మీరంత మంచోళ్లు కాకపోతే బావుండేదండి - ఆయ్!

అన్నిసార్లు ఫోన్ చేసి మాట్లాడేదాన్ని  - కానీ ఎప్పుడూ - ఏవో - కుదురుగా ఒదిగి పడుకున్న ఆకులని నిద్ర లేపి మరీ - హడావిడిగా గోల చేసి వెళ్లే గాలిలాగా - గలగలలాడడం తప్ప - ఈ ఒక్క మాట మీకు చెప్పుంటే ఎంత బావుండేదో అనుకునే బోల్డు మాటలుండిపోయాయి - ఇపుడనుకుని ఏం లాభం ?

ఆలస్యమయిపోయింది - ఇప్పుడెలా మీకివన్నీ వినిపించడం?

శ్రీనివాస్ సిస్టర్‌గా మీకు పరిచయమయిన నన్ను మీయింటి అమ్మాయిగా మీలో కలిపేసుకోవడానికి మీకు, సాగీకి ఒక్క పూటకన్నా ఎక్కువ టైం పట్టలేదు.

ప్రతీ సాయంత్రం NAL నుంచి బోల్డన్ని కబుర్లు మోసుకొచ్చే నాకబుర్లని వింటూ - ఇంటికి వచ్చిన ప్రతీ వాళ్లకి మళ్లీ మళ్లీ ఆ కబుర్లు తిరిగి చెప్తూ - లలిత ఒక అల్లరి prankster - అని మురిసిపోతూ వెలిగే కళ్లతో మెరిసిన మీ నవ్వులు - ఇదిగో  - ఈరోజుకీ నా చెవుల్లో మువ్వల్లా మోగుతున్నాయి.

రాత్రి మీ పనంతా అయ్యాక - సాగి తన లోకంలో తాను పుస్తకం చదువుకుంటూ వుండేవేళ - మీరు నాకంటూ మీ అందమైన ఇంట్లో పంచిచ్చిన నా బెడ్‌రూం లో మంచం మీద కూర్చుని - మనిద్దరం కిటికీ అవతల పాకే తీగల్ని - వాటి మీద మెరుపురంగు పూసే వెన్నెల్నీ చూస్తూ - సాగితో మీ పెళ్లి చూపుల కథతో మొదలుపెట్టి  - అక్కడినుంచి Jane Austen నవలల్లో హీరోయిన్ల కబుర్లు చెప్పుకుని - చివరికి మీకిష్టమైన గంజి-పెట్టిన-చుట్టూ-చెంగావి నూలు చీరలదాకా - ఎన్ని సల్లాపాలు, ఎన్నెన్ని హాసాలు , ఇంకెన్ని చిరు-చిరు-పరిహాసాలు!!!

అదేదో పరుగు పందెంలో ముందుండకపోతే అందుకోవాల్సినదాన్నేదో అందుకోలేమేమో అన్నట్టు - అటూ-ఇటూ చేతులు విసురుతూ హడావిడిగా తిరిగే వాళ్లతో కిక్కిరిసిన రోడ్ల మీద - నా అంతట నేను నడిస్తే ఎక్కడ అలసి వడిలిపోతానోనని - జాగ్రత్తగా నా చేయి మీ చేత గట్టిగా పట్టుకున్న - మీతోపాటు - మీ వెంట - నే తిరిగిన విజయనగర్ సాయంత్రాలంత రంగు-రంగుల-సందెలు మళ్లీ నాకింకెక్కడా దొరకలేదు. అయితేనేం కట్టుకున్న చీరకి మ్యాచ్ అయేలా వేసుకునే రంగురంగుల అద్దాల గాజుల్లో ఆ జ్ఞాపకాలని మీ పుణ్యమా అని దాచుకోగలిగాను - ఇది కూడా మీకు చెబ్దామని దాచుకున్న కబుర్లలో ఒకటి - ఇంకిప్పుడు తెలుపుదామని తలపున్నా తెలిపే వీలేది?

మీతో - మీ ఇంట్లో - నేనున్నది మహా అయితే ఒక నెల. కానీ ఆ కొద్దికాలంలోనే నన్ను - మీరు,సాగీ - own చేసేసుకున్నారు. నేను మాట్లాడిన మాట, పాడిన పాట - ఏదైనా సరే - మీ ఇంటి పసిపాప మొదటి మాట, మొదటి పాట - అన్నంతలా  విని, ఇంటికొచ్చినవాళ్లకి వినిపించి మరీ మురిసిపోయేవారు.

పెళ్లయి, పిల్లలకు  తల్లినయిన తర్వాత కూడా - ఆ పెద్దరికపు ఛాయలు నాకు ఆపాదించక - నన్ను మీకు మొదట తెలిసిన నేనుగానే వుండనిచ్చారు.

నేను, బదరి మిమ్మల్ని కలిసిన ప్రతిసారి - మీ ఇంటికి తొలిపండక్కి అల్లుడొచ్చినంత సంబరమే.  తనకిష్టమని హడావిడి పడుతూ మీరు చేసి పెట్టిన "స్పెషల్స్", సాగి చేత వలిపించి కొసరి కొసరి తినిపించిన పళ్లు - ఇంకెక్కడ దొరుకుతుంది మాకింత unconditional-love ?

ఇది నేను మీరు నాకు తెలిసినంతలో - మీనుంచి నాకు దొరికినంతలో - దాచుకున్న జ్ఞాపకాల మెరుపులు.

నాలా మీకెందరో - వారికి మీరు పంచిన స్నేహం, ఆత్మీయత ఇంకెన్ని రెట్లో.

నేను చెప్పాలనుకున్నవి ఎన్నో - ఎప్పటికప్పుడు మీతో చెప్పేస్తున్నా - ఇంకా ఎన్నో మిగిలిపోయాయి అనిపించి ఆ బెంగతో ఇలా రాసేసుకుంటున్నాను కానీ - గోదావరి సంగీతపు యాసతో - స్వచ్ఛమైన తెల్లని మనసు పెదవుల మీద పలికితే ఆ వెండి-వాక్కు శబ్దం ఇలాగే వుంటుందేమో అనిపించే -  nasal voice తో - వినిపించే మీ గొంతు ఇంక వినలేనేమోనన్న బెంగ నాకు లేదు లెండి - నా గుర్తులో గుర్తుండిపోయింది - నేను నవ్విన ప్రతీసారీ నాతో కలిసిమోగే మీ నవ్వు-మువ్వల్లాగా . 

ఇంతకుముందు - మంచివాళ్లని దేవుడుతొందరగా తీసుకెళ్తాడని - అందరూ అంటుంటే వింటున్నా నేనెప్పుడూ నమ్మలేదు.

'ఆ...!ఆ దేవుడికి ఇంకేం పనిలేదా? -ఇక్కడ మంచి వాళ్లెవరో చూసి ఎంచుకుని మరీ పట్టికెళ్లిపోవడానికి' -  అని.

ఎన్నో తెలిసిన పెద్దలు, అన్నీ చూడగల కవులు - పోయినోళ్లు అందరూ మంచోళ్లు - అంటూ పాటలు కట్టి చెవి దగ్గర పాడి చెప్పినా పట్టించుకోలేదు.

కానీ ఇప్పుడెందుకో మీకిలా చెప్పాలనిపిస్తోంది - ఇందిరా!

మీరంత మంచోళ్లు కాకపోతే బావుండేదండి - ఆయ్!