23, డిసెంబర్ 2017, శనివారం

మురిపించిన మంౘుకారు మంచిదే సుమీ!


మార్గశిరమేగి  పుష్యమాసమొచ్చి నాలుగు రోజులు.

మార్గశిర పుష్యమాసములు - హేమంత ఋతువు - చలి మిక్కిలిగా ఉండును, మంచు కురియును - అని చిన్నప్పుడెప్పుడో ఎక్కాల పుస్తకంలో చదువుకున్న ఋతువులపాట - వల్లె వేసుకుంటూ - అంతగా చలెక్కని రోజులని లెక్కించుకుంటూ - నిరుడు కురిసిన హిమపాతాల ఫుటోపులు చూసుకుంటూ - మంచెప్పుడు కురుస్తుందా - అని ఎదురు చూడడంతోనే గడిచిపోయింది నిన్నటివరకూ.

ఉత్తర అమెరికాలో శీతాకాలపు మొదటిరోజు డిసెంబర్ 21 అయినా -మా ఊళ్ళో నవంబర్ నుంచే బాగా చలిగా ఉంటుంది - ఉండేది.


శీతవేళ రానీయకు -  అన్న దేవులపల్లివారి పాట నాకిష్టమే!

కానీ - దాంతో పాటే ఏ కాలానికా కాలం - కాలానికి తగినట్లు ఉండడమూ - అలా ఉండడమే ఇష్టం.

ఈ ఏడాది మాత్రం శీతవేళ శీతకన్నేసేసిందీసారి అని బెంగొచ్చేసింది - చలి అంతగా అనిపించక, వణికించక.

కరుగుతున్న ప్రతి క్షణం  చేర్చుకుని
పెరుగుతున్నకాలం ఎవరి కోసం ఆగనిదైనా
అందరినీ తనతో నడుపుతు
కొందరిని తనలో కలుపుకు  
తన దారిన తాను పోయేదైనా ...

కాలపు నడకలో మనిషి పెట్టుకున్న గురుతుల ప్రకారం -

మేరుజ్యోతి తూర్పున వెలగాలి
రేజోతి ఆ వెలుగందుకొని వెన్నెల కురవాలి
వేసంగి వెచ్చగా ఉండాలి
ఆమని పచ్చగా విరియాలి
వానకారు జల్లుల తడపాలి
మంౘుకారు వణకున అణకువ పెరగాలి (చలికి చేతులు కట్టుకు)

వీటిల్లో ఏవి తప్పినా - ఎక్కడో ఏదో తప్పిందనిపించేస్తుంది
ఆ తప్పిందాన్ని ఒప్పించి - నాకు ఒప్పేటట్లుగా నడిపించే దారి తెలీక దిగులుగా ఉంటుంది.

సెలవులకి గూటికి చేరిన అన్నజింక, వాడెక్కడుంటే అక్కడక్కడే కూడా కూడా తిరుగుతున్న బుజ్జిజింక - చెరొక పుస్తకం చదువుతూ - నచ్చినచోట ఒకరు చదివినదాన్నిఇంకొకరికి వినిపించుకుంటూ - గుడిగోపురాల్లో వినిపించే పావురాళ్ళ సందడిలా అనిపించే గుసగుసకబుర్లు, ముసిముసి నవ్వులతో - ఇల్లంతా శీతాకాలపు-పండగ హడావిడి.

నిన్నటి రోజు - ఎప్పట్లాగే బద్ధకంగా నడిచిన పగలు. దీపాలు వెలగ్గానే మేలుకున్న రాత్రి.

నాకెప్పుడూ రాత్రి - అందులోనూ సెలవు రోజుల్లో రాత్రి - పుస్తకంలో మునిగో, మాటల్లో తేలో, పాటల్లో సోలో - కనురెప్ప తానంతట అదే మూత పడేదాకా - పగటికి సాగనంపుగా కాక - కొనసాగింపుగా గడపడం - నాకు చాలా ప్రియం.

అలాంటి ప్రియమైన రాత్రి - నిన్నటిరాత్రి.

రాగాల సరాగాల పాటలతో మొదలుపెట్టి రాజకీయాల-కబుర్ల దాకా రాత్రిని సాగదీసి - అప్పటికే రేపటిలోకి జారుతున్న రాత్రికి వీడ్కోలు పలుకుతూ - Good Night చెప్పుకుంటున్న మా నలుగురికి అప్పటివరకూ మా కబుర్ల జోరులో వినిపించలేదు - కిటికీ అద్దాల మీద "చిటుకు చిటుకు" అంటున్న చిట్టి-చిట్టి ఐసు-ముక్కల శబ్దాలు.

అది వినగానే - మళ్ళీ ఇంకొన్ని కబుర్లు - "మంచు కురుస్తుంది కానీ - ఇల చేరగానే నిలవద"ని ఒకళ్ళు, "లేదు - precipitation ఉందని నా ఫోన్ చెప్తోంది, కురిసినది నిలిచి మురిపిస్తుంద"ని ఒకళ్ళూ - అంటూ, అనుకుంటూ - కిటికీల మీద తాకుతున్న చినుకుల-చిటుకు-శబ్దాలు లెక్కెట్టుకుంటూ బజ్జున్నాం.

అందరికన్నా ముందు లేచిన నాకు - కిటికీలోంచి చూడగానే కనిపించింది ఏంటంటే ...

తెల్లారిన వెలుగు పూత 
వెల్లగా మంచు తెలుపు పూత
ఈ ఏటికిది తొలి మంచు పూత 
నింగిని నేలకు ఒకటే అంచు పూత 



కురిపించి కారును ముంచిన మంచు ఇదే 
మురిపించిన మంౘుకారు మంచిదే సుమీ !





మంచు కురిసినవేళ 
ముగ్గు వేసిన గడపన 
మనసు మురిసేలా 
ముద్దులొలికే ముస్తాబుతో
కనిపించిన అనుకోని బహుమతి 
ఆత్మీయ జెఫ్ సౌజన్యమిది!






కామెంట్‌లు లేవు:

కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి