
ఇంత గొప్ప కథ కదా! అంత మంచిగా తీశారు కదా! అందరూ ఎంతో బాగా చేశారు కదా! ఇంకింతకన్నా చెయ్యడానికి ఏమీ లేదు కదా!
నిజానికి కథ చూస్తున్నంత సేపూ ఎంతో ఏడుపు రావాలి కదా!
కానీ అదేంటో - చూస్తున్నంత సేపూ - ఏదో న్యూస్రీల్ చూస్తున్నట్టు - ఎప్పుడూ వినే ఓ కాల్పుల వార్తని వింటున్నట్టు అనిపించింది.
అంతే !
కానీ కన్ను చెమర్చి గొంతు పట్టెయ్యలేదు. గుటక పడని బాధ పుట్టలేదు.
ఎంచేత?
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
చిట్ట చివరిగా ఇంకొక్క మాట.
ఈ సినిమా రెండు రకాలు గా అడవి గాచిన వెన్నెల అయింది.
ఒకటి - అరణ్య (అడవి) ప్రేమ దక్కని వెన్నెల కథ అవడం వల్ల.
రెండు - తెలుగే రాని తెలుగు ప్రేక్షకులకి తియ్యనైన తెలుగుదనం నిండిన ఆ మాటలూ, పాటలూ, కైతలూ వినిపించబోయినందువల్ల.
*** *** *** *** ***
*** *** *** *** ***
ఏదేమైతేనేం... ఈ సినిమాలో పని చేసిన వారందరికీ బోల్డన్ని లాల్ సలాములతో...
~ సినీ-మా-లక్ష్మి
