బోల్డన్ని కబుర్లు...: అక్టోబర్ 2020

24, అక్టోబర్ 2020, శనివారం

వోటరిని నేనే! ఓటరిని నేనే !

జన్మతః కలిగినదో,

వారసత్వంగా వచ్చినదో,

చదువులలో గమనించినదో,

నా మేలి-సగం సాహచర్యంలో గ్రహించినదో ,

నా పిల్లలని పెంచుతూ నేర్చుకున్నదో -

ఎంతోకొంత - నాదంటూ సొంతబుద్ధి - అంతోఇంతో ఉన్న నేను -

నాకుగా నేను పేర్చుకున్న జీవనసూత్రాలు కొన్ని ఉన్నాయి.

కలిగిన దాంట్లో కలకలలాడుతూ ఉండాలి.

ఉన్నదాంట్లో ఉన్నతంగా ఉండాలి.

పొసగని చోట మసలకుండాలి.

విలువ లేని చోట నిలవకుండాలి.

స్నేహంలో అంతరాలు ఎంచకుండాలి.

భేదం కలిగిన మరి మది తలచకుండాలి.

వీలైనంత వరకూ మంచిని ఎంచుకోవాలి.

కానీ ఇప్పుడు అనుకోకుండా ఇంకో కొత్త పాఠమేదో నేర్చుకోవాలేమో అనిపిస్తోంది.

అదెలాంటిదంటే ...

ఎంచుకోక తప్పకపోతే...

ఎంచుకోవడానికి మంచే లేకపోతే -

ఎంచుకోక ఉండాలంటే మనసొప్పకపోతే -

ఉన్న ఇద్దరు మంచి-కానివాళ్ళలోంచి

ఇంచుక తక్కువ-మంచి-కాని వాళ్ళని

ఎంచుకోవాల్సిందే!

ఒకరిని ఒప్పని, ఒకరిని కాదని

గెలుపోటముల వోటరిని నేనే!

ఎవరు గెలిచినా, ఎవరు తొలగినా

ఓటమిపోటుల ఓటరిని నేనే!

అటు గొయ్యి - ఇటు నుయ్యి

దేంట్లో పడతావో చెప్పమంటే?

అటు చాకు - ఇటు బాకు

ఏదో ఒకటి పొడుచుకొమ్మంటే?

ఇది గరళం - అది హాలాహలం

ఏదో ఒకటి ఎంచుకొమ్మంటే?

అది చచ్చు - ఇది పుచ్చు

ఉన్నవివే పుచ్చుకోమంటే?

ఇటు ట్రంపరి - అటు ట్రంపారి

ఎవరో ఒకర్ని ఎన్నుకోమంటే?

దిగ్గురని, దిమ్మెర పోయి

దిక్కులెన్ని ఉన్నా

ఏ దిక్కూ తోచక

తూరుపు దిక్కుకి తిరిగి

చేతులెత్తి దణ్ణమెట్టుకుంటున్న

చేతకాని, చేవలేని వోటరిని!

ఒడ్డలేని పందెం గెలవలేక

వట్టిపోయిన ఎంపికల ఓటరిని!

వోటరిని నేనే!

ఓటరిని నేనే !

18, అక్టోబర్ 2020, ఆదివారం

ఆకురాలుకారు పాట - యే పత్‌ఝడ్ కా మౌసమ్ - ఘడీ దో ఘడీ హై...

మా ఊళ్ళో అక్టోబర్ కాలం - ఆకురాలు మొదలవు కాలం.

ఎటు చూసినా రంగురంగుల ఆకులతో సింగారించుకున్న చెట్లు కనిపిస్తాయి.

ఆ రంగుల హంగులెలాంటివంటే... అపరంజి మెఱుగుల నారింజ - పసిడి వన్నెల పసుపుపచ్చ - పగడపు జిలుగుల తొగరు - నిప్పు కణిక వెలుగుల కెంజాయ - మధ్య మధ్య ఇంకా నేనున్నానంటున్న పసిమి-పసరుల ఆకుపచ్చ.

రాబోయే శీతవేళ చెట్లకి నిదురవేళ.

అన్ని నెలలు కదలక, మెదలక పడుకుని ఉండి, పూలకారు వేళకి కొమ్మారెమ్మా చిగురేసి, మొగ్గేసి, పూత పూసి పువ్వుల నవ్వులు రువ్వాలంటే - ఇప్పటికిప్పుడు ఆ ఆకులు తమలోని రసమూ, బలమూ - తమకి ఆటపట్టైన పుడమిపుట్టువుకిచ్చి నేలకి చేరాల్సిందే.

అలా - ఆ చిక్కనైన ఆకుపచ్చ సత్తువ చెట్టులోకి చేరుకోగా - రాలబోయే ఆకులు చేసుకునే రంగుల పండుగే ఆకురాలుకారు.

రాలబోయే ఆకులు - గాలి తగిలి, ఆకూ ఆకూ రాసుకుని, పూసుకునే వేళ కూడబలుక్కుంటాయేమో!

వీడుకోలు వేళ వేసట రాకుండా ఉండాలంటే, వేదన పడకుండా రాలాలంటే - ఏ రంగు పూసుకుంటే బావుంటుందో!

"నవ్వుతూ బ్రతికాను, నవ్వుతూనే వెళ్తాను" అంటూ రాలే ఆకు నారింజ నాదంటుంది.

నే వెళ్ళి నా చోటు ఇంకో చిగురుకిస్తాననుకునే ఆకు విచ్చి పచ్చనవుతుంది.

ఉండాలనే ఆశ, వెళ్ళక తప్పదనే నిరాశల రాపిడికి లొంగిన ఆకు సిగ్గిలి కెంపవుతుంది.

అంటిపెట్టుకున్న తరువు నొదిలి వెళ్ళలేని పొగులు బాధతో కనలు ఆకు ఒడలు మండి ఎఱ్ఱనవుతుంది.

రాలు ఆకులకి బాసటగా -

ఆకురాలు దారులలో ఆసరాగా -

ఉన్నట్టుండి మొదలవుతుంది

కనీకనిపించని చినుకు ఆట...

వినీవినిపించని వాన పాట...

కాఱుమబ్బు పాడు ఉరుము పల్లవి

గాలి చేర్చు అనువైన తాళం

సృష్టి కూర్చు ఒనరైన మేళం

అది మొదలు ...

ప్రతికాలపు ఆ మలుపులో

పదే పదే అదే పాట...

ఆగకుండ సాగు పాట...

అలుపు లేని

ఆకురాలుకారు పాట...

ఆ పాట వింటూనే ...

చిటి రెమ్మల - చిటారు కొమ్మల

కిటకిటలాడుతు - గలగలమను ఆకులు...

బిలబిలమంటూ - జలజల రాలుతాయి

కిలకిలమంటూ - కలకలమను ఆకులు...

ఇలకు చేరుదమంటూ - బిరబిర ఉరలుతాయి

ఎంత ఒద్దనుకున్నా , శిశిరమన్న మాట తలవకుండా - ఆకురాలుకారులో ... రంగు పూసుకుని... హంగు చేసుకుని... ఆకు ఆకు రాలు - అని poetic గా నా మాటలతో నన్నే మాయ చేసుకుని - ఎంత సర్ది చెప్పుకున్నా - బోసివవుతున్న చెట్లని చూసి ఒక్కోసారి వదిలించుకోలేని బెంగ చుట్టుముడుతుంది.

అప్పుడేం చెయ్యాలీ?

నచ్చిన పాటేదో తోడు తెచ్చుకోవాలి.

తోడొచ్చిన పాటతో దిగులు-గుబులుని తరిమికొట్టాలి.

గాలి వాలున అలవోకగ సోలి తూలు ఆకు రీతిగా - ఆ పాట జాలువారాలి.

ఈ కాలం ఇలాగే ఎల్లకాలం ఉండబోదనీ - రాలిన ప్రతి ఆకు తావునా క్రొంజివురులు మొలకెత్తుననీ - ఆ పాట మాటమాటలో చెప్పాలి.

ఆ పాట పాడిన గొంతు మెత్తగా సాగాలి - మెల్లగా పాడాలి.

వెచ్చని ఊర్పులా తాకాలి - చల్లని ఓదార్పు కావాలి.

అల్లాంటి పాటే... "బాతోం బాతోం మే" సినిమాలో కిషోర్ కుమార్ "యే పత్‌ఝడ్ కా మౌసమ్ - ఘడీ దో ఘడీ హై..." అని భరోసా ఇస్తున్న పాట ...