మనసే జతగా పాడిందిలే - 15 - కవలపాటలు - నగు నగుతా వచ్చేసిన తొలివలపు తొందరలు

అల్లప్పుడెప్పుడో
మా ఇద్దర్నీ కన్నవారల పుణ్యంగా 
మేమిద్దరమూ ఓ ఇంట ఉన్నవారమైన వేళ
ఎండా-వానా, మబ్బూ-నీడా, నీరూ-గాలీ
ఏదేమైతేనేం అన్నే మావే అనేసుకుని
కలలలవాటు చేసుకోని, కలతని దరిచేరనియ్యని
కానికాలమేదీ మన జోలికి రానివ్వబోమని ధిలాసాగా
కబుర్లు చెప్పుకుంటూ,పాటలు పాడుకుంటూ కులాసాగా
కమ్మని కొత్తకాపురపు గూడు నేసుకునే రోజుల్లో
కన్నడ నాట విన్నానో పాట
విన్న పాటునే "అరె! ఇదింకెక్కడో విన్నానే?!" అనుకున్న పాట
అనుకున్న పాటునే కనుగొన్న పోలిక మురిపించెనట
తెలిసీ తెలియని ఆ తొలినాళ్ళ వధువు కనులు మెరిపించెనట
ఆ ఒక్క పోలిక పాట-కవలల పట్టి
ఈ ఒక చోట పెట్టుటకీ వేళయిందట!

అసలు పాట:

సినిమాట: గిరికన్యె (1977)
పాట రాసిన వారట: చి. ఉదయశంకర్
పాట కట్టినవారట: రాజన్-నాగేంద్ర
పాట పాడినవారట: డాక్టర్ రాజ్ కుమార్, ఎస్. జానకి
పాటకాడినవారట: డాక్టర్ రాజ్ కుమార్, జయమాల

కన్నడ కంఠీరవుని కంఠానికి జతగా స్వరాల వీణ గళాన మోసే ఎస్జానకి పాడిన ఈ కన్నడ పాట ఊగే అలల మీద తూగే పడవలా సాగుతుంది. చివరగా వచ్చే కుణిసలు నీను - కుణియువె నాను -  మరెయువె జగవన్నే అన్న పల్లవికి కన్నడ కంఠీరవుడు ఆగి, ఆగి చేసిన అభినయం ఒక్క క్షణం తెలుగు నటరత్నాన్ని జ్ఞాపకం చేసింది.

నీవూ నోడి ఆనందిసి!

నగు నగుతా... 

నీ బరువే...

నగు నగుతా నీ బరువే - నగువినలే మనసెళెవే
కుణిసలు నీను - కుణియువె నాను - మరెయువె జగవన్నే...

 ఆ... ఆ... ఆ.. 

నగు నగుతా నీ బరువే - నగువినలే మనసెళెవే
కుణిసలు నీను - కుణియువె నాను - మరెయువె జగవన్నే...
నగు నగుతా నీ బరువే... - నగువినలే మన సెళెవే...
నగు నగుతా...
ఆ...
నీ బరువే...
హౌదు
నగువినలే... 

మన సెళెవే...

నగువే మాతాగి - మాతే ముత్తాగి - ఆ ముత్తే హెణ్ణాగిదే
ఆహా!
హెణ్ణే హూవాగి - హూవే  హణ్ణాగి - హణ్ణూ కణ్ణా తుంబిదే
ఒలవే గెలువాగి - గెలువే చెలువాగి - చెలువెల్ల నిన్నల్లిదే
నిన్నా రూపల్లి - నిన్నా మనదల్లి - ఎందూ నానూ బెరెతే
నీనే నానాగి - నానే నీనాగి - నన్నే నా మరెతే

నగు నగుతా నీ బరువే... - నగువినలే మనసెళెవే...

కుణిసలు నీను - కుణియువె నాను - మరెయువె జగవన్నే

నగు నగుతా నీ బరువే... - నగువినలే మన సెళెవే...

నగు నగుతా...నీ బరువే...
నగువినలే... మన సెళెవే...

ఆహా ఆ ఆ అ ....ఆహ అహా.... ఆఆ ఆ…
ఆఅ ఆఆఆ...  ఆహా .... ఆఆఆఆ

ఏకో సంకోచ - ఏనో సంతోష - నింతల్లే నిల్లలారెను
నిజవాగి?
నిన్నా మాతింద - ఏనో ఆనంద - ఎందూ నిన్నా బిడెను
ఊరా మాతేకె - యారా హంగేకె - బా ఇల్లి నీ మెల్లగే
యారూ ఇల్లిల్ల - నావే ఇల్లెల్ల - బేగా బా బా బళిగే
సోతే నానీగ - ఏనో ఆ వేగ - ఇన్నూ నా తాళెను..

నగు నగుతా నీ బరువే... - నగువినలే మనసెళెవే...
కుణిసలు నీను, కుణియువె నాను మరెయువె జగవన్నే...

నగు నగుతా నీ బరువే... - నగువినలే మనసెళెవే...

కుణిసలు నీను - కుణియువె నాను -  మరెయువె జగవన్నే
నగు నగుతా నీ బరువే... నగువినలే మన సెళెవే...
నగు నగుతా... నీ బరువే... నగువినలే ... మన సెళెవే…

నగు నగుతా... నీ బరువే... నగువినలే ... మన సెళెవే…

సిసలు పాట:

సినిమాట: సొమ్మొకడిది - సోకొకడిది (1978)
పాట రాసిన వారట: వేటూరి సుందరరామ మూర్తి
పాట కట్టినవారట: రాజన్-నాగేంద్ర
పాట పాడినవారట: ఎస్పీబీ , ఎస్. జానకి 
పాటకాడినవారట: కమల్ హాసన్, జయసుధ

అసలు నాకు ముందు తెలిసినది ఈ సిసలు పాటే. చిన్నప్పట్నుంచీ రేడియోలో చాలా సార్లు విన్నా, చాలా ఏళ్ళు ఏ సినిమా లోదో కూడా తెలియదు. యూట్యూబ్ పుణ్యమా అని సొమ్మొకడిది-సోకొకడిది సినిమా చూడ్డంతో ఈ రొమాంటిక్ మెలోడీ  ఆనుపానులు తెలిశాయి.

ఈ పాటలో కమల్ హాసన్ పెట్టుకున్న flat cap, జయసుధ వేసుకున్న blue frock. కాళ్ళకి తొడుక్కున్న wellies, జుట్టు ముడి - ఒక fashion statement లా ఉంటాయి. పాటకి ఒక stylish mood ని తీసుకొచ్చాయి. నాకు ఈ ఒక్క పాటలో - అది కూడా మొదటి చరణం దాకా - జయసుధ కనిపించినంత stylish గా ఇంకే సినిమాలోనూ చూసినట్లు గుర్తు లేదు.

రెండో చరణంలో వణికే నీ మేన .. సణిగే నా వీణ .. పలికిందిలే మోహనా అంటూ ఎస్పీబీ గొంతు వణికించిన తీరు అద్భుతం. అందులోనూ మోహనా అన్న పదం అంత మోహనంగా మోహనరాగంలో పలకడం బాలూకే చెల్లు. ఈ పాటలో మోహనా అన్న ఒక్క మాట కోసం రోజూ ఈ పాట ఒక్కసారైనా వింటుంటాను ఇప్పటికీ నేను. 

అదే రెండో చరణంలో అస్సలు వాననేదే లేకుండా కురిసే ఈ వాన.. తడిసే నాలోనా.. రేపిందిలే తపనా అనిపిస్తూ జయసుధని సముద్రంలో దొర్లించి, పొర్లించడం సింగీతం వారి దర్శక-చమత్కారం. కాకపోతే అలా తడిసిన జయసుధని చూసి Et Tu, సింగీతం? అనుకోకుండా ఉండలేకపోయాను. రెండో చరణంలో కూడా జయసుధని మొదట్లాగే చూపిస్తే చూడక పోయేవాళ్లమా?! పైగా సినిమా తీసి విడుదల చేసేవరకు అసలెలా ఉంటుందో ఊహించను కూడా ఊహించలేని ప్రేక్షకులను "మీరలా అడుగుతారని మేమలా తీస్తాం" అనేస్తారు. అదొక్కటి వదిలేస్తే, అసలొదిలేయకపోయినా నాకు ఈ పాట భలే ఇష్టం. 

కంటూ, వింటూ, పాడుకుంటూ ఆనందిస్తారని... నాకు నచ్సిన పాట ఇక్కడ...ఇలా.. 

 తొలివలపూ..తొందరలూ
తొలివలపూ తొందరలు ఉసిగొలిపే తెమ్మెరలు
చెలితో నేను.. చలితో నీవు.. చేసే అల్లరులూ...
తొలివలపూ తొందరలు ఉసిగొలిపే తెమ్మెరలు
చెలితో నీవు.. చలితో నేను.. చేసే అల్లరులూ...
తొలివలపూ తొందరలు.. ఉసిగొలిపే తెమ్మెరలు
తొలివలపు .. తొందరలు.. ఉసిగొలిపే .. తెమ్మెరలు

 పిలిచే నీ కళ్ళు.. తెలిపే ఆకళ్ళు.. కరగాలి కౌగిళ్ళలో
వలపించే ఒళ్ళు.. వలచే పరవళ్ళు.. కదిలే పొదరిళ్ళలో
తెరతీసే కళ్ళు.. తెరిచే వాకిళ్ళు.. కలవాలి సందిళ్ళలో
పూసే చెక్కిళ్ళు.. మూసే గుప్పిళ్ళు.. బిగిసే సంకెళ్ళలో
నీలో అందాలు.. నేనే పొందాలి..నాకే చెందాలిలే..

తొలివలపూ తొందరలు ఉసిగొలిపే తెమ్మెరలు

చెలితో నేను.. చలితో నీవు.. చేసే అల్లరులూ... 

తొలివలపూ తొందరలు ఉసిగొలిపే తెమ్మెరలు 

తొలివలపు .. తొందరలు.. ఉసిగొలిపే .. తెమ్మెరలు 

ఆహా ఆ ఆ అ ....ఏహె ఏహె... ఆఆ ఆ…
ఆఅ ఆఆఆ...  ఆహా .... ఓ ఓ ఓ ఓ 

కురిసే ఈ వాన.. తడిసే నాలోనా.. రేపిందిలే తపనా
పలికే పరువాన.. వలపే విరివాన .. నీవే ఆలాపనా
వణికే నీ మేన .. సణిగే నా వీణ .. పలికిందిలే మోహనా
విరిసే నా నవ్వు.. విరజాజీ పువ్వు .. సిగలో నేనుంచనా
నీలో రాగాలు.. నాలో రేగాలి.. నేనే ఊగాలిలే

తొలివలపూ తొందరలు ఉసిగొలిపే తెమ్మెరలు

చెలితో నీవు.. చలితో నేను.. చేసే అల్లరులూ... 

తొలివలపూ తొందరలు ఉసిగొలిపే తెమ్మెరలు 
తొలివలపూ ఆహా తొందరలు 

ఉసిగొలిపే ఉహూఁ తెమ్మెరలు

తొలివలపూ తొందరలు  

ఉసిగొలిపే తెమ్మెరలు 

మొదట విన్న పాట తెలుగు పాట
అసలు అన్న పాట కన్నడ లోనట
ఆ పాట ఈ పాట - ఏ పూటైనా
అసలింకే పాటైనా - ఏ నోటైనా నాకిష్టమేనట
నాకిష్టమైనది పంచుట ఇంకెంతో ఇష్టమట
ఆ ఇష్టంతోనే పంచినవీ పాటలట ...

 ~ పాటల భైరవి

త్వామనురజామి - 36 - కొరియరు పోస్టులో... పక్షి బొమ్మలొచ్చాయి...

కిందటి 19 చెప్పిన కబుర్లు ఇక్కడ చదవండి:  త్వామనురజామి - 35 - భలే భలే మంచి రోజులులే! మళ్ళీమళ్ళీ ఇక రావులే!

గుంటూర్లో ఎండాకాలం
గుండులు మండేకాలం
ఇంటి కిటికీలకి వట్టివేళ్ల పరదాలు
ఇంటి పట్టునున్న మా అక్కాచెల్లెళ్ల కబుర్ల సరదాలు
మామిడిపళ్ళ బుట్టలు
తాటాకుల్లో చుట్టిన ముంజల  కట్టలు
చేతికి నూనె రాసుకుని నేను మాత్రమే తీసే పనసతొనలు
ఎండవేళ చలవని అమ్మ కాచిచ్చే నిమ్మకాయ పిండిన బియ్యపురవ్వ జావలు
నాన్నతో కబుర్లు, అమ్మతో వేళాకోళాలు
మేం ముగ్గురం పాడుకునే పాటలు, నవ్వుకునే నవ్వులు
ఇంటికి వచ్చేపోయే బంధువులు, స్నేహితులూ
ఎప్పట్లాగే ఇల్లంతా సందడి
పీకి వెయ్యని సరదాల పందిరి

అంతట్లో ఓ రోజు రామారావు అంకుల్ ఒచ్చి అమ్మతో "కిందటి మాటు మా ఆల్ఫ్రెడ్ సార్ వాళ్ళ పాపకి మీ పెద్దపాప లెక్కల క్లాసు చెప్పింది కదా! ఆ పాపకి బాగా ఇంప్రూవ్‌మెంట్ కనిపించిందట. ఈసారి కూడా వేసవి సెలవులకి వాళ్ళు గుంటూరొస్తున్నారు. పెద్ద పాపా ఇంకా ఇంట్లో ఉంటుంది కదా ప్రాజెక్టువర్కు కెళ్లే లోగా! ఓ నెల్రోజులు లెక్కలు చెప్పమనండి" అంటూ.

అలా మళ్ళీ సంగీతా ఆల్ఫ్రెడ్ వాళ్ళ చెల్లెలు అనహితతో కలిసి రోజూ పొద్దున్నే పదింటికి లెక్కలు చెప్పించుకోవడం కోసం నా దగ్గరికి రావడం మొదలయింది. ఓ నలభై ఐదు నిముషాలు లెక్కలు, ఆ తర్వాత నా దగ్గరున్న పుస్తకాల్లో తనకి నచ్సిన ఏ ఎనిడ్ బ్లైటన్ పుస్తకమో, టామ్ సాయరో - ఏదో ఒకటి అడిగి తీసుకెళ్లి, చదివి దాని గురించి మాట్లాడడమో చేసేది సంగీత. అనహిత మాత్రం ఏమీ మాట్లాడేది కాదు. వాళ్ళ అక్క నాతో మాట్లాడుతూ ఉంటే వింటూ ఉండేది.

జూన్ రెండో తారీఖు. అమ్మానాన్నల పెళ్లిరోజు.  పులిహోర, సగ్గుబియ్యం పరవాణ్ణం, వేయించిన గుమ్మడొడియాలు కలిపిన వంకాయ-బంగాళాదుంప కూర, మామిడికాయ పప్పు, కొబ్బరికాయ తియ్య పచ్చడి, అల్లం పెరుగుపచ్చడి - ఇలాంటి పసందైన మెనూతో మా అమ్మ పెట్టిన బ్రహ్మాండమైన పెళ్లిరోజు భోజనంతో మాకు బ్రహ్మానందం కలిగింది. భోంచేసిం తర్వాత మన్-చాహే గీత్ వింటూ ఆ బహ్మానందాన్ని కంటిన్యూ చేస్తూ వున్నాము. ఇంతలో ఓ అబ్బాయి ఒక ప్యాకెట్టు పట్టుకుని "కామేశ్వరరావుగారు ఎవరండి ఇక్కడ?" అంటూ వచ్చాడు. నాన్న అప్పుడే భోంచేసి పడుక్కున్నారు. అదే చెప్తే ఆ అబ్బాయి "ఆయనకి ఓ కొరియర్ వచ్చిందండి. మీరు సంతకం చేసి తీసుకుంటారా?" అనడిగాడు. సరేనని నేను సంతకం పెట్టగానే తాను తెచ్చిన పాకెట్టు నా చేతిలో పెట్టి వెళ్లిపోయాడా అబ్బాయి.

నాన్న మామూలుగానే రెండు గంటలకి లేచి అమ్మ పెట్టివ్వబోయే కాఫీ కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు. నేనెళ్ళి "నాన్నా! మీకేదో కొరియర్ వచ్చింది" అంటూ ఆ పాకెట్టు చేతికందివ్వగానే "కొరియరా? నాకా? ఇప్పుడెవరు పంపిస్తారు? ఎందుకు పంపిస్తారు?" అంటూనే దాన్ని విప్పి చూశారు. లోపల మంచి లేత రంగుల్లో గీసిన ఓ కొమ్మ మీద వాలిన రెండు పక్షి బొమ్మలున్న పెయింటింగ్ వుంది. అందులో ఒక గ్రీటింగ్ కార్డు - Wish you a very happy Wedding Anniversary - W. Besil అనుంది.

అది చూడగానే నాన్నకి అదెవరు పంపించారో అసలర్థం కాలేదు. ఆయనకి ఆ W. Besil అన్న పేరుతో ఫ్రెండ్స్ కానీ, తెల్సినవాళ్లు కానీ ఎవరూ లేరు. ఆయన ఎవరు పంపించారా అనాలోచిస్తూ, అసలా కొరియర్ ఎక్కణ్ణించి వచ్చిందో అని from address చూశారు. అక్కడ కూడా W. Besil  అన్న పేరు తప్ప ఇంటి నంబరూ అవేమీ లేవు. నాకూ అదెవరు పంపించారో అస్సలు ఊహించడానికి కూడా చేతకాలేదు.

ఆ రోజు మా నాన్న పడిన తికమక అచ్చు దాసరి వారి వరసలో పాటగా పాడుకోదగింది... (దీని అసలు పాట పట్టుకుని నాకు చెప్తారా? :) )

కొరియరు పోస్టులో... ఓ... ఓ... ఓ...హొయ్!
కొరియరు పోస్టులో... పక్షి బొమ్మలొచ్చాయి
వాళ్ళు పంపారా? వీళ్ళు పంపారా?
నాకు వాళ్ళు పంపారా?
వీళ్ళు నాకు పంపారా?

అలా సరదా పాటలేవో రాసేశాను కానీ నాన్నలో అసహనం చూసి కొంచెం ఇబ్బందిగా అనిపించింది. ఆ రెండో రోజు మధ్యాహ్నం భోజనానికి ఇంటికొచ్చినప్పుడు నాన్న నెమ్మదిగా "అసలే ఆ తిరుపతి గొడవతో చాలా చిరాగ్గా వుంది నాకు. మధ్యలో ఈ బెసిల్ ఎవడో అర్థం కావట్లేదు. నేను రెండో లైనూ, మూడో లైనూ  మోటార్ సైకిల్ మీద రౌండ్లు వేసొచ్చాను. అదెవరు పంపించారో అంతు పట్టట్లేదు. వాడెవడో నాకు దొరికాడో వాడి సంగత్తేలుస్తాను" అనడం వినిపించింది.

నాకెందుకో మొదటిసారిగా ఇదేదో తిరిగి తిరిగి నా మీదకొచ్చేలా ఉందని అనిపించింది. ఆ W. Besil ఎవరో తెలిస్తే నాన్న కోపాన్ని ఆ బెసిల్ మీదకి తిప్పచ్చు అనుకున్నాను కూడా. కానీ ఎలా?  నాక్కొంచెం ఏదో జరగబోతోంది అన్న inkling, uneasiness.  కాకపోతే నేనకున్నట్టుగా ఏమీ జరిగిపోలేదు.

నేను బెంగుళూరుకి వెళ్ళే దాకా నాతో ఉందామని కుట్టి కూడా వైజాగ్ నుంచి వచ్చింది. అది వైజాగ్‌లో లలితత్తయ్య ఇంట్లో ఉండి కంప్యూటర్ కోర్సేదో చేస్తూ, బండారు చిట్టిబాబుగారి దగ్గర లలితసంగీతం నేర్చుకుంటూ వుంది. దాంతో ఉంటే కబుర్లకి కొదవేముంది?! దానికి తోడుగా పప్పి ఉంటే నవ్వులకి కొరతేముంది?!

ఓ రోజు మధ్యాహ్నం మేం ముగ్గురమే ఇంట్లో వున్నాం. నాన్న ఆఫీసుకి వెళ్తూ అమ్మకేదో పనుందని అమ్మాజీ ఆంటీ వాళ్ళింటి దగ్గర దింపి వెళ్లారు. నేను నా పుస్తకాలు పెట్టుకునే కిటికీ అర కింద కూర్చుని వున్నాను. నాకెదురుగుండా అద్దాల షెల్ఫుకి ఆనుకుని కుట్టి కూర్చుని వుంది. నా కుడిపక్కనున్న గోడకి అతికించి వున్న Boney-M పోస్టర్ కింద పప్పి కూర్చుని వుంది. ముగ్గురం ట్రయాంగులర్‌గాకూర్చుని ఏవో కబుర్లు చెప్పుకుంటూ వున్నాము.

"మొన్నో రోజు నేను మోపెడ్ మీద వెళ్తుంటే బీచ్ రోడ్డు అప్పులో ఆగిపోయింది. తోసుకుంటూ వెళ్ళాను రాయుడు బాగ్‌కి. తల ప్రాణం తోకకొచ్చిందనుకో. మేడ మీంచి చూస్తూ సాయి ఒకటే నవ్వడం. సరిగ్గా టైంకి సతీష్ ఇంట్లో లేడేమో ఆ వెర్రికుక్క పార్థని కట్టేశారు. లేకపోతే దాని అరుపులకి ఆ తోకలో వున్న ప్రాణం కూడా పోయేది." వైజాగ్‌లో జరిగిందేదో తలపోసుకుంటూ వాపోతోంది కుట్టి.

"అద్సరే కానీ ... నీ కంప్యూటర్ కోర్స్ ఏంటి? ఎంతవరకూ వచ్చింది?" నా ఏరియా అదే కదా అందుకే ఆ ఆరా.

"ఏం కోర్సే లల్లెమ్మా! నాకసలే ఏసీ పడదు. చలేసేస్తూ ఉంటుంది. మొన్నోసారి ఇలాగే కంప్యూటర్ సెంటర్లో ఎవరూ లేరు. నేనొక్కదాన్నే వున్నాను. అటూఇటూ చూసి కాసేపు ఏసీ లేకపోతే ఇవేం పేలిపోవులే అన్జెప్పి ఏసీ మిషన్ పక్కనున్న ప్లగ్గు లాగేశా. మా ఇన్స్ట్రక్టరు లోపలికొచ్చి ఒకటే గొడవ - అది ఏసీ ప్లగ్గు కాదు - కంప్యూటర్లకి పవర్ సప్ప్లై అంటూ లబోదిబోమన్నాడు. నేనేం మాట్లాడకుండా నా పుస్తకాలు సర్దుకుని బండెక్కి ఇంటికొచ్చేశా. నాకూ ఆ కోర్సుకీ ఇంక రాం-రాం!"

అది చెప్పింది వింటూ అసలక్కడ జరిగింది ఊహించుకుంటూ చాలా సేపు నవ్వుకున్నాం. మామూలుగా ఓ పదినిముషాల తర్వాత ఇంకేదో టాపిక్ మొదలై వేరే విషయాలేవో మాట్లాడుకునేవాళ్ళం. కానీ కుట్టి, నేనూ ఆ కంప్యూటర్ సెంటర్లో అది చేసిన పని గురించి తల్చుకుని, తల్చుకుని నవ్వుతూనే వున్నాం. మా ఇద్దరికీ మధ్యలో కూర్చున్న పప్పి ఆపకుండా నవ్వుతున్న మా ఇద్దర్నీ చూసి "బాబోయ్! మీ ఇద్దరికీ ఇవాళ ఏదో అయ్యింది. నేను బయటికెళ్లి కూర్చుంటా. మీ నవ్వులయ్యాకే లోపలికొస్తా" అని పారిపోయింది.

రోజులలా మూడు కబుర్లు-ఆరు నవ్వులుగా జరిగిపోతున్నాయి.

ఈలోగా NAL నుంచి లెటర్ వచ్చింది ప్రాజెక్ట్ వర్క్ కోసం నేను పంపించిన అప్లికేషన్ యాక్సెప్ట్ చేశామూ, ఆగస్టులో వచ్చి చేరమని. నాన్న నాకూ, అమ్మకీ, ఆయనకీ విజయవాడ నుంచి బెంగుళూరుకి ట్రెయిన్ టికెట్లు బుక్ చేశారు. మేం బయల్దేరే రోజు లోగా హైదరాబాదు నుంచి లక్ష్మి దొడ్డని రమ్మని చెప్పారు పప్పి, కుట్టీలకి తోడుగా ఉండేందుకు.

ఇంకో పది రోజుల్లో ప్రయాణం. ఆ రోజు పొద్దున్నించీ నాన్న కొంచెం సీరియస్‌గా వున్నారు. భోజనం దగ్గర కూడా ఏదో ఆలోచిస్తున్నట్లు మాట్లాడకుండా గబగబా తినేసి లేచేశారు. ఆ రోజు రాత్రి టీవీలో ఇంగ్లీష్ న్యూస్ అయిపోగానే అమ్మ కలిపిచ్చిన పాలు తాగి పడుకోబోతున్నాను. ఇంతలో నాన్న వాళ్ళ బెడ్రూం లోంచి "లల్లీ! ఓ సారిలా రా!" అన్నారు. నాతో పాటు అమ్మ కూడా వచ్చి, వస్తూనే బెడ్రూం తలుపు వేసేసింది. నాకెందుకో ఒక్కసారిగా ఒళ్ళు ఝల్లంది - ఇవాళ ఏదో జరగబోతోంది అన్నట్లు.

అంతలోనే మళ్ళీ అనిపించింది - దీని కోసమే కదా ఎదురు చూస్తున్నానూ - అని. నాన్న నాతోనే డైరెక్టుగా మాట్లాడుదాం అనుకోవడం చాలా హాయిగా అనిపించింది. చిన్నప్పట్నుంచీ నన్ను ఏదైనా అడిగే అధికారం, నాకు చెప్పే అవకాశం ఇద్దరికే - అమ్మకి, నాన్నకి. కాకపోతే ఇప్పటిదాకా చెప్పించుకునే అవసరం కల్పించుకోలేదు నేను - నేనాడింది ఆట, పాడింది పాటగానే సాగింది ఇప్పటిదాకా. ఇప్పుడింక తప్పదు. నాన్న నా గురించి ఎంత కోపాన్ని ఆపుకుంటున్నారో, అమ్మ ఎంత బాధ పడుతోందో నాకు తెలుస్తూనే వుంది - కానీ ... నేనేం వాళ్ళని కాదని వెళ్ళబోవట్లేదుగా! వాళ్ళని ఎలా అయినా ఒప్పించగలననే నా నమ్మకం. కానీ...ఎలా? ఆలోచన సాగుతూనే వుంది.

"ఇలా మంచం మీద కూర్చో" అంటూ తన పక్కన చోటు చూపించారు నాన్న.

తరగడ కానుకుని ఆయనకెదురుగా కూర్చున్నాను.

"ఆ తిరుపతి అబ్బాయి - అదే బదరి - ఇప్పుడెక్కడున్నాడు అతను? ఏం చేస్తున్నాడు?"

హమ్మయ్య! కొంచెం సామరస్యంగానే మాట్లాడుతున్నారు నాన్న. కొంచెం ధైర్యంగా అనిపించింది.

"తన MBA అయిపోయింది. ఉద్యోగం కోసం చూస్తున్నారు." అని నా సమాధానం.

"ఆహా..." నాన్నేదో ఆలోచిస్తున్నారు.

నేను అంతటితో ఆపొచ్చుగా! ఉహూ... నాన్న అంత నెమ్మదిగా ఉండడం చూసి ఉత్సాహ పడ్డా!

"అదే నాన్నా! మీరన్నారట కదా తిరుపతిలో కలిసినప్పుడు... ఇంకా చదువు పూర్తి కాలేదు, ఉద్యోగం సద్యోగం లేదు, మా లల్లి వెంట పడుతున్నావెందుకు? - అని. అందుకని ఉద్యోగం వచ్చాకే మిమ్మల్ని కలుస్తానన్నారు." గుక్క తిప్పుకోకుండా అనేశా.

అది వినగానే నాన్న వెంటనే "నేనన్నది అలా అర్థమయ్యిందా? తిరుపతి వచ్చినప్పుడు ఆ అబ్బాయికి క్లియర్‌గా చెప్పాను ఇల్లాంటివేవీ కుదరవని. నీకూ అర్థమయ్యిందనుకుంటాను."

"... .... ... "

"నువ్వు నా మాట వింటానంటే మన వాళ్లలో  ఇంజినీర్లు, డాక్టర్లు బోల్డు మంది వున్నారు. నీకెవరిష్టమౌతారో చూద్దాం. వాళ్ళతోనే నీ పెళ్లి. నీకిష్టం లేకుండా ఏదీ జరగదు. కావాలంటే ఐఏఎస్ కూడా ఎవరైనా ఉన్నారేమో చూద్దాం.  ఏదైనా నీక్కావల్సినట్టే చేద్దాం." నాన్న చాలా అనునయంగా చెప్తున్నా - ఇంకాస్సేపట్లో జటాజూటాన్ని విప్పబోయే - లుంగీ,చొక్కా వేసుకున్న తాండవ-శివుళ్లా చెప్తున్నారు.

".... ... ..."

అమ్మక్కోపం వచ్చేసింది. "ఏంటి? నాన్న అంతడుగుతుంటే ఏమ్మాట్లాడవ్? సమాధానం చెప్పు!" గద్దించింది.

అమ్మ కేసి చూడకుండా "నాన్నా! తనంటే నాకిష్టం. తనతో ఉంటే నాకు మీతోనూ, అమ్మతోనూ వున్నట్లే ఉంటుంది. మీకు తెలుసా? నాకు బస్సు పడదు కదా! నాకోసారి తిరుపతిలో బస్సు దిగగానే వామిటింగ్ అయితే తనసలు విసుక్కోకుండా గబగబా వెళ్ళి షోడా తెచ్చి నా మొహం కడిగారు - అచ్చు అమ్మలాగే!  మొన్నా మధ్య తిరుపతిలో ఎవరో అబ్బాయిలు నా విషయంలో గొడవ చేస్తే బదరి, తన ఫ్రెండ్స్ వాళ్ళని బెదిరించి ఇంకెప్పుడూ నా వెంట పడకుండా చేశారు కూడా. నేనంటే తనకి కూడా చాలా ఇష్టం." అని బోల్డు convincing గా మాట్లాడుతున్నానూ అనుకుంటూ గబగబా చెప్పేశాను.

నా మాటలు వింటున్న నాన్నకి  ఆ సమయంలో వచ్చిన కోపాన్ని అంత ఆపుకోగలిగారంటే అది కచ్చితంగా మా అమ్మ వల్లే! ఆవిడ నాన్నని మా ఈ సంభాషణకి ముందు ఎంతగా ప్రిపేర్ చేసి ఉంటుందో! కానీ నా మాటలు వినగానే అమ్మకి అప్పటివరకూ ఆపుకున్న బాధ, కోపం బయటికి వచ్చేశాయి.

"నీకు అమ్మా-బాబూ అని చెప్తే అర్థం అయ్యేలా లేదు. నీకో సంగత్తెలుసా? ఆ అబ్బాయికి గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ ఎక్కువట. వాళ్ళింటి ముందే మన మణి ఆంటీ వాళ్ళున్నారు. వాళ్ళు చెప్పారు. చూడబోతే ఆ అబ్బాయి అంత మంచివాళ్ళా లేడు" మా అమ్మ ఆవిడ చేసిన డిటెక్షన్ బైట పెట్టేసింది.

సరే! అది మా అమ్మ నాకు చెప్పాలా? SBM బిజ్-బీమ్ అని జరిగిన ఎంబీఏ వాళ్ళ ఇంటర్-కాలేజియేట్ మీట్ కోసమని వచ్చి బదరికి ఉత్తరాలు రాసిన హైదరాబాదు అమ్మాయి గురించీ, తను కనిపిస్తేనే కళ్ళు మెరిసే అమ్మాయిల గురించీ, తను మాట్లాడితే మెలికలు తిరిగే అమ్మాయిల గురించీ, మేమిద్దరం కలిసి కనిపించినప్పుడు తనతో మాత్రం మాట్లాడి నన్ను చూసి మొహం తిప్పుకునే అమ్మాయిల గురించీ చెబ్దామనుకుని అమ్మ కోపం ఇంకా పెంచడమెందుకని ఊరుకున్నాను.

ఇంతలో నాన్న "చెప్పు లల్లీ! ఏమాలోచిస్తున్నావ్? నీ తర్వాత ఇంకా ఇద్దరున్నారు నాకు. వాళ్ళ గురించి కూడా ఆలోచించాలి. నీ ఇష్టమొచ్చినట్లు చేస్తే తర్వాత్తర్వాత మాకెంత ఇబ్బంది అవుతుందో నీకసలేమైనా అర్థమౌతోందా,  లేదా?" అని కొంచెం గట్టిగానే అడిగారు. అంతకు ముందు తిరుపతిలో వున్నప్పుడు బెంగుళూరు నుంచి కిరణ్‌ని రమ్మని పప్పి గురించి మాట్లాడానని, నా వల్ల ఇంట్లో ఎవ్వరికీ ఇబ్బంది కలక్కుండా వుండాలని నేనూ ఆలోచిస్తున్నానని చెబ్దామనుకుని మళ్ళీ ఒద్దులే అని ఊరుకున్నాను.

నాన్న అలా గట్టిగా మాట్లాడగానే - ఆశ్చర్యం! ఇదే ఇంకో ఇంకో విషయంలో అయితే వెంటనే ఏడ్చేసి నాకున్న అమృతవర్షిణి అన్న పేరుని సార్థకం చేసుకుని ఉండేదాన్ని - కానీ ఇప్పుడు చాలా స్థిరంగా, నాన్న కేసి చూస్తూ "నాన్నా! మీకు కష్టం కలిగించే పని నేనెప్పుడూ చెయ్యను. మీరు వద్దంటే నాకిష్టమున్న పని మానేస్తాను కానీ నాకిష్టం లేని పని చెయ్యమని మాత్రం నన్నడక్కండి" అని చెప్పి ఆపాను. (నేనూ, అపర్ణ ఎప్పుడూ అనుకునేవాళ్ళం - మా ఇద్దరికీ శంతనుడికి షరతులు పెట్టిన గంగ ఆదర్శం అని. ఎక్కడో sub-conscious లో వున్న ఆ ఆలోచన నన్ను మా నాన్నతో అలా మాట్లాడేలా చేసింది.)

అది వినగానే ఇంక నాన్న ఏం మాట్లాడలేదు. అమ్మకి మాత్రం చా...లా కోపం వచ్చింది. "నువ్వెంత రాయిలా తయారయ్యావు? ఇంతలేసి మాటలంటున్నా అసలు నీ కంట్లో నీళ్ళే రావేం? ఎంత sensitive, delicate అనుకున్నాను నీ గురించి?? గోముఖవ్యాఘ్రానివి!" అని తిట్టేసింది. నన్ను మా అమ్మ తిట్టిన అతి పెద్ద తిట్టు అదే :))

కనురెప్పల కీవల చనవైన ఆ రూపు
గురుతుగా కమ్మిన చిరునవ్వుల తలపు
కనుపాపలకి అండయై వుండగ కాపు 
నీరెలా పొరలు దాటి ఆ కంటి అదుపు?

నాకెందుకు ఏడుపు రావట్లేదో నన్ను నేనే అడిగిన ప్రశ్నకి నాకు నాకే సమాధానం దొరికేసింది. మా అమ్మకీ చెబ్దామనుకుని అసలే మాట వినట్లేదని నా మీద కోపంగా వుంది, కవితలు కూడా పాడతావా అని తిట్టడానికి సంస్కృతంలో ఏమీ గుర్తు రాక తెలుగులో తిడితే ఆ తిట్ల సౌండ్ నాకు నచ్చకపోవచ్చు. ఈ మాత్త్రం మర్యాద దక్కింది చాలు అనుకుని నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాను.

నేనలా ఏమీ మాట్లాడకుండా ఉండడం చూసి అమ్మ నాన్నతో కోపంగా "దీనికి చెప్పి లాభం లేదు. చూడబోతే ఆ అబ్బాయే మంచివాడిలా వున్నాడు. నేవెళ్ళి వాళ్ళ వాళ్ళతో మాట్లాడి వాళ్ళ పిల్లాడికి నచ్చ చెప్పుకోమని చెప్తాను." అనేసి నాకేసి తిరిగి "ఇవాళ్టికిక్కడే పడుకో1" అని కసిరింది.

నేను వెంటనే అమ్మ పక్కనే ఓ పక్కకి తిరిగి మంచం అంచుకి జరిగి - ఇవాళ్టికి ఇవాళ బానే గడిచింది. రేపెప్పుడూ ఉంటుంది - బావుంటుంది - అని రోజూ లాగే అనుకుని "ఇంతకీ బదరి ఎక్కడున్నారో, ఏం చేస్తున్నారో అని ఇంకో ఆర్నెల్ల దాకా - అంటే నా ప్రాజెక్టు అయిపోయే దాకా ఆలోచించను" అని నాకు నేను చెప్పుకుని పడుకున్నాను.



<<... మళ్ళీ 19 కి ఇంకొన్ని కబుర్లు>>

Oh Boy! నీ గల్లీలో bullyల్లేరోయ్!

గల్లీ బోయ్!
కాదండి వీడు సిల్లీ బోయ్!
కానే కాదండి వీడేమీ బుల్లీ బోయ్!
పేరట వీడిది మురాద్
Rap పాటట వీడికి మురాద్
చదివేది మామూలు డిగ్రీ
వుంటారు దోస్తులు జిగ్రీ

తల్లేమో helpless
వంటింటిని వీడదు ఈ మానిని 
సొంతింటిలో ఉండడమే ఓ మెహర్బానీ

తండ్రేమో thoughtless
ఇంటికి తెస్తాడో నయీ మా ని
బిన్ బులాయీ మెహమాన్ ని

మురాద్‌కి వున్నాడో ఛోటా భాయీ
వాడు ఉలకడం పలకడం వినం
ఆ ఇంట్లో ఇంకో మనిషి బూఢీ దాదీ
ఈవిడ కానే కాదు కథకి అదనం

వీళ్లందరిదీ కలదొక వాడట మురికిది 
ముంబైలో ప్రముఖమైన స్లమ్మట అది
దాని పేరట ధారవి

సల్మాన్, మొయీన్ మురాద్‌కి స్నేహితులండి
సాయానికి వీరెప్పుడు రెడీ అండి
డబ్బుల్లేవంటే అడగండి మొయీన్ని
కారెవరిదైనా సరే! తాళం కోసేస్తాడు
దాన్నట్టుకొచ్చేస్తాడు వున్న పళాన్ని
మొయీన్ దగ్గర వుంటారు పిల్లలు
నింపేస్తుంటారు గంజాయి సంచులు
తప్పేదైనా చేసేస్తాడు, చేయిస్తాడు మొయీన్
తను బతుకుతూ, తన పిల్లల్ని బతికించాలంటే 
అలా చేయక తప్పదంటాడు మొయీన్
కొంచెం తేడా అయినా నచ్చేశాడు మొయీన్

హీరోకి  హీరోయిన్ సఫీనా ఫిరదౌసి
అవుతుందట డాక్టర్ చదివేసి
ఇది నిజంగా ఓ cute బుల్లి రాకాసి
ఎవరైనా చూశారో హీరో కేసి
కొట్టేస్తుంది వాళ్ళని అమాంతం మీదకి దూకేసి
సీసాలు బద్దలు కొట్టేసి
తల మీద కొట్టేసి
మురాద్ అడిగితే చెప్పమని ఇంకెప్పుడూ ఆలా కొట్టేయనని ఒట్టేసి
నవ్వేస్తుంది ఓరగా చూసేసి
ఓ చిరునవ్వు దూసేసి
ఎందుకనవసరంగా చస్తావనేసి 
అమ్మా-నాన్నా పెళ్లి చేస్తామంటే సంబంధం చూసేసి
సల్మాన్ని బెదిరిస్తుంది నిన్నే చేసుకుంటాననేసి
దెబ్బకి వాడు పారిపోతాడు హడలి పోయేసి
ఈ పిల్ల ఫిరదౌసి
కనుబొమలెగరేసి
సొట్టబుగ్గల నవ్వులు విసిరేసి
మురిపించేసింది మనసు దోచేసి

ఇందులో వున్నాడో rap స్టార్
వాడే M. C. షేర్
వాడికి వుందో దిల్ మహా more
మురాద్‌కి ఇస్తాడు ఊపు బార్-బార్
Off-screen పేరట సిద్ధాంత్ చతుర్వేదీ!
On-screen నటనతో మెరిపించే పరుసవేది 
వీడి యాక్టింగుకి పెట్టలేం వంకేదీ. 
వీడికిదే మొదటి సినిమా అంటే ఎలా నమ్మేదీ?
ఎలా నిను కనిపెట్టిందో ఆ జోయా అఖ్తర్!?
నటనలో ease తో అయిపోయావ్ జన-మన-చిత్‌చోర్!

జోయా అఖ్తర్!
బార్-బార్ నీకు జోహార్!
ఎందుకూ?...అంటే....

Situation demand చేసిందీ అంటూ....


హీరో రణ్‌వీర్ సింగుకి చివరాఖరి rap పోటీల సీనులో కూడా బ్రాండెడ్ బట్టలేయనందుకు...

హీరో చేత తన అమ్మని బాధ పెడుతున్న నాన్నని పల్లెత్తు మాట కూడా అనిపించనందుకు...

తనకి నచ్చని పనిచేసిన నాన్నని చూపించి తల్లిని "మా బాబుని ఎలా పెళ్లి చేసుకున్నావమ్మా?" అడిగించనందుకు...

బాత్రూంలో హీరో-హీరోయిన్ను కలుసుకున్న సందర్భాన్ని అసందర్భమైన ఏ shower కింద పాటకో వాడుకోనందుకు...

తండ్రి కన్నా వయసులో చాలా చిన్నదిగా అనిపించిన కొత్త పినతల్లికి హీరో మీద కలిగిన అభిమానాన్ని rap పాటకే పరిమితం చేయక లేనిపోని చెత్తగా మార్చనందుకు...

హీరోయిన్ అలియా భట్టుకి అక్కర్లేని డిజైనర్ డ్రెస్సులు వేయనందుకు...

హీరో-హీరోయిన్లని ఏ స్విజ్జర్లాండో పట్టుకెళ్లి డాన్సాడించనందుకు...


జోయా అఖ్తర్!
బార్-బార్ నీకు జోహార్!
ఎందుకూ?...అంటే....  
నీ సినిమాలో...

సరైన బట్టలు కూడా కొనుక్కోలేని హీరో ఇంటిని  ఏ బీచ్ ఒడ్డునో కళాత్మకంగా చూపించనదుకు...

కార్ డ్రైవర్ ఐన హీరో మామూలు కార్ డ్రైవర్ లాగే ఒదిగున్నందుకు...

ఒంటి వేలుతో సెక్యూరిటీ గార్డ్ పొమ్మని సైగ చేస్తే, హీరో వాణ్ణి గాల్లో కెగిరి తన్ని ఏడు సముద్రాలవతల పడేయకుండా నోర్మూసుకుని కార్లో కొచ్చి కూర్చుని ఆ గుండె మంటతో rap పాడుకున్నందుకు...

కార్లో వెనక కూర్చుని ఏడుస్తున్న కార్ ఓనర్ కూతుర్ని గుండెకి హత్తుకుని, పాట పాడి ఓదార్చకుండా అచ్చు ఓ కార్ డ్రైవర్ లాగే మనసులోనే బాధపడుతున్నా పైకి ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకపోయినందుకు...

హీరో తనకెదురైన ప్రతి అవమానాన్ని తనకిష్టమైన rap పాటలో గెలుపుకి ఉపయోగించుకున్న తపనని చూపినందుకు...

అసలూ ... తొమ్మిదేళ్లుగా successful హీరో ఐన రణ్‌వీర్ సింగ్ తనకి introduction song పెట్టకుండా ఏ పేరూ-ఊరూ లేని సిద్దాంత్ చతుర్వేదికి పెట్టినా ఉక్రోషపడనందుకు...

తనే హీరో అయినా  రణ్‌వీర్ సింగ్ సిద్దాంత్ చతుర్వేదిని అనుసరిస్తున్నట్టు, అతనికి తాను mentee అయినట్టు మాట విన్నట్లు నటించినందుకు...

సినిమా మొదలైందగ్గర్నుంచీ మిత్రలాభాన్నే చూపించినందుకు - మనుషుల్లో మంచితనాన్నే చూపించినందుకు...

Oh Boy! నీ గల్లీలో bullyల్లేరోయ్! - అనిపించినందుకు...

సినిమాలు చూసి చెడిపోతారన్నదే నిజమైతే - ఈ సినిమా చూసి బాగు పడొచ్చు...
ఇందులో కల వుంది
కలని అందుకోవడానికి పరుగుంది
కలని అందుకునే పరుగులో నేస్తాల తోడుంది
కలని గెలిచిన హీరో తనవారికి పంచిన ప్రేముంది.

అన్నట్టు ఈ సినిమాలో rap పాటలన్నీ ఓ ఎత్తైతే ...
జీవితంలో ఇష్టంగా చేయాలనుకున్నది ఏదైనా సరే
ఆ ఇష్టమేదో కనుగొని
ఆ కనుగొన్న ఇష్టాన్ని ఇష్టంగా కలగని
ఆ కలని కళ్ళలో నింపుకుని
కన్న కలని అందుకుని
ఆ కలని జీవించడంలో వున్న మజాని  చూపించిన ఓ అందమైన పాట - నాకు భలే నచ్చేసిన పాట - జీనే మే ఆయే మజా!

ఇస్‌కో సున్‌నే భీ హై మజా! 
~ సినీ-మా-లక్ష్మి  

తరాజూ కే బస్ దో థాల్ హై

ఏక్ ఓర్ హమ్ దూజే మే ఖ్వాబ్ హై

జిందగీ యే పరేషాన్ హై

గనీమత్ హై తూ హై యహా

జీనే మే ఆ హై మజా

ఖరీదా నహీ జాతా ఖ్వాబ్ హై

కిరాయా భీ ఐసా లాజవాబ్ హై

జిందగీ యే పరేషాన్ హై

గనీమత్ హై తూ హై యహా

జీనే మే ఆ హై మజా

తూ జో మిలా జాగా ఖ్వాబ్ హై

ఖోయీ హుయీ మేరీ కితాబ్ హై

ముస్కాయా సా ఆదాబ్ హై

జీనే మే ఆ హై మజా

సుస్తాయే మౌసమ్ ఆబాద్ హై

హవావోం కే రుఖ్ హమ్ సే నారాజ్ హై

జిందగీ యే పరేషాన్ హై

గనీమత్ హై తూ హై యహా

జీనే మే ఆ హై మజా

తూ జో మిలా చిడా సాజ్ హై

ఖామోషీ కో మిలీ ఆవాజ్ హై

బెహ్‌తీ హవా సా ఎహ్‌సాస్ హై

జీనే మే ఆ హై మజా

బిగ్‌డా  హువా హిసాబ్ హై

థోడా నఫా థోడా నుక్‌సాన్ హై

జిందగీ యే పరేషాన్ హై

గనీమత్ హై తూ హై యహా

జీనే మే ఆ హై మజా

నే...డ్డే చదవండి - 5 - అద్దాలమేడ

అనగనగా...  ఓ కథల-కమామీషుల చిత్రవాడ 

కనుగొనగా - మెరిసెనట అందులో ఓ అద్దాలమేడ 

ఆ మేడ నుందురట తళుకుబెళుకు తారలు 

ఆ తారల కబురందించిరట దాసరివారలు 

ఆ వాడల  - మెరిసిన మేడల నున్న తారల కబురుల - దాసరి వారి కథలు... 

నే...డ్డే చదవండి...

కౌముది మాసపత్రికలో ...

మే నెల సంచికలో...

ఈ లింక్ దారి వెంబడి నడిచి అలా అలా: మే నెల సరదా సిన్మాయణం

 

~ సినీ-మా-లక్ష్మి వ్రాలు