కృష్ణ-పక్షమైన రజని

చిన్నప్పుడు - ఇంట్లో దేవతార్చనకి పూలు కోయడం బోల్డంత ఇష్టంగా ఉండేది.

పూలు కోయడం అనేది మామూలు పనే. అందులో పట్టి చూడడానికి ఏ విశేషమూ వుండదేమో. కానీ నాకు మాత్రం చిన్నప్పుడు పూలు కోసే ఆ పది, పదిహేను నిముషాల సమయం ఎంతో బాగా అనిపించేది. పైగా అప్పటికి వున్న ఊరు, ప్రదేశాన్ని బట్టి, అప్పటికి వింటున్న పాటల బట్టి ఎన్నో ఎన్నెన్నో మంచి జ్ఞాపకాలు.

జంగారెడ్డిగూడెంలో  వున్నప్పుడు పొద్దున పొద్దున్నే వెళ్ళి గార్డుగారి ఇంటి ఎదురుగుండా ఖాళీ స్థలంలో వున్న గరుడవర్ధనం పూల చెట్టెక్కి - దగ్గర్లోనే వున్న గుడి మైకులోంచి వచ్చే ఎమ్మెస్ సుబ్బులక్ష్మి గొంతులో 'శ్రీరంగ పుర విహారా ..." వింటూ అమ్మ చేసే పూజ కోసం రేపు విడవాల్సిన మొగ్గలకి చేయి తగలకుండా కోసిన పూలు తెల్లటి జ్ఞాపకం.

పీబీ శ్రీనివాస్, ఎస్జానకి మెత్తటి గొంతులతో శ్రీశైల మల్లికార్జున సుప్రభాతం పాడుతుంటే మేల్కొంటున్న మా గుళ్ళో శివుడితో పాటే లేచి చెల్లాయత్త వంటింట్లో కొలువైన ఇష్టదేవతల పూజ కోసం కోసిన ముద్ద మందారాలు, మొల్లలు - ఎర్రటి తెల్లటి జ్ఞాపకం. 

అనాతవరం నట్టింట్లో దేవుడి గూట్లో సింహాసనంలో విఘ్నేశ్వరుడు, అన్నపూర్ణాదేవి విగ్రహాలకి పూజ చేసే లలిత దొడ్డ పూజ కోసం ఆల్ ఇండియా రేడియో - విశాఖపట్టణం స్టేషన్లో వచ్చే భక్తిరంజని పాటలు వింటూ పూలబుట్ట లోకి కోసిన మందారాలు, నిత్యమల్లె పూలు, డిసెంబరాలు  - రంగురంగుల జ్ఞాపకం.

పూజ కోసం కోసిన ఆ పూలని తాకి తాకి, ఆ పూల పేర్లను పలుమార్లు తలచి తలచి మురిసిపోయేదాన్ని.

అసలా పూల మీద అంత ఇష్టం ఎలా కలిగిందీ, అదెలా పెరిగిందీ అనాలోచిస్తే - మనసులో మొట్టమొదటగా కదిలేదీ, మెదిలేదీ ఒక సంప్రదాయ గీతం.

కాటుక రంగులో చుక్కల వెలుగులో హొయలుపోతున్న రాజసమైన కృష్ణరజనిని వెలుగు రేఖలతో వెలిగిస్తూ ఎదిగివస్తున్న ఛాయామార్తాండ బింబపు పెంపుని జాముజాముకీ పూలతో, పూలమీద మెరిసే  నానావిధవర్ణరాశులైన నవరత్న శోభలైన పుప్పొడుల ఛాయలతో పోల్చి - శ్రీ సూర్యనారాయణా ... మేలుకో ... హరి సూర్యనారాయణా అతి మెత్తగా ఆ భానుడిని మేలుకొమ్మని స్తుతిస్తూ, నుతిస్తూ - బాలాంత్రపు రజనీకాంతరావుగారు కూర్చిన సూర్య-స్తోత్ర-మాల వింటూ పెరిగానేమో - అక్కడ మొదలయి - ఇప్పటికీ వింటుంటానేమో - ఇల్లిప్పటిదాకా పూల పేరు వినగానే చుట్టుముట్టే పులకరింతల పొలకువ నన్నల్లాగే అంటిపెట్టుకుని వుంది.

శ్రీ  సూర్యనారాయణా ... మేలుకో ... హరి సూర్యనారాయణా

పొడుస్తూ భానుడు పొన్నపూవూ ఛాయ పొన్నపూవూ మీద బొగడ పూవూ ఛాయ

ఉదయిస్తు భానుడు ఉల్లిపూవూ ఛాయ ఉల్లిపూవూ మీద ఉగ్రంపు పొడి ఛాయ

గడియెక్కి భానుడు కంబపూవూ ఛాయ కంబపూవూ మీద కాకారి పూ ఛాయ

జామెక్కి భానుడు జాజిపూవూ ఛాయ జాజిపూవూ మీద సంపెంగి పూ ఛాయ

మధ్యాహ్న భానుడు మల్లెపూవూ ఛాయ  మల్లెపూవూ మీద మంకెన్న పొడి ఛాయ

మూడుజాముల భానుడు మూలగపూవూ ఛాయ మూలగపూవూ మీద  ముత్యంపు పొడి ఛాయ

అస్తమాన భానుడు ఆవపూవూ ఛాయ ఆవపూవూ మీద అద్దంపు పొడి ఛాయ

వాలుతూ భానుడు వంగపండూ ఛాయ వంగపండూ మీద వజ్రంపు పొడి ఛాయ

గ్రుంకుతూ భానుడు గుమ్మడీ పూ ఛాయ గుమ్మడీ పూ మీద కుంకంపు పొడి ఛాయ 

అలా అలా ఆ పూల ఛాయలో బాల్యపు పసిదారుల పరుగెత్తి  - పసిడి వన్నెల కౌమారంలో అడుగిడి - అప్పటివరకూ పరుగిడిన అడుగు,  అలికిడి కూడా వినబడని నడకల నిలకడ కాగానే కంటికానినవి అచ్చొత్తిన పుస్తకాల విచ్చిన పూలలాంటి అచ్చతెలుగు అక్షరాల మాలలు -  దేవులపల్లివారి జిలిబిలి పలుకుల కృష్ణపక్షపు కవితా చంద్రికలు. 

మొట్టమొదటగా పాడుకున్న దేవులపల్లివారి పాట - ఇప్పటికీ జీవనగమనమైన పాట -ఆకలా , దాహమా చింతలా వంతలా ?- ఈ కరణి వెఱ్ఱినై ఏకతమ తిరుగాడ ! అంటూ సాగే ఆకులో ఆకునై ... అన్న పాట.

నేను పుట్టక మునుపే - అప్పటివరకు పల్లెల దారుల, ఏటి దాపుల, తోటల తోపుల మావిచివురుల మేసి కవితా-గానమాలపించిన కృష్ణ-కోకిల కంఠం మూగబోయిందట.

బెంగటిల్లిన ఆ కవికోకిల కవితాఝరిని ఆగనీయక తన కంఠంతో సంగీత-రజనీకాంతులతో వెలిగించారట రజని. ఆ గేయ కవితా కాంతులే కృష్ణరజని (కృష్ణశాస్త్రిగారి సాహిత్యం, రజనీకాంతరావుగారి సంగీతం) పేరిట కవితా-గేయాలయాయని  చదువుకున్నాను.

ఆ రజనీకాంతరావుగారు సాహిత్యంతో ఆడుతూ, సంగీతంతో పాడుతూ - ఆడుతూ, పాడుతూ - తెలుగు పాటని పలికించి, తెలుగు బాటని వెలిగించి - అమరపురికి తరలిరట - మరపురాని మధుర గీతాలు మనకి పంచి - ఈ విళంబిలో, వైశాఖ శుద్ధ సప్తమి నాడు (2018 ఏప్రిల్ 22).

కృష్ణశాస్త్రిగారి కవిత అమృతవీణట  - 

సంగీత చంద్రికల నలదినవి రజనీవారి కాంతులట  

అమృతవీణపై కాంతులీనిన కృష్ణరజని సాహిత్యసంగీతాల ప్రోవట

తన పక్షాన కృష్ణశాస్త్రిగారు లేని లోటు తోచిందో ఏమో 

తన పక్షమందు కృష్ణ లేక రజని కృష్ణపక్షమాయెనట    

సఖుని దరికి కృష్ణ-పక్షమైన రజని తరలినారట
వారిరువురి కలయిక నాకములోనట 

కృష్ణ-రజనీకాంతులు లేని భాషా-కృష్ణపక్షపు-రజనిలో కినిసెనిప్పుడట 

తెలుగు భావ కవిత....

ఇప్పుడింక తెలుగు భావకవితకే నోరుంటే ఇలా పాడుకునేదేమో ... అప్పుడెప్పుడో  కృష్ణశాస్త్రిగారు రాసుకున్న ఒక పాటలో మాటల్లా ...

ఆగి ఆగి మ్రోగి మ్రోగి 

అదే పిలుపు! అదే పిలుపు!

ఆగి ఆగి సాగి సాగి 

అదే నడక! అదే నడక! 

తెమలనీవు నా జాతర 

తెలవారదు కృష్ణరజని

త్వామనురజామి - 24 - తంతిలేఖ రాశా నీకంది వుంటదీ...

కిందటి 19 చెప్పిన కబుర్లు ఇక్కడ చదవండి: త్వామనురజామి - 23 - నీకై వచ్చితినోయీ...ఎండల్లో తిప్పితినోయీ...


అనుకున్నట్టుగానే అబ్బాయి మద్రాస్ వెళ్ళే రోజొచ్చింది. ఆ ముందు రోజు సాయంత్రం యూనివర్సిటీ రోడ్డులో కుడి పక్కకి తిరిగి అలిపిరి దాకా వెళ్ళే బదులు ఎడం పక్కగా నడుచుకుంటూ వెటర్నరీ కాలేజ్ దాకా వెళ్ళాం - వాకింగ్‌కి.

అప్పుడే చెప్పారు - తన సీనియర్ రాజశేఖర్ ఫ్రెండ్ జయ చదివేది ఆ కాలేజ్ లోనే అని. ఇంకెప్పుడైనా కుదిరినప్పుడు ఆ అమ్మాయికి  ముందే చెప్పి నన్ను తీసుకెళ్ళి పరిచయం చేస్తానని చెప్పారు.

అక్కడి నుంచి మా హాస్టల్ కేసి తిరిగి వస్తూ రోడ్డు పక్కనే ఒక చెట్టు కింద వున్న నాపరాయి బెంచ్ మీద కూర్చుని తన చేతిలో వున్న - నాకు తిరిగి ఇద్దామని తీసుకొచ్చిన అమృతం కురిసిన రాత్రి పుస్తకం చూపించారు. భలే! నేను చదవమని ఇచ్చిన పుస్తకాన్ని అస్సలు నలపకుండా చదవడమే కాకుండా దానికి మంచి బ్రౌన్ పేపర్‌తో అట్ట వేసి తెచ్చారు. ఆ అట్ట  మీద ఒక మూలగా మద్రాసులో తనుండబోయే ఫ్రెండు - సాయి గిరిధర్ - వాళ్ళ ఇంటి ఎడ్రెస్ రాసి వుంది.

"ఏంటి ఈ ఎడ్రెస్?"

"ఓ రెండు నెలలు ఉండను కదా - నీకేమన్నా కబుర్లు చెప్పాలనిపిస్తే లెటర్ రాయి - లేకపోతే మానెయ్"

హన్నా! నీ మాటల్లో, పాటల్లో బిజీగా ఉంటావేమో - వీలుచూసుకుని ఒక ఉత్తరం రాయవా - ప్లీజ్ - అనకుండా రాస్తే రాయి, లేకపోతే మానేయ్ అనేయడమే - హన్నా...హన్నన్నా! అనేసుకుని కాసపు మాట్లాడలేదు నేను.

ఆ బెంచ్ మీద ఒక ఐదు నిముషాలు కూర్చుని లేచి మళ్ళీ మా హాస్టల్ వైపు నడవడం మొదలు పెట్టామే కానీ నేనస్సలు మాట్లాడట్లేదు.

ఓ ఐదు మౌన-యుగాలు అలా నడిచాక - ఉన్నట్టుండి ... ఓ ప్రశ్న.

"ఔను బుజ్జాయ్...నీకు పజిల్స్ అంటే ఇష్టం కదా! నేనొక ఈజీ పజిల్ అడుగుతా చెప్తావా?"

"... ..."

"సర్లే! మాట్లాడవా అయితే? జవాబు చెప్పడానికి మాట్లాడాల్సిన అవసరం లేని పజిల్ ఇది ...అడగనా?"

"... ... "

(కానీ మనసులో ఆ పజిలేదో గబగబా అడిగితే బావుండుననిపించేస్తోంది - ఎందుకంటే ఇంకో ఇరవై నిముషాల్లో హాస్టల్ దగ్గరకి వెళ్ళిపోతాం.)

"అడిగేస్తున్నా .... అడిగేస్తున్నా.. "

ఇంక మాట్లాడకుండా వుండలేక "అబ్బ! ఇంకెంతసేపు తొందరగా అడగండి" అనేశాను.

"అదీ అలా అడుగు - అలా అయితేనే నిన్ను నేనడుగుతా. ఇప్పుడు అడుగుతున్నాను చెప్పు - ఒక మూగబ్బాయి షాపుకి వెళ్ళి పెన్సిల్ కావాలని ఎలా అడుగుతాడో చెప్పు?"

ఇదీ ఓ ప్రశ్నేనా అన్నట్లు చూసి నా కుడి చేత్తో ఎడమ అరచేతి మీద రాస్తున్నట్లు ఏక్ట్ చేసి "ఇలా ..." అని చెప్పాను.

కళ్ళెగరేసి "భలే చెప్పావే! " అన్నట్లు నవ్వుతూ నన్ను చూస్తూ ఓ రెండు నిముషాలు ఏదో ఆలోచిస్తున్నట్టు ఆగి "మరైతే.... ఒక కళ్ళు లేని అబ్బాయి షాపుకెళ్ళి ఐస్‌క్రీం కావాలని ఎలా అడుగుతాడూ?" అనడిగారు.

నేనప్పుడు - 'ప్రశ్న అడగడానికే ఇంత ఆలోచించాలా - హుఁ  - నేనేనెంత తొందరగా జవాబు చెప్తానో చూడండి' అన్నట్లు తలెగరేసి - అస్సలొక్క నిముషం కూడా ఆలోచించకుండా - కళ్ళు గా... ఠిగా మూసేసుకుని చేత్తో కుడి చెయ్యి నోటి దగ్గర పెట్టి నాలిక బైట పెట్టి  కోన్ ఐస్‌క్రీంని తింటున్నట్టు ఏక్ట్ చేసి చూపించాను.

ఓ రెండు నిముషాలు పక్కనుంచి ఎలాంటి మాటా లేదు.

ఏంటా అని పక్కకి తిరిగి చూస్తే - హహ్హహ్హ అని నవ్వుతూ "కళ్ళు లేకపోతే నోరేమైంది ఐస్‌క్రీం అడగడానికి?" అని తను అనగానే నాకూ బోల్డంత నవ్వొచ్చేసింది.

అలా నవ్వుతూనే - గుడ్‌నైట్, హాపీజర్నీ చెప్పేసి - whose whose hostel they they go అనేసుకున్నాం.

------------------------------------------------------------------------------------------------

మా థర్డ్ సెమిస్టర్ పరీక్షలు మొదలు ... పరీక్షలు కదా పాపం అమ్మాయిలు టీ తాగి నైటవుట్లు చేసి చదువుకుంటారు అని మా డైనింగ్ హాల్లో రాత్రి తొమ్మిదిన్నరకి చిక్కటి స్పెషల్-టీ ఇచ్చేవారు.

ఆ చిక్క-టీ  తెచ్చుకుని - కొంచెం కొంచెం వెచ్చగా పుచ్చుకుంటూ - టీవీ రూంలో రాత్రి  పదిన్నరకి వచ్చే సోమవారపు-చిత్రమాలో, లేకపోతే ఏ ఫిల్మ్-ఫేర్ ఎవార్డ్స్లో చూస్తూ - ఆ పెద్ద గ్లాసుడు చిక్క-టీ తాగేసి - రూంకి వెళ్ళిపోయి "హమ్మయ్య" అనుకుని దుప్పటి కప్పేసుకుని పడుకుండిపోయేదాన్ని.

ఆడుతూ, పాడుతూ పరీక్షలు అయిపోయాయి. వెంటనే  ఫోర్త్ సెమిస్టర్ మొదలయింది. ఇంకొన్ని వారాలయితేనే కానీ వేసవి సెలవులు మొదలవవు.

తిరుపతిలో ఎండలు కొండల మీదుగా పరావర్తనం చెంది జుట్టు కిందున్న గుండులను కూడా మాడ్చేస్తున్నాయి. పగలంతా ఎలా వున్నా సాయంత్రాలు మాత్రం భలే ఉండేవి. టౌన్ లోకి ఎవరు వెళ్తున్నా మల్లెపూలు బోల్డు తెచ్చేవారు. మాలలు కట్టడం వచ్చినవాళ్ళు చకచకా మాలలల్లి అందరికీ ఇచ్చేవారు.

నాకెప్పుడో చిన్నప్పుడు చేతి వేళ్ళతో దారం మల్లెపూవు కాడ చుట్టూ తిప్పి ముడి వేయడం రాక ఏడుస్తున్నానని - నాకు సులువుగా ఉంటుందని కాలి బొటనవేలికి దారం ముడేసి కాలి-మాల కట్టడం నేర్పారు నాన్నమ్మ.

మళ్ళీ ఇన్నేళ్ళకి మాల కట్టడం నేర్చుకోవాలి అని సరదా వేసింది. మా క్లాస్‌మేట్ పద్మప్రియ చాలా బాగా మల్లెపూల మాల కట్టేది. ఒకసారి తన పక్కనే కూర్చుని ఎంత బాగా కడుతోందో అనుకుంటూ చూస్తుంటే తనే నాకొక ఐడియా ఇచ్చింది - చుట్టుపక్కలున్న చెట్ల ఆకులు తెస్తే మాల కట్టడం నేర్పుతాను, అప్పుడు మల్లెపూల మాల కట్టడం తొందరగా వస్తుంది - అని.

అన్నట్లుగానే నాకు మల్లెపూలు మాల కట్టడం వచ్చేదాకా ఓపిగ్గా విసుక్కోకుండా నేర్పింది పద్మప్రియ.

రాత్రి ఒక్కోసారి పవర్-కట్ ఉండేది.

అప్పుడు మా 603-వింగ్ ముందున్న స్టెయిర్-కేస్-లాండింగ్ మీద కూర్చుని ఆ చీకట్లో గొంతెత్తి "మంచిగంధం ముద్ద మీద - నల్ల కస్తూరి బొట్టు లాగా - ౘందమామ ఆకాశంలో అందగించాడూ  - చిందులేశాడూ" అని పాడుకోవడం -
ఆ చీకట్లో గుత్తి పద్మజ "నంది కొండ వాగుల్లోన నల్ల తుమ్మ నీడల్లో ..నీడల్లే వున్నా...నీతో వస్తున్నా" అంటూ అందరినీ అల్లరిగా భయపెట్టడం- అందరం హాస్టల్ టెర్రేస్ మీద పక్కలు వేసుకుని ఆకాశంలో చుక్కలు లెక్కపెడుతూ బోల్డన్ని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ పడుకోవడం - లేదింక వేసవిని మించిన హాయింక - అనిపించేది.

ఓ రోజు కరెంట్ పోయిందని రూంలో వేడిగా ఉందని అందరం టెర్రేస్ మీద పడుకున్నాము. నాకు అర్థరాత్రి వేళ మెలకువ వచ్చింది. చెవిలో ఏదో నొప్పి - లోపల ఏదో కదులుతోంది. నాకు వెంటనే అర్థమయింది - చెవిలో పురుగు దూరిందని.

వెంటనే "వాఁ ..." అని ఏడవడం మొదలు పెట్టాను. నా ఏడుపుకి పక్కనే పడుకుని వున్న శ్రీలత, సంగీత అందరూ లేచారు.

లేచీ లేవగానే హడావిడిగా వెళ్ళి ఒక టార్చ్‌లైట్  తీసుకొచ్చారు.

చెవి దగ్గర టార్చ్‌లైట్ పెడితే లోపల ఉన్నదేదో ఆ వెలుగు చూసి బయటికి వస్తుందని కాసేపు నా చెవి దగ్గర వెలుగుతూ, ఆరుతూ ఉండేలా పట్టుకున్నారు. దాంతో ఆ లోపల ఉన్నదేదో బయటికి రావడం మాటే మర్చిపోయి  ఆ డిస్కో-లైట్ వెలుగుల్లో ఇంకా స్పీడుగా తిరగడం మొదలుపెట్టింది. నాకేమో ఆ తిరుగుడుకి నొప్పి ఇంకా ఎక్కువయ్యింది. ఆరున్నొక్కరాగపు శృతి పెరిగింది.

నా బాధ చూడలేక - శ్రీలత "ఏడవకు లల్లీ - చెవిలో కొంచెం నీళ్ళు పోస్తే - చచ్చిపోయి తేలి వచ్చేస్తుంది" అంటూ ఓ నాలుగు చుక్కల నీళ్ళు చెవిలో పోశారు. తనన్నట్లే చెవిలో వున్నది చచ్చిపోలేదు కానీ బైటికి వచ్చేసింది - తీరా చూస్తే అదొక బుల్లి నల్లచీమ - పాపం దానికెంత భయమేసిందో అనుకుని జాలి పడి మేడ మీద వదిలేశాం.

చీమ చెవిలో ఆడుకోవడం, తర్వాత నీళ్ళలో ఈదులాడుకోవడంతో రెండోరోజు చెవి కొంచెం నొప్పి చేసింది. క్లాసులకి కూడా వెళ్ళలేక రూమ్ లోనే పడుకున్న నన్ను అలా చూడలేక, శ్రీలత ఒక రిక్షా పిలుచుకొచ్చి బాలాజీ కాలనీలో వుండే డాక్టర్ దగ్గరికి తీసుకుని వెళ్తే ఆవిడ చెవిలో చూసి ఏమీ లేదు - ఇయర్-డ్రాప్స్ వాడితే నొప్పి తగ్గిపోతుందని చెప్పారు. ఆవిడన్నట్లే మరుసటి రోజుకి చెవినొప్పి తగ్గింది.

మళ్ళీ క్లాసులు - డైనింగ్ హాల్లో కబుర్లు, పాటలు అన్నీ మామూలే.

ఒక వారం ఇంటికి ఫోన్ చేసినప్పుడు నేను హాస్టల్లో చేసే కూరలు నచ్చక జస్ట్ పెరుగు అన్నం, సాంబార్లో ముక్కలు మాత్రం తింటున్నానని విని మా అమ్మ - పాపం - "లల్లీ! మీ హాస్టల్లో ఎగ్ పెడతారు కదా. ఒకసారి ట్రై చెయ్యి. సహిస్తే తిను ఫరవాలేదు. అలా ఉట్టి పెరుగూ అన్నం తింటే నీరసమొస్తుంది. క్రితం సారి నేనొచ్చినప్పుడు మీ మేట్రన్‌కి చెప్పాను కూడా నీకు రాత్రిపూట వేడి పాలు ఇమ్మని - ఇస్తున్నారా?" - అని ఒకటే బాధపడిపోయి ఒకటికి రెండు సార్లు ఎగ్ తినడం అలవాటు చేసుకోమని చెప్పింది.

అలా హాస్టల్లో గురువారం రాత్రి పూట చేసే ఉడికించిన ఎగ్ కూర తినడం మొదలు పెట్టాను. డైనింగ్ హాల్లోకి వెళ్ళగానే ముందున్న టేబుల్స్, కుర్చీలు దాటుకుంటూ వెళ్తే వెనకగా వున్న కిచెన్ ముందు రెండు నాపరాళ్ళ అరుగులు ఉండేవి.

కుడి పక్కనున్న అరుగు మీద పెద్ద గిన్నెలో అన్నం, ఇంకో గిన్నెలో ఒక కూర - కారెట్టో, బీట్రూటో, వంకాయో (ఎప్పుడూ అవే),  పక్కనే ఇంకో గిన్నెలో గడ్డ పెరుగు వుంచేవాళ్ళు.  ఎడమ పక్క అరుగు మీద అప్పడాలు, ఎగ్ కూరలాంటి స్పెషల్ కూరలు పెట్టేవాళ్ళు.

గురువారం రాత్రి ఆ ఎడమ పక్క అరుగు దగ్గర కణ్ణగి నించుని ఒక్కొక్క ఎగ్ గరిటతో తీసి అమ్మాయిల ప్లేట్లలో వడ్డించేది. ఒక్కోసారి అక్కడ చాలా మంది ఉండి బోల్డన్ని ప్లేట్లు ఆవిడ ముందు చాచి నించునేవారు. వాళ్ళలో నేనూ దూరి నా ప్లేట్ ముందుకి చాపి - "ఓ గుడ్డు పెట్టండి ప్లీజ్!"  అని అనే దాన్ని. ఓ రెండు వారాల దాకా మా కణ్ణగి అంతగా పట్టించుకోలేదు. మూడో గురువారం అలాగే "ఓ గుడ్డు పెట్టండి ప్లీజ్!" అనగానే నా ప్లేట్లో ఎగ్ వేయబోతూ ఆగి "నువ్వడక్కపోయినా కూర వేస్తాను" అంది ఆవిడ (implied meaning ఇంక గుడ్డు పెట్టే మాటెత్తకూ అని.). ఇంకెందుకంటాను కదా - నేననాలనుకున్నది - నేనంటుంటే ఆవిడ వినాలనుకున్నది - ఆవిడ విందీ, ఆవిడకి అర్థం అయిందీ - mischief accomplished! ఆ తర్వాత ఎగ్ అంతగా నచ్చక తినడం ఆపేశాను - అద్దర్వాత సంగతి.

ఈలోగా ఏప్రిల్ ఆఖరి వారం - వేసవి సెలవులు మొదలవబోతున్నాయి. మళ్ళీ రైళ్లు, టిక్కెట్లు, రిజర్వేషన్లు - హడావిడి.
 
ఇప్పటిదాకా అబ్బాయిని తలుచుకుంటున్నా, పుస్తకం మీద ఎడ్రెస్ కనిపిస్తున్నా ఒక్క ఉత్తరం కూడా రాయలేదు. పంతం - తప్పకుండా రాయి ఎదురు చూస్తుంటాను అని చెప్పలేదని.

ఈలోగా ఇంటికి వెళ్ళే రోజు దగ్గరికి వచ్చేసింది. ఇంటికి వెళ్ళేలోగా అబ్బాయికి ఏమైనా చెప్పాలనిపించింది. వెంటనే శుభని తోడు తీసుకుని SVU లో వున్న పోస్ట్-ఆఫీసుకి వెళ్ళి ఒక టెలిగ్రాం ఇచ్చాను మద్రాసు ఎడ్రెస్‌కి - Tere mere sapne ab ek rang hain, Jahaan bhi le jaaye raahe ham sang hai - అని.


తంతిలేఖ రాశా నీకంది వుంటదీ... రూ రు రూ
పాట-బాణమేశా మది బెంగగుంటదీ... రూ రు రూ

- అని పాడుకుంటూ వేసవి సెలవులకి రైలెక్కి ఇంటికి వెళ్ళాను.

తర్వాత కథ వేసవి సెలవుల తర్వాత... 



< <<... మే లో వేసవి సెలవులు కదా - అందుకని మళ్ళీ జూన్ 19 కి ఇంకొన్ని కబుర్లు ->>

బుజ్జోడు - విజ్జోడు

పై నుంచి కింద దాకా మేచింగ్ వేసుకోవడం అలవాటు - బుజ్జిజింకకి...

రేపటికి ఏం వేసుకోవాలో ఈ రోజు రాత్రే తీసి పెట్టేసుకుంటాడు.

ఓ నాలుగు నెలల క్రితం రోజూ లాగే ఒకానొక ఆరోజు కూడా ఎంచుకున్నది - ఆపాదమస్తకం నీలవర్ణవస్త్రధారణం....

బజ్జోడానికి ముందు కొన్ని కబుర్లు - అవీ, ఇవీ చెప్పుకుని చెవులదాకా దుప్పటి కప్పి ఇవతలికి రాబోతుంటే... ఇంతలో ఓ నిట్టూర్పు.

"హ్మ్!"

ఏంటో పాపం హోంవర్క్ ఏమన్నా మర్చిపోయాడా అని - అడగబోయేలోగా - మళ్ళీ ఇంకో నిట్టూర్పు. 

"హ్మ్ - ఏంటో రేపు ఎలా వెళ్ళాలో స్కూల్‌కి?!"

"అదేం - రేపేమన్నా బస్ రాదా? నాకేం నోట్ రాలేదే స్కూల్ నుంచి?"

"అదేం కాదు. బస్సొస్తుంది "

"మరింకేంటి?"

"రేపు స్కూల్లో మిస్‌మేచ్ డే...."

"అంటే?"

"అస్సలు ఏదీ కూడా మేచ్ అవ్వకూడదు."

"సరే.... మరి...రేపటికి నీ డ్రెస్ అంతా నువ్వంతా మేచ్ చేసుకున్నావు కదా - నీ స్కూల్ బేగ్ తో సహా - అంతా బ్లూనే కదా?"

"నాకెప్పుడూ నా shtuff అంతా ఒకేలా ఉంటేనే ఇష్టం."

(వాడనే ఆ shtuff అనే వాడి మాట వాడంటూ ఉండగా వినడం నాకెంతో ఇష్టం.)

"అలాగే కానీయ్ మరి... నీకెలా ఇష్టమైతే అలా ఉండడమే నయం."

"అవుననుకో ...కానీ .... "

Chin-కింద చెయ్యి పెట్టి కాసేపు thinking అయ్యాక - "Oh well! I go a step farther than everybody. I mismatch the mismatch day. Get it, Amma?"

"ఓ - భలే ఉందిరా - అది height of mismatch కదా?"

"Oh yeah! They all mismatch their shtuff and I mismatch the mismatch itself!"


"ఇదేదో బావుంది నీ mismatch quote - నేను రాసుకుని దాచుకుంటాను."

"మరమ్మా... mismatch నితెలుగులో ఏమంటారు?"

"ఊఁ - ఒక్క నిముషం ఆలోచించనీ - match అవ్వడం అంటే... జోడు కుదరడం."

"మరి mismatch అంటే?"

"జోడు కుదరకపోవడం"

"అబ్బా - అలా కాదు - ఇంకో అ-మాట లేదా?"

"అ-మాట?"

"అదే ... నువ్వు చెప్తావే సత్యం-అసత్యం, న్యాయం-అన్యాయం ...అలా జోడు-అజోడు కాదా?"

"హహహ ఓ అలాగా ... అబ్బే అజోడు లేదు కానీ విజ్జోడు వుంది - తెలుగు dictionary లో చూశా"

"అంటే జోడు-విజ్జోడు?"

"అవును - అదే match కి mismatch లా జోడుకి విజ్జోడు సరిజోడు"

"భలే భలే నాన్నగారు నన్నేమంటారూ?"

"బుజ్జోడు"

"మరి నా match కి mismatch  ఏంటీ - తెలుగులో?"

"జోడుకి విజ్జోడు"

"నేను బుజ్జోడు - mismatch of my match - అంటే జోడుకి విజ్జోడు"

"ఇదేదో బావుందిరోయ్ - బుజ్జోడు, జోడు, విజ్జోడు, సరిజోడు - నేనిక్కడే ఉంటే నువ్వు బజ్జోడు కానీ నన్నింక వెళ్ళనిచ్చి చూడు - గుడ్ నైట్!"

"గుడ్ నైట్ అమ్మా"
 

కాఫీ విత్ కలిమి - 2 - రెలిజియన్, పాలిటిక్స్, గ్రేట్ పంప్కిన్ ....అదే వరసలో... పిల్లలూ, ఫిల్ములూ...

పైనున్న తలెత్తి చూస్తున్న ఆ ఐరిస్-రాణి గతకాలపు-వసంత వైభవం.
కిందున్న కొబ్బరి-బొండాల ముగ్గు పూల ముస్తాబు లేదని అలిగిన మా వాకిలిని మరిపించడానికి వేసిన రంగవల్లి.

ఈ యేడాది...
మార్చ్ నెల 21 వ తారీఖు Spring Equinox  ...
హడావిడిగా స్కూళ్ళకి సెలవులిచ్చారు - Spring Break అంటూ... 
చైత్రమాసం శుద్ధపాడ్యమి విళంబినామ ఉగాది ...
సందడిగా పండగ చేసుకున్నాం - ఉగాది పచ్చడి తిన్నాం... 
చుట్టుపక్కల చెట్లింకా శిశిరపు పసిడిని ఒదులుకోలేదు -
తేనెపట్టుల చుట్టాలింకా పుప్పొడి మిసిమిని మెదువుకోనేలేదు. 

ఆమని ఆగమించింది - పేరుకి అంతే!
ఫెళ్ళున ఎండ కాసి కొమ్మకొమ్మనా చిగుళ్ళు తొడిగి 
మొగ్గలొచ్చి పూలు విచ్చి రెమ్మ రెమ్మనా ఉవ్విళ్లూరే కోయిలలూయలలూగి 
ఆ వనప్రియ పాడిన పాటలకే చివుళ్ళొచ్చాయో 
చివుళ్ళ మేతకే ఆ కుహూకంఠపు కూతలు గీతాలయ్యాయో 
కూత ముందా చిగురు మేత ముందా 
అన్న బువ్వా-సవ్వడుల లెక్కలింకా మొదలెట్టనే లేదు ... 
అంతలోనే...
వాన మొయిలుల ఆగం మించింది - వూరిలో వింతే!
ఫెళ ఫెళ ఉరుములు తళ తళ మెరుపులు 
మబ్బులొచ్చి నేల తడిచి చినుకు చినుకునా చిందులాడే నీటి ముత్యాల వానవిల్లు మెరిసి 
ఆ నింగి చుట్టపు అంచున నేల మురిసిందా 
ఈ పుడమి మురిపానికే హరివిల్లు మెరిసిందా 
అన్న మెరుపూ-మురుపుల సందడికే మా వూరు నెలవయింది... 


కిటికీ కవతల చినుకుల చిందులాట - వానలో - కరిమబ్బు గొడుగులో
కిటికీ కివతల చెణుకుల సందడాట - ఫోనులో - కాఫీమగ్గు పొగలతో...

"హలో"

"హాయ్ - ఎన్నాళ్ళకెన్నాళ్ళకి?"

"ఎలా వున్నావ్?"

"బ్రహ్మాండం  - నువ్వో?"

"అండ-పిండి బ్రహ్మాండం"

"అచ్చుతప్పు అప్పు తెచ్చుకున్నావా?"

"అబ్బే - నేనన్నది సరిగ్గానే - అండ-పిండి బ్రహ్మాండం"

"అదేం లెక్క?"

"ఇంటి పట్టున ఉండి పకోడీ తిందామా, బజ్జీ లేద్దామా అనిపించే వాతావరణంలో వున్నాను మరి"

"సరి పోయింది ... ఇంతకీ ఏంటి విశేషాలు?"

"ఏముంటాయి - ఈ మద్య మాట్లాడ్డానికి టాపిక్కులే ఉండట్లేదు - ఇంకెక్కడి టాక్కులు?"

"అదేమలా?"

"తర్వాజ్జెప్తా కానీ ...ఇంతకీ నా బ్లాగ్ చదివావా?"

"అప్పుడే ఇంకో కొత్తది రాసేశావా? రెండ్రోజుల్నుంచీ ఇంటర్నెట్ ప్రాబ్లెమ్... వూరికే డ్రాప్ అయిపోతోంది - నీ కొత్త బ్లాగ్ పోస్టుని పక్కింటివాళ్ళ కృపతోనైనా చదివేయాలి"

"పక్కింటివాళ్ళ కృపా? అదేంటి"

"వాళ్ళ వై-ఫై వాడేస్తే దాన్నలాగే అంటార్లే - నీ బ్లాగ్ చదవడానికి enthusiasm ఎక్కువ - ethics తక్కువైనా పర్లేదులే - హహ్హహ్హ!"

"హహ్హహ్హ... ఇది వింటే మన చిన్నప్పటి ట్రంక్-కాల్ రోజుల్లో PP గుర్తుకొస్తోంది - PP అంటే పక్కింటివాళ్ళ-ఫోనుకి particular person అని ఒక నైసు పేరు"

"అద్సరే కానీ... ఇంతకీ ఏంటి ఈసారి టాప్పిక్కు?"

"టాప్పిక్కు - భలే ఉందీ మాట - ఆ మధ్య అక్షరం చేసిన అక్కరేంటో నీకు - దాన్నలా నొక్కి వక్కాణించావు?"

"ఏదైనా ఒక talk కి top గా pick చేసుకునే subject = టాప్పిక్కు అన్నారు కదండీ మరి?"

"అబ్బబ్బబ్బబ్బా...  నచ్చేసింది ... నిజంగా చెప్పాలంటే నా గాలికబుర్లకి టాకు-టాపిక్కు-టాప్పిక్కు అనేవేవీ ఉండవని నీకు తెల్సు కదా! టాపిక్కు అంటే ఇంకోటి గుర్తొచ్చింది - మాట్లాడడానికి - మాటలాడడానికి నాకు Linus ఆదర్శం"

"Linus అంటే మన Charlie Brown ఫ్రెండేనా?"

"అవును - వాడే... వాడెప్పుడో There are three things I have learned never to discuss with people: religion, politics, and the Great Pumpkin అన్నట్లుగా నేను రెలిజియన్, పాలిటిక్స్, గ్రేట్ పంప్కిన్లూ లాంటి ఎవరితోనైనా సరే గొడవైపోయే సంగతులే తేను నా మాటల్లోకి. Linus చెప్పిన ఆ మూడిటితో పాటు అదే వరసలో నావింకో రెండు - పిల్లలూ, ఫిల్ములూ"

"అదేం మాట ? పిల్లలూ-ఫిల్ములూ అంటూ పి-గుణింతం నేర్పుతున్నావా నీ తెలుగు-వెలుగు పథకంలో?"

"అలాంటి భాషోద్ధరణ ఏమీ లేదు కానీ - ఎందుకో మరి పిల్లల గురించిన ఏ టాపిక్కూ ఎవరితోనూ మాట్లాడాలనిపించదు. నేను గమనించిందేంటంటే పిల్లల పెంపకం విషయంలో ఎవరి అభిప్రాయాలు వారివి. మన చేతి ఐదు వేళ్ళూ ఒకలాగే ఎలా ఉండవో - పిల్లల విషయంలో తల్లుల అభిప్రాయాలూ అంతే varied గా అనిపిస్తాయి నాకు.  అందులో చాలా elements కలుస్తాయనుకుంటాను - చిన్నప్పట్నుంచీ పెరిగిన వాతావరణం, అందులో వాళ్ళు నేర్చుకున్నది, నేర్చుకుంటే బావుండును అనుకున్నది, పెరుగుతూ నేర్చుకున్నామనుకున్నది - ఇలా రకరకాల పాఠాలని తమ పిల్లలకి నేర్పే ప్రయత్నంలో - ఎవరి అనుభవం వారిది, ఎవరి ప్రత్యేకత వారిదే. అందుకని ఏదో పైపైన కబుర్లు తప్ప ఎవరి బొటనవేళ్ళూ తొక్కకుండా జాగ్రత్త పడుతూ వుంటాను. అప్పటికే కొన్ని తప్పులు చేశాననుకో - వూరికే ఉండలేక - అడిగారు కదా అని ఏవో సలహాలు చెప్పి. ఇప్పుడింక ఆ సరదా కూడా లేదు"

"బావుందమ్మాయ్ - నీ పిల్లా-సఫీ. ఒప్పుకుంటున్నాను. మరా ఫిల్ముల మాటేంటి?"

"ఆ ముచ్చట కూడాచెప్పాలి మరి నీకు ...అప్పుడెప్పుడో తాతగారి వారసత్వం పదే పదే గుర్తు చేసే మనవడి సినిమా ఏదో చూసి హాల్లోంచి బైటికి వస్తూ 'సినిమా ఎలా ఉందండి?" అని అడిగిన వారితో 'ఈ అబ్బాయి కొంచెం తాతలు తాగిన నేతుల గురించి - నేత అయిన తాత గురించి ఆట్టే చెప్పకుండా, ఆ అంక-తాడనం చేయకుండా సినిమా చేస్తే చూడాలని వుంది ఎప్పటికైనా' అన్నాను అంతే  - అంతకి ఎక్కువా కాదు, ఇంకో మాట తక్కువా కాదు. నన్నడిగి మరీ నా సమాధానం విన్నవారికి నేనన్నది నచ్చలేదు - ఇప్పటిదాకా మళ్ళీ నాతో మాట్లాడింది లేదు. అప్పుడర్థమయ్యింది Linus లిస్టుకి నే చేర్చిన పిల్లలతో పాటు ఫిల్ములు కూడా జత చెయ్యాలని - అంతే - అలా తయారయ్యింది - రెలిజియన్, పాలిటిక్స్, గ్రేట్ పంప్కిన్ ....అదే వరసలో... పిల్లలూ, ఫిల్ములూ... ! "

"మొత్తానికి నీ కబుర్లతో బోల్డంత టైం తెలీకుండా గడిచిపోయింది" 

"అవును ---నేనూ పెట్టెయ్యాలి గబగబా ఫోనింక - వాళ్ళొచ్చేస్తారింతలో -పచ్చడి చెయ్యాలి"

"ఆ!!!..."

"హహ్హహ్హ - వాళ్ళని కాదులే - టమాటాల్ని"

"హహ్హహ్హహ్హహ్హ .... నువ్వున్నావే .... హహ్హహ్హ"

"నేనున్నాలే - ఇలాగే అంటూనే నేనుంటుంటాలే ...bye మరి!"

"Bye !!!"


చివర్లో ఓ చిన్న సిప్పు - కరెంటు టాకు-టాపిక్కు-టాప్పిక్కు:

"పేపర్ చూశావా?"

"ఏముంది అందులో?"

"నార్త్ కొరియా కుడ్ బి ఏబుల్ టు న్యూక్ యూఎస్"

"కుడ్ బి ఏబుల్  ఏంటో కుడ్ అంటే చాలదూ? - అయినా ఆ కిమ్మొస్తే ఈ ట్రంపు కిమ్మనకుండా ఉంటాడా ఏంటి?"

"నిజంగా జరిగేది పెట్టేది ఏమీ లేదు - జనాలని వూరికే భయ పెట్టడానికి - ఏదో  సెన్సేషన్ క్రియేట్ చేయడానికి అంతే!"

"పేపరు - సెన్సేషన్ అంటే గుర్తొచ్చింది - సల్మాన్ ఖాన్‌ని జైల్లో పెట్టారట కదా -ఏడ్చాడట కూడా"

"అవును ఇరవై ఏళ్ళ తర్వాత"

"మరి అతన్ని పోలీసులు కొడతారా జైల్లో - మన సినిమాల్లో చూపిస్తారే అలా?"

"అసలేమనుకుంటున్నావ్ నువ్వు - కొట్టడమా ఏమన్నానా - పక్కన్నుంచుని సెల్ఫీలు తీసుకుంటారు అంతే"

"పోన్లెండి ఇప్పటికైనా జైల్లో పెట్టారు - పాపం ఫుట్-పాత్ మీద పడుకున్నవాళ్ళని చంపేశాడు కూడాను"

"ఇది జస్ట్ జోధ్‌పూర్ కోర్ట్ తీర్పు - ఇంకా బెయిళ్ళుంటాయి - పై కోర్టుకి అప్పీళ్ళుంటాయి - అప్పుడే ఏమైంది - అసలెన్ని రోజులు లోపలుంచగలుగుతారో చూడాలి"

"అయ్యో!  మరి ఈ ఇరవై ఏళ్ళ శ్రమ, అదేదో హైద్రాబాదాయన చేసిన కృష్ణజింక DNA టెస్టులు, దానికోసం  ఆయనకి  ఇచ్చిన ఫీజులు - బోల్డు డబ్బు, టైము ఖర్చు కదా - వేసిన శిక్ష ఐదేళ్ళు కాకుండానే అప్పుడే వదిలేస్తే?"

"జనాల డబ్బు అది - ఎవరికి పడుతుంది?"

"అసలెప్పటికి జనాలకి తెలుస్తుందో కదా? పాపం! తినడానికి తిండి, తాగడానికి నీళ్ళు లేనివాళ్ళెంతమందో! అసలు సల్మాన్ ఖాన్‌ని కోర్టులు, జైళ్లు అని తిప్పకుండా తనింట్లో తనని ఉండనిస్తే కనీసం పబ్లిక్ మనీ వృధా అవదు."

"హ్మ్ !"

"నాకింకా అస్సలు నచ్చనిదేంటంటే - సల్మాన్ ఖాన్‌కి శిక్ష వేసింది మనుషుల్ని చంపినందుకు కాదు - కృష్ణజింకలని వేటాడినందుకు. మన దేశంలో స్టేటస్ లేని మనుషులకి అయ్యే డేంజర్ లెక్కలోకి రాదు కానీ జంతువులకి మాత్రం endangered స్టేటస్సు ! అస్సలు బాలేదిది - మనుషులని చంపినందుకు వారి తరఫున కేస్ పెట్టే దిక్కు లేదు. వాళ్ళని వచ్చే జన్మలో కృష్ణజింకలుగా పుట్టించమని కృష్ణుణ్ణి అడగాలి - అంతే అంతే !!"

మనసే జతగా పాడిందిలే - 9 - కవల పాటలు - ఏక-కలపు అపురూప-కవలలు

కొత్త సంవత్సరం - కొత్తగా యప్-టీవీకి చందా కట్టాము - ఒక సంవత్సరం కట్టుబడి ఉందామని.

వారానికో మూణ్ణాలుగు గంటలు మనసుకి నచ్చిన పాతవో - మనసు నొచ్చినా కొత్తవో సినిమాలు చూడగలిగినంత సేపు మాత్రమే చూసి ఆపేయొచ్చు అన్న వీలుంటుంది కదా అని.

రీళ్ళు రీళ్ళు సాగే తెలుగు సీరియళ్ళు - ఎప్పుడూ చూడలేదు కానీ - మనవళ్ళ ఆటపాటలు చూద్దామని వచ్చిన నాన్నమ్మ ఇక్కడ ఉన్నప్పుడో , అమ్మమ్మ-తాతగార్లు వచ్చినప్పుడో తెలుగు టీవీ కోసమని చందా కట్టేవాళ్ళం - వాళ్ళ కాలక్షేపం కోసం.

వాళ్ళు టీవీ చూసే టైంలో అటూ-ఇటూ తిరుగుతూ ఓ కన్నుతో చూసీ చూడక - ఓ చెవితో వినీ వినక - వచ్చీరాని తెలుగు భాషా జ్ఞానంతో సీరియళ్ళలో కొన్ని సీన్లు చూసి  - అన్నజింక అన్న మాటలు ఇప్పటికీ గుర్తే -"అమ్మా ! ఇండియాలో ఎవరి మీదన్నా కోపమొస్తే గ్లాసులో మజ్జిగిచ్చి చంపేస్తారా?" - అంటూ.

అప్పటినుంచి టీవీ వినొద్దు-టీవీ కనొద్దు - టీవీ మనకొద్దు అన్నది మా ఇంటి టీవీ-"న"నాదం అయ్యింది.

సరే - మరిప్పుడు ఇంట్లో కొత్తగా టీవీ మోగడం మొదలయింది. స్వరాభిషేకం అనే కార్యక్రమమేదో బావుందని అమ్మ చెప్తే ఒకే ఒక్క ఎపిసోడ్ చూశాను - జనవరి చివర్లోనో ఎప్పుడో.

ఆ కార్యక్రమంలో రమేష్ నాయుడు గారి సంగీత దర్శకత్వంలో తను పాడిన పాటల గురించి మాట్లాడుతూ  ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యం  - తన అంటే ఎస్పీబీ సంగీత దర్శకత్వంలో రమేష్ నాయుడు గారు పాడిన ఒక అపురూపమైన పాటొకటి హమ్ చేశారు. అసలే నాకు అసలు పాటల కన్నా ఇలాంటి కొసరు కబుర్లంటే మహా సరదా. ఆ అరుదైన పాట  "రాదా...మళ్ళీ వసంత కాలం?" అంటూ మొదలవుతుంది.

ఎస్పీబీ ఇంకా ఏం  చెప్పారంటే "నేను స్రవంతి సినిమాకి సంగీతం సమకూర్చేటప్పుడు ఈ పాట రమేష్ నాయుడు గారి చేత పాడిద్దామని ఆయన పాటల బాణీలోనే ఉండేట్లు చేశాను. ముందు ససేమిరా పాడను అన్నారాయన. నేను సిగరెట్లు ఎక్కువ కాలుస్తాను - గొంతెత్తి పాడలేను అన్నారు. లేదు - మీరు పాడగలరు అని ఒప్పించి పాడించాను. అటు తర్వాత ఈ పాట ట్యూన్ విన్న వేటూరిగారికి ఎంత నచ్చిందంటే ఆయన సంగీతం కూరుస్తున్న ఒక ప్రైవేట్ క్రైస్తవ భక్తి గీతాల ఆల్బంలో ఒక పాట ఇదే వరసలో రాసి నా చేత పాడించేంతగా" - అని.

దాంతో మొదలు - నా స్వరరాగ-పరిశోధన.

అసలు పాట: రాదా ....మళ్ళీ వసంతకాలం?!

స్వరాలు కూర్చిన వారు: ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యం
పదాలు పేర్చిన వారు: వేటూరి సుందరరామమూర్తి
గళాన్ని చేర్చినవారు: రమేష్ నాయుడు

యూట్యూబ్ నంతా వెదికా స్రవంతి సినిమా పాటల్లో ఉందేమో అని  - పాట ఆచూకీయే లేదు.

గూగుల్ చేసి చూశా - అబ్బే! నాక్కావల్సింది తప్ప ఎక్కడెక్కడి పేజీలో పట్టుకొచ్చింది.

అప్పుడు గుర్తుకొచ్చింది - పాటల పెన్నిధి - http://www.allbestsongs.com/ 

గబగబా అక్కడికి వెళ్ళి ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యం సంగీత దర్శకత్వంలో వచ్చిన పాటల్లో స్రవంతి సినిమా దగ్గర వెతికితే అసలా పాటే కనపడలేదు. ఉసూరుమనిపించింది. ఎన్నో పాటలున్న ఈ సైట్లోనే నాకు కావల్సిన పాట దొరకలేదంటే ఇంకెన్ని పాట్లు పడ్డా పాట దొరకదనిపించింది.

అయినా ఇంకొక్కసారి చూద్దామని మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ ఎస్పీబీ లిస్ట్‌లో R తో మొదలయ్యే అన్ని పాటలూ చదువుతూ వెతుకుతూ ఉండగా... డగా ...గా .... దొరికేసిందీ !

వెంటనే ఆ allbestsongs సైట్ ఓనరైన శ్రీనివాసరావుగారికి ఈ-మెయిల్ ఇచ్చాను - "రాదా...  వసంతకాలం" అనే పాటని నా బ్లాగ్‌లో వాడుకోవడానికి అనుమతినివ్వమని. వెంటనే బదులిచ్చారు - "Sure లలిత గారు" - అంటూ.

ఇక్కడ ఇంకో తమాషా ఏంటంటే ఈ పాట ఎస్పీబీ చెప్పినట్లు స్రవంతి సినిమాలోది కాదు. శోభన్ బాబు, సుహాసిని నటించిన కొంగుముడి సినిమాలోది - అని శ్రీనివాస్ గారి లిస్ట్ చెప్పింది.

ఆ లిస్ట్ చెప్పిన లింక్ పట్టుకుని ఒక సోమవారం రాత్రి మొదలుపెట్టి రోజుకో నలభై నిముషాల చొప్పున మూడు రోజులు అంటే బుధవారం వరకు యూట్యూబ్‌లో కొంగుముడి సినిమా చూశాను -"రాదా ... వసంతకాలం?!" అని ఆ అపురూపమైన పాటను హమ్ చేసుకుంటూ.

"రాదా?!"... "రాదా?!" అని పదే పదే నేను పాడుకోవడమే కానీ ఎప్పటికీ కొంగుముడిలో ఆ పాట రాదే! చివరి వరకూ చూసినా రానే లేదు.

యూట్యూబ్‌లో కొంగుముడి సినిమా వీడియోలో సరిగ్గా 1:24:31 దగ్గర ఆ పాట మొదలవుతున్న సూచనగా మ్యూజిక్ వినిపించింది కానీ - అసలు సినిమాలోనే తీసేశారో - లేకపోతే యూట్యూబ్‌లో మాత్రమే లేదో - మొత్తానికి ఆ వసంతపు పాట రాక ఆచూకీనే లేదు.

అందుకని allbestsongs సైట్లో వున్న పాటనే ఇక్కడ పోస్ట్ చేశాను.

ఈ పాట వింటూ వుంటే - చాలా రోజుల తర్వాత ఏంటో దిగులు - ఏదో కావాల్సింది చేజారిందన్న బెంగ - వెనక్కి తీసుకు రాలేని రోజుల్ని తల్చుకుని ఇదీ అని చెప్పలేని అశక్తత.

రమేష్ నాయుడుగారి గొంతులో ఈ పాట వింటే - ఆ పాటలో వున్న మాటల్లోని వెత నిలువెల్లా కమ్మినట్లనిపించింది.

అలా అని పాట నచ్చలేదని కాదు - వినగానే నచ్చేసింది.

వేటూరి సుందర రామమూర్తి గారి పదేంద్రజాలంతో నిండి వున్న ఈ పాట - పదం, స్వరం, గళం - రామసుందరం...

నాకు నచ్చిన కొన్ని మాటలు - వాటిని నాక్కావలసినట్టు చేసుకున్న అర్థాలు

• నిరాశలే విరాళిగా - తన జీవితంలో వసంతం ఇంక వస్తుందన్న ఆశ లేని వేళ మిగిలిన నిరాశతో తప్పని వలపేమో ఈ విరాళి 
• జాలి కన్నీళ్ళు  - తన మీద తనే పడ్డ జాలితో కారుతున్న కన్నీళ్ళేమో ఇవి
• గాలి కౌగిళ్ళు - రాదనుకున్న వసంతంలో దొరికేవి ఊహకి మాత్రమే అందే, ఊహించుకోగలిగినవి మాత్రమే అయిన గాలి కౌగిళ్ళు 

ఈ పాటలో ఇంకో విశేషం - మొదటి చరణానికి, రెండో చరణానికి మధ్యలో పల్లవి రాదు.

ఈ పాటలో అర్థం కాని మాటలో రెండు - అడగడానికి వేటూరి గారిప్పుడు లేరు - ఎవరికైనా తెలుసేమో అడగాలి:

• వలపు నీరాలు 
• వయసు హారాలు

ప్రస్తుతానికి ఆపాట ఈ కింది లింక్ మీద క్లిక్ చేసి వినొచ్చు - ఆ కింద రాసిన పాట చూసి పాడుకుంటూ....


http://www.allbestsongs.com/telugu_songs/play-Telugu-Songs-iphone.php?plist=2122


రాదా...  మళ్ళీ వసంతకాలం?!
మాలో నిరాశలే విరాళిగా సాగే...
జాలీ కన్నీళ్ళలో... గాలీ కౌగిళ్ళలో... 

రాదా...  మళ్ళీ వసంతకాలం?!
మాలో నిరాశలే విరాళిగా సాగే...
జాలీ కన్నీళ్ళలో... గాలీ కౌగిళ్ళలో...

నిదుర పోదాయె నా కంటిపాప - చెదిరే స్వప్నాలతో...
ఎదలో నిట్టూర్పుతో - హో ...
భుజము దిగదాయె ఈ చంటిపాప - దిగులు వెక్కిళ్ళతో...
తడిచే చెక్కిళ్ళతో...
మరలా రానే రాదా ఆ చైత్రమాసం - ఊగాడు ప్రాణాలలో
రాలే వెన్నెల్లతో - కరిగే రాత్రిళ్ళతో

పగటి కలలాయె మా జీవితాలు - వెగటు పంతాలతో...
తగని పట్టింపుతో...  హో...
కలసి రాదాయె ఆ మంచిరోజు - వలపు నీరాలతో...
వయసు హారాలతో...
బిగువు బింకాలింకా ఎన్నాళ్ళదాకా - అల్లాడు బంధాలలో
వగచే కోయిల్లతో... ఎగసే గీతాలలో  

రాదా...  మళ్ళీ వసంతకాలం?!
మాలో నిరాశలే విరాళిగా సాగే...
జాలీ కన్నీళ్ళలో... గాలీ కౌగిళ్ళలో...

సిసలు పాట:  ఏసో! ఎంత వరాల మనసో నీది ... 

ఎస్పీబీ ప్రస్తావించిన అసలు పాటకి కవలైన సిసలు పాట ఏసో ఎంత వరాల మనసో నీది! అన్న క్రైస్తవ భక్తిగీతం వెతకడం అంత కష్టం కాలేదు.

ఇలా వెతగ్గానే అలా దొరికేసింది - యూట్యూబ్‌లో - ఎవరో పుణ్యాత్ములు పోస్ట్ చేశారు.

అసలు పాట బరువుగా అనిపించినట్లనిపిస్తే - బాలు నవ్వు గొంతుతో పాడిన ఈ పాట తేలికగా అలల మీద పడవలా కదుల్తున్నట్లనిపించింది.

ఈ పాటకి...
స్వరాలు కూర్చిన వారు: ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యం
పదాలు పేర్చిన వారు: వేటూరి సుందరరామమూర్తి
గళాన్ని చేర్చినవారు: ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యం

అసలు పాటతో సమానంగా నచ్చేసిన ఈ సిసలు పాటలో నాకు బాగా నచ్చిన రెండు వాక్యాలు:  

• నీవే రేవంట ఏ నావకైనా 
• నీవే కడలంట ఏ వాగుకైనా

ఆ రెండు చిన్ని వాక్యాల్లో ఇమిడ్చినంతగా భక్తిని, నమ్మకాన్ని అతి సూక్ష్మంగా వివరించడం వేటూరి కలం-కళే!

యూట్యూబ్‌లో పాట వింటూ - ఆ కింద రాసిన పాట పాడేసుకోవచ్చు ...

ఏసో! ఎంత వరాల మనసో-  నీది!
సిత్ర సిత్రాలుగా విన్నానయ్యా ఊసు
ప్రభువా హైలెస్సో! నీ మహిమే హైలెస్సో!

గాలి వానొచ్చి నడి ఏటిలోనా - నావ అల్లాడగా
నీవే కాపాడినావే...  హా
కంట జూడంగ గాలాగిపోయే - అలలే సల్లారెనే
మహిమ సూపించినావే... 
నిన్ను పొగడంగ నేనెంత వాడా - నీటి మడుగుల్లో సేపంటి వాడా
నా దారి గోదారిలో
బ్రతుకే హైలెస్సో ఏసో - పలికే నీ దాసో

ఏసో! ఎంత వరాల మనసో-  నీది!
సిత్ర సిత్రాలుగా విన్నానయ్యా ఊసు
ప్రభువా హైలెస్సో! నీ మహిమే హైలెస్సో!

దిక్కు లేనట్టి దీనార్తులంటే - నీవు కురిసే దయా
నాడే తెలిసిందయా - హో... 
జంతు బలులిచ్చే మూఢాత్ములంటే
నీలో కరిగే సొదా... 
కరుణే ఎదజల్లగా
నీవే రేవంట ఏ నావకైనా - నీవే కడలంట ఏ వాగుకైనా
ఉప్పొంగు నీ ప్రేమలో
నడిసే హైలెస్సో - మడిసే నీ దాసో

ఏసో! ఎంత వరాల మనసో-  నీది!
సిత్ర సిత్రాలుగా విన్నానయ్యా ఊసు
ప్రభువా హైలెస్సో! నీ మహిమే హైలెస్సో!

ఎప్పటినుంచో వేటూరి గారి కలం నుంచి వచ్చిన ఈ కవల-పాటలని పోస్ట్ చేయాలని అనుకుంటున్నా - ఈ రోజుకి కుదిరింది. అందులోనూ ఈ రోజు ఈస్టర్ సండే అవడం భలేగా కలిసొచ్చింది.

అసలు పాట నా బ్లాగ్‌పోస్ట్‌లో వాడుకోవడానికి అనుమతినిచ్చిన చిమటా శ్రీనివాస్ గారికి కృతజ్ఞతలతో ...
సిసలు పాట నచ్చి పాడుకునే అందరికీ ఈస్టర్ శుభకామనలతో ...

~ పాటల భైరవి