14, నవంబర్ 2021, ఆదివారం

ఆటమ్లూ - పాటలూ


    ఉత్తరమెరికాలో సెప్టెంబర్ 21 నుంచి డిసెంబర్ 20 దాకా Fall అనబడు Autumn కాలం. 

    రంగుటాకుల కాలం. 

    రంగిల్లిన ఆకులు రాలు కాలం. 

    ఆకురాలు కాలం. 

    ఎప్పుడూ అనిపిస్తూ  వుంటుంది - ఈ ఉత్తరమెరికా ఆకురాలు నేను చిన్నప్పుడు దక్షిణ భారతదేశంలో చూసిన శిశిరం ఒకటి కాదని. 

   అమెరికా ఆకురాలు శీతాకాలానికి ముందుగా వస్తే భారతదేశపు శిశిరం శీతాకాలం తర్వాత ఆకులు రాలుస్తుంది. ఇలా జరగడానికి  ఇంకేమి భౌగోళిక కారణాలు వున్నాయో ఎప్పుడైనా తీరిగ్గా వున్నప్పుడు చదువుకుంటా. ప్రస్తుతానికి నా సందేహాలని అసింటా పెట్టి ఇవాళ్టికి నా కబుర్లు రాసుకుంటా! 

*******
*******

    నాకు కాలాలన్నీ వేటికవిగా అన్నీ ఇష్టమే అయినా ఆకురాలుకారు అంటే కొంచెం ఎక్కువ ఇష్టం. ఎండ తగిలి చిగిర్చి పూలు పూసేటప్పుడు చెట్లు  అందంగా వుంటాయి.  ఆనందంగా ఉన్నట్టనిపిస్తాయి. ఎందుకంటే అది కొత్త మనుగడకి ఆనవాలు. 

    కానీ ఇంకొన్ని రోజుల్లో తాము నేల రాలక తప్పదు అని ఎఱిగిన ఆకులు తమ లోని పత్రహరితపు బలాన్ని చెట్లకి ఇచ్చి - తమ రంగులు మార్చుకుని - రంగులతో చెట్లను కనువిందుగా సింగారించడం - "ఇచ్చుటలో వున్న హాయీ ... వేరెచ్చటనూ లేనే లేదని (ఆరుద్ర మాటలివి)" చెప్పకనే చెప్పడం. అందుకే నాకు Fall అచ్చమైన Giving-season అనిపిస్తుంది. మనసుకి నచ్చుతుంది. 

    ఇన్నేళ్ళుగా fall colors చూస్తున్నా - ప్రతీ ఏడాది కనిపించే రంగురంగుల ఆకులు ఎప్పటికప్పుడు  అబ్బురమే నాకు!  

రాలుపూ ఓ వేడుకే... జలజలా! 
ఆకురాలు ఓ పండగే... గలగలా!



*******
*******

    కిందటి వారం దాకా మా ఇంటి చుట్టుపక్కల చెట్లు చాలా వరకు ఇంకా ఆకుపచ్చగానే అనిపించాయి. వాటిని అలా చూస్తుంటే నవంబర్ వచ్చేసింది, ఈ చెట్ల ఆకులు ఇంకా రంగు మారట్లేదు అని - నిజం చెప్పొద్దూ ! - బాగానే దిగులేసింది. 

    ఎందుకంటే - బ్రతుకంటే ఎప్పుడూ ఎలా వుంటే బావుంటుందంటే - వేసవిలో ఎండలు కాయాలి. వానాకాలంలో జల్లులు తడపాలి. చలికాలంలో గజగజ వణకాలి. ఆకురాలు వేళ ఆకు పండి నేల రాలాలి. శీతవేళ మంచు మాటున చెట్లు నిద్దరోవాలి. మంచు కరిగిన ఆమనిలో మేల్కొన్న కొమ్మలన్నీ పూతలిప్పాలి.  

    ఇందులో ఏ ఒక్కటి ముందువెనకలైనా  ఎక్కడో ఏదో సవ్యంగా లేదని అనిపిస్తూ వుంటుంది. 

    నమ్మిన మనిషి కాదని ఈసడిస్తే తమాయించుకోగలం.  పోపొమ్మని దూరం చేస్తే తేరుకోగలం. 

 కానీ... అదే... 
కినిసిన గాలి ఊగిపోయి ఈదురుగాలి వీస్తే,  
వేగిన నేల వీగిపోయి చీలిపోతే,  
అలిగిన నీరు పొర్లి పొంగిపోతే, 
కనలిన నిప్పు మంటగా మండి బుస కొడితే, 
మూగిన మబ్బు ఆగని దారలుగా కురిస్తే - 
అప్పుడు కలిగే అలజడికి  ఎదురు నిలవలేం. 
అప్పుడు తగిలే దెబ్బకి ఆయువుంటే తప్ప కోలుకోలేం.

    ఏది ఏమైనా ప్రకృతి మాత్రం గతి తప్పకుండా, ఆగ్రహించకుండా వుంటేనే మనిషి మనుగడకి మన్నిక. నవంబర్ వచ్చినా రంగులు మారని చెట్లని చూసిన నా దిగులుకి అదీ కారణం. 

*******
*******

    రంగు మారిన ఆకులు కనువిందుగానే ఉంటాయి - కానీ తొందరలోనే రాలిపోతాయి. అప్పుడు అప్పటివరకు రంగులతో కళకళలాడిన చెట్లు మోడులవుతాయి. 

    నిజానికి ఆ మోడయిన చెట్లని చూస్తే దిగులనిపించాలి. 

    కానీ నాకు మాత్రం మోడులయిన ఆ మానులు  రాబోవు చలికారుని - మౌనులై,  ధ్యానమూర్తులై -  స్వాగతిస్తున్నట్టు  కనిపిస్తాయి. 

    ఎండ పొడ దక్కనీయని చలికాలాన్ని వద్దనుకోక, రావద్దనక  - కొమ్మల తోనూ, రెమ్మల తోనూ రారమ్మని పిలిచి మరీ అందుకొంటున్నట్టుంటాయి. 

    "మంచో, చెడో - ఏది నీ దరికి వచ్చినా - అది నీది. జీవితంలో దేన్నీ వద్దనుకోకు" అని చెప్తున్నట్టుంటాయి. 

    ఆకులు రాలే వేళ కూడా అడలక - "అద్దిరబన్నా - అదరము, బెదరము - చెదరక నిలిచెదము" అని తలెత్తుకుని నించున్నట్టుంటాయి. 

    రాలుపు-పండగ చేసుకుంటున్నట్టుంటాయి. 

*******
*******


వేసవి యెండల సొక్కి 
ముసిరిన వానల సోలి 
కొలువు తీరి నిల్చినవి 
సోలుపుగా నిలకడైనవి 

వేరు పఱచి నిల్చిన చెట్లవి 
పుడమి పుట్టువులవి 
ఉసురుకి ఉనికిపట్టులవి
ఉల్లసానికి ఆటపట్టులవి  

అప్పుడె కబురందిందేమో!
ఆవల పొంచి వున్నది శీతకారు యని ... 
దయలేక దరిజేరునని!
 ఆనక ముంచుకొచ్చు చలి మంచులవి... 
 వెల్ల వెల్లువై కమ్మునని!

కొమ్మకొమ్మ అద్దిరని లేచినవి 
 రెమ్మరెమ్మ ఊసులాడుకున్నవి 
ఈనెలీనెల రంగులూరుకున్నవి 
ఆకునాకున తొగరు నింపుకున్నవి 

ఆగపు గాలిని రారమ్మని సాయమడుగుకున్నవి 
మొయిలు వంపు నీటిజాలున తానమాడుకున్నవి 

దుమ్ము కరిగి దూలి జారి 
కొమ్మలనున్న ఆకులన్ని మెరిసె - తళతళా!
రెమ్మలనున్న అలములన్ని మురిసె - మిలమిలా!

గాలి తాకి - కొమ్మరెమ్మ - ఊగు వేళ 
ఆకులన్ని - ఊగి తూలి - నేల తాకు వేళ 
రాలుపూ ఓ వేడుకే... జలజలా! 
ఆకురాలు ఓ పండగే... గలగలా!

*******
*******

    ఈ మధ్య ఇటు ఇంటా - అటు ఆఫీసంతా పనిలో మునిగిపోయి చెట్లనీ, నా చుట్టుపక్కలనీ అంతగా పట్టించుకోకుండానే రోజలు గడిచిపోతున్నాయి.  

    మొన్న బుధవారం మధ్యాహ్నం అనుకోకుండా కిటీకీ లోంచి బయటికి చూసిన నాకు కళ్ళు చెదిరాయి.
   
    నా కళ్ళు, కళ్ళతో పాటు మనసుని చెదరించిన ఆ రంగులకలని - అలాగే ఒడిసి పట్టకపోతే కల చెదిరి కన్నుమఱుగవుతుందని దడిసి - చేతిలో వున్న ఫోనుకన్నుతో క్లిక్కుమనిపించా... 






ఏమి ఎఱుపది? 
    ఎంత మెఱుపది?
    పూసిరెవరు పసుపది?
    మెత్తిరెవరు కావిరంగది?

    ఆ రంగులు చూస్తూ కన్నుని మిన్ను కేసి తిప్పానో లేదో - అక్కడేముంది?

    మిన్ను ఎత్తిన మొయిలు గొడుగది... 
    మొయిలు జారిన చినుకు జల్లది... 

    జల్లుదారుల కన్ను నిలిపి నేల వంకకి తిరిగి చూస్తే... 

    చినుకు తోడు వీచిన తూర్పుగాలది... 
    గాలి ఆగి - మబ్బు తేలి - మెఱుపులద్దిన ఎండవాలది!
    గాలి సోకి - సోలి తూలి - నేలకంటిన రంగుటాకు తివాసది!
  
    *******
    *******


      మా ఇంటి కిటికీ లోంచి కనిపిస్తున్న ఆ సింగారాల రంగురంగుల దారిని, అక్కడ ఆగిఆగి వీస్తున్న చల్లటి గాలిని చూస్తుండగా చటుక్కున నాకో పాట గుర్తొచ్చింది "మోరే అంగనా మే - జబ్ పురవైయా చలీ ....మోరే ద్వారే కీ - ఖుల్ గయీ - కివాడియా" అంటూ. 

    ఆ పాటే ... "సాహెబ్ బీబీ ఔర్ గులాం" సినిమాలో గీతాదత్ పాడిన "పియా ఐసో జియా మే సమాయ్ గయో రే... " పాట. 

    పాట రాసిన వారు షకీల్ బదాయూనీ. పాటకి సంగీతం కూర్చినవారు హేమంత్ కుమార్. 

    పాటలో నటించినవారు - అభినేత్రి బల్-మీననేత్రి మీనాకుమారి, ఇంకో ఇద్దరు అమ్మాయిలు. 

    ఈ పాటలో గీతాదత్ స్వరం -  కొంచెం కొంటెగా, ఇంకొంచెం బిడియంగా, ఒకచోట చిలిపిగా, ఇంకోచోట నవ్వుల చిలుకుగా,  సుంత అలుకగా, కసింత కినుకగా, రవంత మురిపెంగా - వెరసి బోల్డంత ప్రేమగా - సప్తవర్ణభరితసమ్మోహనం. 

   ఈ పాటలో వినిపించే హిందీ - ఏ ప్రాంతపు యాసో కానీ - భలే గీరగా గమ్మత్తుగా వుంటుంది. 

    ఈ పాటలో ఒక తమాషా అయిన వాక్యం ఒకటి  - ఇస్ డర్ సే - కే - పీ కీ - నజ్ర్  న లగే...

మామూలుగా హిందీలో "నౙర్ (nazar) అని వినిపించే మాట ఈ పాటలో "నజ్ర్  (najr)" అన్నట్టు వినిపిస్తుంది. 

    అలాగే "నజర్ న లగే" కి ముందు మాట "పీ కీ". పాటకి నటిస్తున్న మీనాకుమారి పెదవుల కదలిక చూస్తే అది "కిసీ కీ నజర్ న లగే" అన్నట్టు కాక "కే పీ కీ నజర్ న లగే" అన్నట్టే వుంటుంది. 

    ఇలాంటప్పుడు నాకు ఇంకొంచెం హిందీ వచ్చుంటే బావుండును కదా అనిపిస్తుంది. 

    ఇహ ఈ పాటలో మీనాకుమారి అద్దం ముందు కూర్చున్న ప్రతి భంగిమా ఒక అందమైన చిత్రపటంలా వుంటుంది. 

    ఎద నిండా నిండిన మనోహరుని తలపులో తనువు-మనసు మరిచి - ఆ పరధ్యానంలో ముంగురులని వేలితో రింగులుగా చుట్టుకోవడం... (పియా ఐసో జియా మే - సమాయ్ గయో రే... కే ... మై తన్ మన్ కీ - సుధ్-బుధ్ - గవా బైఠీ)

    ఏ సడి విన్నా మదినున్నవాడు వచ్చాడనుకొని కళ్ళతో వెతుకుతున్నట్టు చూడడం (హర్ ఆహట్ పే - సమ్‌ఝీ - వో ఆయ్ గయో రే)

    ఆవిడ చేసుకున్న అలంకారపు తళుకుల కన్నా మిన్నగా మెరిసిన కన్నుల వెలుగులు - ఆ సొగసు, సోలుపు - అద్భుతం! 

   మీరు కూడా ఆ అందమైన పాటని - పాడుకుంటూ - చూసెయ్యండి మరి! 

యూట్యూబ్ లింక్: https://www.youtube.com/watch?v=tUn8NNFKXQs




పియా ఐసో జియా మే - సమాయ్ గయో రే... 
కే ... మై తన్ మన్ కీ - సుధ్-బుధ్ - గవా బైఠీ 

పియా ఐసో జియా మే - సమాయ్ గయో రే... 
కే .. మై తన్ మన్ కీ - సుధ్-బుధ్ - గవా బైఠీ 

హర్ ఆహట్ పే - సమ్‌ఝీ - వో ఆయ్ గయో రే 
హర్ ఆహట్ పే - సమ్‌ఝీ - వో ఆయ్ గయో రే 
ఝట్ - ఘూంఘట్ మే - ముఖ్‌డా ఛుపా బైఠీ... 

పియా ఐసో జియా మే - సమాయ్ గయో రే... 

మోరే అంగ్‌నా మే - జబ్ - పురవైయా చలీ  
మోరే ద్వారే కీ - ఖుల్ గయీ - కివాడియా 
మోరే అంగ్‌నా మే - జబ్ - పురవైయా చలీ  
మోరే ద్వారే కీ - ఖుల్ గయీ - కివాడియా 
ఓ దయ్యా.. ద్వారే కీ - ఖుల్ గయీ - కివాడియా
మైనే జానా - కే  - ఆ గయే సావరియా మోరే
మైనే జానా - కే  - ఆ గయే సావరియా మోరే
ఝట్ - ఫూలన్ కీ సజియా పే జా బైఠీ... 

పియా ఐసో జియా మే - సమాయ్ గయో రే... 
కే ... మై తన్ మన్ కీ - సుధ్-బుధ్ - గవా బైఠీ 
పియా ఐసో జియా మే - సమాయ్ గయో రే... 

మైనే - సిందూర్ సే - మాంగ్ అప్‌నీ భరీ
రూప్ - సైయ్యా కే కారణ్ - సజాయా
మైనే - సిందూర్ సే - మాంగ్ అప్‌నీ భరీ
రూప్ - సైయ్యా కే కారణ్ - సజాయా
ఓ ... మైనే - సైయ్యా కే కారణ్ - సజాయా
ఇస్ డర్ సే - కే - పీ కీ - నజ్ర్  న లగే
ఇస్ డర్ సే - కే - పీ కీ - నజ్ర్  న లగే
ఝట్ - నైనన్ మే - కజ్‌రా లగా బైఠీ

పియా ఐసో జియా మే - సమాయ్ గయో రే... 
కే .. మై తన్ మన్ కీ - సుధ్-బుధ్ - గవా బైఠీ 

హర్ ఆహట్ పే - సమ్‌ఝీ - వో ఆయ్ గయో రే 
హర్ ఆహట్ పే - సమ్‌ఝీ - వో ఆయ్ గయో రే 
ఝట్ - ఘూంఘట్ మే - ముఖ్‌డా ఛుపా బైఠీ... 

పియా ఐసో జియా మే - సమాయ్ గయో రే... 

*******
*******

ఆడుతూ పాడుకుంటే
ఆటలూ - పాటలూ
Autumn లో  పాట వింటే
ఆటమ్లూ - పాటలూ

~ పాటల భైరవి 



7, నవంబర్ 2021, ఆదివారం

వలల తలపోతల అలలు

    నవంబర్ 07,2021. 

    ఇవాళ్టి రోజు ఓ గంట ఆలస్యంగా తెల్లారింది. 

    అలాగని ఈ రోజు ప్రపంచంలో చెప్పకోతగ్గ మార్పేమీ జరిగిపోలేదు. 

    సూర్యుడేమీ ఆలస్యంగా పొద్దు పొడవలేదు.  

    భూమి ఏమీ ఒక చుట్టు ఎక్కువో, తక్కువో తిరగట్లేదు. 

    సాగే సెలయేరుల్లో, పారే నదుల్లో, ఉప్పొంగే సముద్రపుటలల్లో జలజల చిందులాడే నీటి లయ మారలేదు. 

    ఊగే చిటారు కొమ్మల్లో, జారి రాలే ఆకుల్లో గలగలల రాగాలు పాడే గాలి సడి శృతి మించలేదు. 

    జరిగిందల్లా ఏంట్రా అంటే - మనిషి - అందులోనూ ఉత్తరమెరికా లోని మనిషి - ఇప్పటి వరకు గడియారాల్లో ముందుకు తిప్పి పెట్టుకున్న  Daysight Saving Time ముగిసింది. 

    మార్చ్ నెలలో Spring Forward అనుకుంటూ  గడియారపు ముళ్ళని ముందుకు తోసుకున్న సమయాన్ని - నవంబర్ నెలలో Fall Back అని చెప్పుకుంటూ, అవే గడియారపు ముళ్ళని వెనక్కి నెట్టుకుని - ఇవాళ్టి రోజు ఓ గంట ఆలస్యంగా తెల్లారింది. 

    ఆ మాత్రానికే ఈ ఒక్క రోజు "ఇవాళ్టి రోజు ఓ గంట ఆలస్యంగా తెల్లారింది" అనుకోవడం - దాంతో పాటే ఓ గంట ఆలస్యంగా లేచామని సంబరపడడం - ఇవాళ మాత్రమే కాదు - ఇరవైఒక్కేళ్లుగా మా సాలువారీ రివాజు. 

*******
*******

    ఇంట్లో వున్న ముగ్గురం ఇవాళ పొద్దున్నే తొమ్మిదింటికల్లా తయారయి మా ఇంటి పక్కనే వున్న ఓ Assisted living అనగా ఒక వృద్ధాశ్రమానికి వెళ్ళి వచ్చాము. ఎందుకూ అంటే అక్కడ ఏమైనా volunteering కి అవకాశం వుంటుందా అని కనుక్కోవడానికి. 

    చెయ్యాలనుకోవాలే కానీ  స్వచ్ఛందంగా సేవ చేస్తామంటే చేతులు చాచి అందుకోవడానికి ఎంత మందో, ఎన్ని సంస్థలో. 

    అక్కడ ఆక్టివిటీస్ డైరెక్టర్ జూలియాన్ అడిగిన ఒక ప్రశ్న "ఎన్ని గంటలు అవసరం మీ స్కూల్ లెక్కల ప్రకారం?"

    ఆ ప్రశ్నకి బుజ్జిజింక ఇచ్చిన సమాధానం "నేను చేయాలనుకుంటున్న సేవకి అలాంటి గంటల పరిమితులు లేవు". 

    ఆ బదులు ఊహించనిదని అనిపించిన ఆనిక ఊనిక - మాటల్లో చెప్పలేని ఆనందం పెట్టుకున్న మాస్క్ మాటు దాటి జూలియాన్ కన్నుల వెలిగిన చిరునవ్వు. 

    ఆ సమయంలో నాలో కలిగిన సంతోషాన్ని వ్యక్తపరచడానికి నాకు దొరికిన ఒకే దారి - అక్కడ నాకు కూడా ఏమైనా సేవ చేయడానికి అవకాశం ఉంటుందా అని అడిగి నన్ను కూడా మీలో కలుపుకోండి అని సూచించడమే. 

    ఇవాళ్టి రోజు ఓ గంట ఆలస్యంగా తెల్లారింది - కానీ తొందరగా మనసులో వెలుగు నింపింది. 

   

*******
*******

    అక్కడి నుంచి ఇంటికొచ్చాము. 

    మా ముందు గదిలో ఒక టేబుల్ దగ్గర రెండు ఆఫీసు కుర్చీలు ఉంటాయి. 

    ఒకటి నేను నా ఆఫీసు పని కోసం వాడేది. 

    ఇంకోటి - ఇంట్లో ఎవరూ వాడట్లేదని - ఎవరికైనా డొనేట్ చేద్దామని - వాడకుండా పక్కన పెట్టింది. 

    ఇప్పుడా కుర్చీల విషయం ఎందుకూ అంటే... ఇవాళ్టి కబుర్లకి ఊతం ఆ ఇంకో-కుర్చీకి సంబంధించిన విశేషం కాబట్టి. 

    ఇంటికి రాగానే ముందు గది లోకి వెళ్ళి "నేనర్స్!" అని పిలిచిన బుజ్జిజింక గొంతులో ఒక చిన్ని ఉత్సాహం. 

    వెంటనే అటెళ్ళిన నేనర్స్ (బద్రి) అడుగుల చప్పుడు. 

    అటు తర్వాత "ఎంత బావుందిరా ఇది నాన్నా! చాలా intricate గా అల్లింది కదా?!" అన్న పిత్రాశ్చర్యం, పిత్రోత్సాహం ఒక దాని తర్వాత ఒకటిగా. 

    "Yes, నేనర్స్! It made a mansion" అంటూ మోద-పూరిత పుత్రామోదం. 

    "ఎంత కష్టపడి అల్లి వుంటుందో? ఇలా అల్లడానికి దానికి ఎన్ని రోజులు పట్టిందో?" అని ఇద్దరూ మురిసిపోతున్నారు. 

    "దీనికి ఫోటో తీయడం ఎలా?" అని ఫోన్లు అటుపెట్టి, ఇటుపెట్టి సతమతమవుతున్నారు. 

    అప్పటిదాకా వంటింట్లో వుండి వాళ్ళిద్దరూ దేని గురించి మాట్లాడుకుంటున్నారో అని తెగ ఊహించడానికి ప్రయత్నిస్తున్న నేను - ఆ ఊహ ఎటూ సాగక - ఇహ ఇలాక్కాదని - ముందు గదిలోకి వెళ్ళి ఏంటా అని చూస్తే - వాళ్ళిద్దరూ - పక్కనే డొనేషన్ కోసం పెట్టుంచిన ఆ ఇంకో-కుర్చీ కాళ్ళ చుట్టూ అల్లుకున్న సాలెగూడు వలల కేసి చూస్తూ అబ్బురపడుతూ తబ్బిబ్బవుతూ కనిపించారు. 

    పక్కనే వున్న కిటికీ లోంచి పడుతున్న ఎండకి మిలమిలలాడుతూ కంటికి సన్నదారాల సరిగెలా కనిపిస్తోంది ఆ సాలె-వల. 

    అదెలా వుందంటే... 

    జలజలల వల 
     జలతారు వల 
    తళతళల వల 
    వెలుగు రేకల వల 
    మిలమిలల వల 
    మినుకు మించుల వల 
    అలవోకల వల     
    అల్లిబిల్లి అల్లికల వల 


    కానీ కుర్చీ కింద లేతరంగు కార్పెట్ ఉండడంతో కెమెరా కంటికి అందనంటోంది. 

    ఓ ఐదు నిముషాలు ఆ వల నేతని,  దాన్ని నేసిన సాలీడు చేతని మెచ్చుకుని నేనర్స్-బుజ్జిజింక ఇద్దరూ తమతమ ఆఫీసు-స్కూల్ హోంవర్కులు చేసుకోవడానికి తమతమ నెలవులకి చేరిపోయారు. 

*******
*******

      అప్పుడు మొదలయ్యాయి నా తలలో వలల తలపోతల అలలు. 

   ఆఫీసు మీటింగుంటే మాటలు అంటూ-వింటూనో, మీటింగు లేనప్పుడు పాటలు అంటూ-వింటూనో - అదే పనిగా మోగుతూ నేనేదో తెగ పని చేసేస్తున్నానని నేననుకుంటుంటాను కదా?!

    అదే సమయంలో నేనంటున్నవాటిని అన్నిటినీ వింటూ - తను సైలెంటుగా వుంటూ - తన ఉనికే నాకు తెలియకుండా నా పక్కనున్న కుర్చీ నాలుగు కాళ్ళకి ఎంత అందమైన వల అల్లింది ఆ ఎనిమిది-కాళ్ళ సాలీడు?

    ఇంతకీ ఎందుకు అల్లిందో? 

    అల్లింది అక్కడే హాయిగా ఉయ్యాలూగుతూ వుండక ఎక్కడికెళ్ళిపోయిందో? 

    ఆకలి వేళల ఆదరువు కోసమా? ఒక వేళ ఆ వలలో ఏ చీమో, దోమో పడితే ఆ సాలీడుకెలా తెలుస్తుంది?

    ఉబుసుపోక సరదా కోసమా? ఇలా నచ్చిన చోటల్లా గూడు అల్లేసుకుని "నాకెన్ని ఇళ్ళున్నాయో!" అని మురిసిపోతుందా - అచ్చు మనుషుల్లాగే?

    ఒక చిన్ని సాలె-వల కలిగించిన ఇన్ని తలపోతలు అలలుగా సాగుతూనే ఉన్నాయి. 

*******
*******

    ఏ సాలీడో అంత కష్టపడి అల్లుకున్న అంత పెద్ద అల్లికని చెదరగొట్టాలని అనిపించలేదు. 

    నేనూ ఓ ఫోటో తీద్దామని ప్రయత్నించాను. ఎటు తిప్పి ఎలా చూసినా కెమెరా-కంటికి చిక్కట్లేదు. 

    ఆ ఇంకో-కుర్చీని కార్పెట్ పక్కనే వున్న చెక్కనేల మీదకి జరిపి చూశాను. 

    ఉహూఁ ! లాభం లేదు. 

    ఆ వల తళతళలాడుతూ కంటికి ఆనుతోంది కానీ కెమెరాకి అందట్లేదు. 

    వెంటనే వెళ్ళి నాదొక నల్లరంగు చున్నీ పట్టుకొచ్చి కుర్చీ కింద వేసి చూశా! 

    అంతే! వల ఫోటోకి చిక్కింది! 

    వల వలన కలిగిన తలపోతల అల ఆగింది. 

    కానీ ఆ వల అలాగే వుంటుంది - మా ఇంటి నుంచి ఆ కుర్చీ ఇంకో గూటికి చేరే దాకా.

    
  

*******
*******





    


*******
*******


     మదిని హాయిని నింపుకోవడం
    పెదవికి నవ్వు పూసుకోవడం 
    తీరు-తెన్నూ అనుకుంటే 
    అదే అలవాటు చేసుకుంటే 
    ఊహించని చోట - 
    ఉనికి అందని చోట కూడా - 
    ఆశించని ఆనందం దొరుకుతుందని 
      ఇంకోసారి- నేర్వకనే నేర్చిన కొత్త చదువిది - నాది
నాకది నేర్పకనే నేర్పిన ఒజ్జతనం - నా మేలిసగానిది!

    

*******
*******