10, ఏప్రిల్ 2022, ఆదివారం

ౘదలచూలి పాట - 2 - పటికబెల్లపు పలుకుల రాముడి పాట, శ్రీరామనవమి పానకాల గురుతులతోనట...



పండగంటే ఏంటంటే... 
మదిని చిలుకు తలపొకటి  
పెదవి నొలుకు నవ్వొకటి 
కనుల వెలుగు దివ్వొకటి 

పండగంటే ఏంటంటే... 
తుంచగల వగపొకటి 
పెంచుకున్న ఒరిమొకటి
పంచుకున్న బువ్వొకటి 

పండగంటే ఏంటంటే... 
పనిలేని పూటొకటి 
పాతరోజుల గుర్తొకటి 
పటికబెల్లపు పలుకుల పాటొకటి 

*******
*******



    
    చిన్నప్పట్నుంచి ఏ పండగకాపండగే పండగ-పండగ్గా జరిగి ప్రతి పండగ గురుతూ - గుర్తొచ్చిన ప్రతీసారీ దేనికదే పండగ్గా అనిపించినా - శ్రీరామనవమి మాత్రం ఒక ప్రత్యేకమైన గుర్తుగా గుర్తుంది. 

    అలా గుర్తుండడానికి కారణం మాత్రం - గణపవరంలో ఉన్న రోజుల్లో చూసిన శ్రీరామనవమి ఉత్సవాలు. 

*******
*******

    మేము అద్దెకున్న కరణం గారు - అంటే అనుమంచి లక్ష్మీనారాయణగారి ఇల్లు ఉన్న వీధిలో ఈ చివర రామాలయం, ఆ చివర సంతానవేణుగోపాలస్వామి ఆలయం ఉండేవి. అదే గణపవరానికి మెయిన్ రోడ్డు. ఈ రెండుగుళ్ళూ ఉన్న రోడ్డులో సరిగ్గా మధ్యలో శ్రీనివాసరావు కాఫీ హోటలు, ఆ పక్కనే చిలకలూరిపేట వెళ్దామనుకునేవారి కోసం గూడురిక్షాలు ఉండే రిక్షా స్టాండు ఉండేది.

    శ్రీరామనవమి వచ్చే పదిరోజుల ముందు - అంటే ఉగాది ముందు నుంచే రోడ్డు మీద దుమ్ము లేవకుండా నీళ్ళు జల్లి, రోడ్డుకి అటూఇటూ రాటలు పాతి, తాటాకు పందిళ్ళు వేసేవారు. ఒక పందిరి అటు వేణుగోపాలస్వామి గుడి నుంచి మొదలుపెట్టి రిక్షాస్టాండుకి అవతల ఆగేది. ఇంకో పందిరి రామాలయం దగ్గర మొదలై రిక్షాస్టాండుకి ఇవతల ఆగేది.

    ఇక ఆ పందిళ్ల ముస్తాబు ఎలా ఉండేదంటే ...రకరకాల రంగు కాయితాలతో తోరణాలు, అక్కడక్కడా చిన్నవీ పెద్దవీ రంగుకాయితాల గుమ్మటాలూ, మెరిసే ప్లాస్టిక్ పూల తోరణాలూ, రాత్రి కాగానే మిలమిలలాడే మిణుకుమిణుకు బల్బుల రంగురంగుల ఎలెక్ట్రిక్ దీపతోరణాలూ - మబ్బుల్లో ఉండే దేవేంద్ర లోకమేదో కిందకి దిగి గణపవరం ఊళ్లో వెలిసినట్లు ఉండేది.

    ఇప్పటికీ ఎక్కడైనా ఒకటికి రెండు దీపాలు ఎక్కువగా వెలిగించే ఇల్లో, షాపో చూసినప్పుడల్లా - శ్రీరామనవమి పందిరిలా ఉంది - అనిపిస్తుంది. 

    ఆ రంగు కాయితాలు, రంగురంగుల దీపాలకి తోడు - రోజంతా మోగిపోయే పాటల హడావిడి. ప్రతి శ్రీరామనవమికి పొద్దున్నే భక్తిపాటలతో మొదలుపెట్టి మధ్యాహ్నం కాగానే ఏ అడవిరాముడి లోవో, యమగోల లోవో, జేబుదొంగ లోవో - బోల్డన్ని సినిమా పాటలు వేస్తూనే ఉండేవారు. 

    చెవులు హోరెత్తిపోతున్నా సరే - ఆ పాటలు వింటూ హడావిడిగా పరిగెడుతూ ఆడుకోవడం మరపురాని పండగ.



*******
*******

    నాకేమో రెండుజళ్ళకి జడగంటలు వేసుకోవడం ఇష్టం. 

    మిగిలిన రోజుల్లో కుదిరేది కాదు కానీ ఉగాది నుంచి శ్రీరామనవమి దాకా ఆ పది రోజులూ - రెండు జడలకి జడగంటలు వేసి - రెండు జడల్లోనూ మల్లెపూలు పెట్టేది అమ్మ. నా రెండు జడలూ వెనకాల అలా బరువుగా బరువుగా ఊగుతుంటే - ఆడుకుంటూ పరిగెత్తేటప్పుడు తలని అటూఇటూ తిప్పుతూ - ఆ జడగంటల చప్పుడు వినడం కూడా - అదొక పండగ నాకు. 

*******
*******

    అలా జడగంటలేసుకున్న నేనూ; 
    నాతోపాటు హైమవతమ్మ గారి శ్రీదేవి, రమణ, కృష్ణ; 
    సువర్చల గారి రాధాయి;
    తులశమ్మ గారి రాధిక; 
    బడి పక్కింట్లో ఉండే రాజ్యలక్ష్మిగారి అబ్బాయి చివుకుల వెంకట రమణ;
    శివాలయం కెళ్ళే దార్లో ఉండే రాజేశ్వరమ్మగారి మనవరాలు చైనం రమ; 
    కంసాలి వారబ్బాయి  శ్రీను; 
    ధనమ్మగారి అమ్మాయి; 
    పాతబాపారావు కూతురు పద్మ...

    మేమందరమూ బడి అయిపోతూనే ఇంటికి వచ్చి అన్నం తినేసి పరిగే...ట్టుకుంటూ వెళ్లిపోయి పందిట్లో నాలుగుస్తంభాలాట, ఎంచగ్గా కాళ్ళు కాలకుండా నేలా-బండా ఆడుకునేవాళ్లం - అలా ఆ ఆటా ఓ పండగే! 

   అప్పుడప్పుడే ఎండలు ఎఱ్ఱగా మారుతుండేవేమో ఆ పందిళ్ళు చలవఱాతి ఇళ్ళలా అనిపించేవి. దానికి తోడు ఒంటిపూటబళ్ళ హుషారు. ఒక పూట మాత్రమే బడి ఉండి మధ్యాహ్నమంతా ఆడుకోగలగడం - అద్దీ...  అసలు పండగ! 

*******
*******

        ఈ ఆటల సరదాయే కాకుండా సపోటాపళ్ల విందొకటి ఉండేదండోయ్! ఇంటింటికీ వచ్చి అమ్మే సపోటా పళ్లవాళ్లు రోడ్డు మీద కనిపించగానే 'మా ఇంటికి రా... మా అమ్మ సపోటాపళ్లు కొంటుందీ అని పళ్లమ్మే అబ్బాయిని సాదరంగా ఇంటిదాకా తీసుకెళ్లి దగ్గరుండి మరీ అమ్మ చేత సపోటాలు కొనిపించడం - అవి ఒలుచుకుని తినడం - అదో తిండి పండగ. 

    అప్పటిదాకా ఏ పేరంటాల్లోనో వచ్చినవో, పండగ రోజుల్లో కొన్నవో తమలపాకులు గులాబీ రంగు సెంటెడ్ సున్నం తోనూ, త్రివేణి సుగంధ వక్కపలుకు తోనూ - అమ్మ, నాన్న, అన్నపూర్ణమ్మగారూ, కరణంగారూ -  ఇలా ప్రతీ ఇంట్లోనూ అమ్మలూ, నాన్నలూ మాత్రం తింటూ - వాళ్ల ఎఱ్ఱబారిన నాలుకలు చూస్తున్న పిల్లలం మమ్మల్ని 'చదువుకునే పిల్లలు తాంబూలం వేసుకోకూడదూ అని అస్సలు ఆ తమలపాకుల జోలికే రానిచ్చేవాళ్లు కాదు. 

    కానీ - ఈ శ్రీరామనవమి రోజుల్లో మాత్రం - అప్పటివరకు ఎక్కడుండేవాడో, అప్పుడు మాత్రం ఎక్కణ్ణించి వచ్చేవాడో - తెలీదు కానీ - ౘందమామలోని మంత్రదండపు సృష్టిలా కిళ్ళీలబ్బాయి ఒకడు శ్రీరామనవమి పందిట్లో ఓ రాట దగ్గర అవతరించి మా కిళ్ళీ-ప్రశ్నలని అవధరించేవాడు. 'అర్థరూపాయి తెచ్చుకో - కిళ్ళీ తినే అదృష్టం కొనుక్కో" అనేవాడు.

    చకచకా ఓ మూడాకుల్ని తొడిమలు తుంచి - మంచిమంచి వాసనలొచ్చే లేహ్యాలు పూసి, చూర్ణాలు రాల్చి, వక్కపలుకులు చేర్చి - అమృతం పొట్లం కట్టాడేమో అనిపించేలాంటి మిఠాయికిళ్ళీలు చుట్టి ఒక అల్యూమినియం కంచంలో గుండ్రంగా పేర్చేవాడు. 

    ఆకుపచ్చగా మెరిసిపోయే ఆ మిఠాయికిళ్ళీలని చూడగానే ఇక ఆగలేక అమ్మ దగ్గరికి వెళ్ళి 'ఈ ఒక్కసారికే..." అని బ్రతిమాలి కొనుక్కు తిన్న అబ్బురపు మిఠాయికిళ్ళీ ఒక పే...ద్ద తీపి-పండగ


*******
*******
 
    ఇహ అసలు - ఆ తొమ్మిది రోజులూ రోజుకో రకమైన పండగ. 

    చెక్కభజనలూ, కోలాటాలు, నాజర్‌వారి బుఱ్ఱకథలూ, హరికథలూ, శివకుమారి బృందంవారి రికార్డింగ్ డాన్సులూ, తెరలు కట్టి సినిమాలూ, చింతామణి నాటకం, గుంటూరు నుంచి వచ్చే అనిల్ కుమార్ గారి సత్యసాయి భజనలూ - చూసే కళ్లకి పండగ. వినే చెవులకి పండగ. 

    అన్నట్టు... నాకు పల్నాటియుద్ధం, బొబ్బిలియుద్ధం కథలూ, బ్రహ్మయ్యగారి చరిత్రలో సిద్ధడి పరిచయం, బనగానపల్లి, కందిమల్లయపల్లి లాంటి ఊరుపేర్లు - ఇవన్నీ తెలిసింది నాజర్‌గారి బుఱ్ఱకథల వల్లే.  

*******
*******


    చిన్నప్పటి పండగ కబుర్లు అయ్యాయి. 

    ఇప్పుడు రాముడితో నా పరిచయం గురించి. 

    పుట్టిన తర్వాత మొట్టమొదటగా గుర్తు పట్టటం నేర్చుకున్న "అమ్మ" అన్న మాట, శబ్దం చేయటం మొదలుపెట్టాక అనడం మొదలుపెట్టిన 'అత్త" అన్న మాట తర్వాత - నాకు గుర్తుండి నేను విన్న మొదటి జేజి పేరు "రాముడు".  

    నాన్న జో కొడుతూ - 

    "రాం రాం రాం రాం రాం రాం...
    రాం రాం రాం రాం రాం రాం... 
    సీతారాం రాం రాం ...
    జానకి రాం రాం రాం" అంటూ పాడిన జోలపాటలోనూ రాముడే!

    నాన్నమ్మ పక్కలో పడుకుని విన్న 

    "రామా లాలీ... 
    మేఘశ్యామా లాలీ....
    తామరస నయనా ...
    దశరథతనయా లాలీ" అన్న లాలిపాటలో  పరిచయమైన మొదటి దేవుడూ రాముడే!

    ఎదుగుతూ వుండగా - శివకోడు సెలవులకి వెళ్ళినప్పుడు - మా ప్రసాద్ మామయ్య మీద అలిగినప్పుడు - ఆయనకి నాన్నమ్మ, నాకు తాతమ్మ అయిన - శివకోడు మామ్మ పప్పు సూరమ్మగారు పాడిన - 

    "లలాటలిఖితం ఇటుండగా 
    శ్రీరామ! నిన్నన పనేలరా?! - అన్న పాటలోనూ రాముడే! 

    ఆ తర్వాత - పాట అంటూ ఇదీ అని తెలిసిన వయసులో - 

    "చీకటి వేళల నడిపించేది
    ఒంటరి ఘడియల వినిపించేది
    ఏది ఏది నీ చేయూత? ఏది ఏది నీ పిలుపు?
    రామా ఓ రామ రావా కనరావా?" - అన్న దేవులపల్లి వేంకటకృష్ణశాస్త్రి గారి కవితలోనూ రాముడే!

    "ఎరిగిన వారికి ఎదలో ఉన్నాడు
    ఎరుగని వారికి ఎదుటే ఉన్నాడు
    తలచిన వారికి తారకనాముడు
    పిలిచిన పలికే చెలికాడు సైదోడు" - అన్న వేటూరి సుందరామమూర్తుల వారి గీతి లోనూ రాముడే! 
 

    ఆ తర్వాత పదోతరగతి వేసవి సెలవుల్లో  - ఆరుద్ర రాసిన - "రాయినైనా కాకపోతిని రామపాదము సోకగా" విని అమాంతం ఆ పాట ప్రేమలో పడిపోయి - ఉన్నపళంగా నేర్చేసుకుని -  వైజాగ్‌లో లలితత్తయ్య ఇంట్లో మేడ మీద పాడుకుంటున్నవేళ - సముద్రపుగాలికి - అలనల్లన తేలొచ్చిన- కాఱుమొయిలు అంచున మెరుపై తోచినదీ రాముడే! 

    ఇలా - ఇంకా ఇంకా - చెప్పాలంటే రాముణ్ణి పదాల్లో ఎంతో అందంగా పట్టిన పాటలెన్నో నాకిష్టం. ఆ రామకబుర్లు ఇంకెప్పుడో కుదిరినప్పుడు. 

    ఇప్పటికి మాత్రం - అసలు శ్రీరామనవమి అన్న పండగ నాకెందుకు అంత ఇష్టమో చెప్పేస్తా... కడుపు చలవకి వడపప్పు నానబోసుకుని, గొంతు సొలుపుకి మిరియాలు, యాలకులు వేసిన బెల్లప్పానకం చేసేసుకుని - శ్రీరామార్పణం - అనుకోగలిగే మహా సులువైన పండగ శ్రీరామనవమి.  
  
*******
*******


    అసలు - ముందే చెప్పానుగా ... నా మటుకు నాకు - పండగంటే... పనిలేని పూటా - పాతరోజుల గురుతూ -  పటికబెల్లపు పలుకుల పాటా అని. 

    ఈ రోజు ఆదివారం - పని అంటే ఆఫీస్ లేని పూట. 

    పాతరోజుల గురుతులన్నీ పైన చెప్పేసుకున్నా. 

    ఇహ కావలసిందల్లా - పటికబెల్లపు పలుకుల పాటొహటి!  

దాన్ని కూడా పట్టుకున్నా - 
పట్టుకున్న పాటని 
పదే పదే - పదం పదం - కలిపి పలికి
అదే అదే - పదం పదం - పలికి కలిపి
పదే పదే అనుకున్నా
అదే అదే పాడుకున్నా
నే పాడుకున్న పాటని
అందరికీ పంచుదామనుకుని 
ఇక్కడ రాసి పెట్టుకున్నా 
పానకంలా పంచిపెట్టుకున్నా 

*******
*******

    ఈ పాట పాత ఆకాశవాణి పాటల గురించి వెతుకుతుంటే - వెలలేని పెన్నిధిలా దొరికింది. 

    మనోరంజకంగా పాటకి సంగీతం కూర్చినవారు, పాట పాడిన వారిలో ఒకరు - చిత్తరంజన్ గారట. పాడినవారిలో ఇంకొకరు వందనగారట. ఇద్దరూ కూడా వందనీయులు. 

    యూట్యూబ్‌లో ఉన్న అన్ని వీడియోల కన్నా నాకు ఈ వీడియో నచ్చడానికి ఒక కారణం ఆ నీలినీలి కాంతి వలయాలు చూసి - చిన్నప్పటి శ్రీరామనవమి గుర్తుకు రావడం. 

    ఇక పాటలో వాద్యసంగీతం ఎంత బావుందీ అంటే పాటతో పాటుగా 

టింగ్ టింగ్ టింగ్ టింగ్ - టింగ్‌టింగ్‌టింగ్‌టింగ్‌టింగ్
టింగ్ టింగ్ టింగ్ టింగ్ - టింగ్‌టింగ్‌టింగ్‌టింగ్‌టింగ్ 
అని పాడుకునేంతగా... 

*******
*******

    ఇక చివరాఖరిగా - మృదుమధురమైన పదాలతో, మనసుకి హాయి నిచ్చే సంగీతంతో ఉత్తేజంగా సాగిన ఈ పాటలో పాటలో నాకు నచ్చిన మాటలు....

    దానవవంశవిరామా... - కటువుగా ఉండే రాక్షసాంతక అనే మాటకి మృదువైన రూపం ఈ పదం. 
    భండనపండిత... రామా! - ఈ భండనపండిత అనే పిలుపు కొత్తగా ఉంది - అంటే యుద్ధశాస్త్రంలో పండితుడనేమో! 
    భూమిజసుహృదయసీమా! - సీతామనోవిహారిని ఇలా పిలవడం ఎంత బావుందో! 
    ధైవలలామా... - దైవశ్రేష్ఠుడట రాముడు! 
    తరణికులేశ్వర - అంటే సూర్యవంశజుడట! 
    కరివరపాలక... రామా! - గజేంద్రరక్షక విష్ణువూ రాముడేనట!

ఆ పాటకి యూట్యూబ్ లింక్: https://www.youtube.com/watch?v=6PjoSVyoUhc






జై జై శ్రీరామా... పావనరఘురామా!
జై జై శ్రీరామా... పావనరఘురామా
పతితజనావన - పాపవిమోచన - హే సీతారామా! 
పతితజనావన - పాపవిమోచన - హే సీతారామా! 


దశరథనందన... రామా!  ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 
దశరథనందన... రామా!  ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 

వారిజలోచన వైకుంఠధామా - పాపభంజన పట్టాభిరామా 
వారిజలోచన వైకుంఠధామా - పాపభంజన పట్టాభిరామా 
భండనపండిత... రామా! ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 
దశరథనందన... రామా!  ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 

మేరుధీరఘనమేఘశ్యామా - ఘోరధైత్యసంహారక రామా 
మేరుధీరఘనమేఘశ్యామా - ఘోరధైత్యసంహారక రామా 
కారుణ్యాకర... రామా! ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 
దశరథనందన... రామా!  ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 

కామితశ్రితజన కౌసల్యరామా - కాంచనచేల కారుణ్యధామా 
కామితశ్రితజన కౌసల్యరామా - కాంచనచేల కారుణ్యధామా 
భూమిజసుహృదయసీమా! ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 
దశరథనందన... రామా!  ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 

నరసదాసనుతఅరిజనభీమా - తరణికులేశ్వర ధైవలలామా
నరసదాసనుతఅరిజనభీమా - తరణికులేశ్వర ధైవలలామా
కరివరపాలక... రామా! ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 
దశరథనందన... రామా!  ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 

దశరథనందన... రామా!  ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 
దశరథనందన... రామా!  ఘనశ్యామా - మునికామా - దానవవంశవిరామా... 

జై శ్రీరామా! జై జై శ్రీరామా!!
జై శ్రీరామా! జై జై శ్రీరామా!!
జై శ్రీరామా! జై జై శ్రీరామా!!
జై శ్రీరామా! జై జై శ్రీరామా!!

*******
*******

3, ఏప్రిల్ 2022, ఆదివారం

పాకోత్సాహము...శాకహృదయము ననుసరించి వండగ...- 3 - హాం...ఫఠ్! ఆమ్‌చూర్‌-పులిహోర!

    మున్నమ్మా! ఎలా వున్నావ్? ఏం చేస్తున్నావ్? ఎన్నిరోజులయ్యిందో మన శాకహృదయపు కబుర్లు చెప్పుకుని! 

    అప్పుడెప్పుడో పచ్చిమిరపకాయలు తరగడం దగ్గరే ఆగిపోయాను.  

    అదేంటో అంతసేపు పచ్చిమిరపకాయల గురించి చెప్పి - దాంతో పాటే అసలు పచ్చిమిరపకాయలే వెయ్యని సాంబారు రెసిపీ కూడా చెప్పాను కదా! 

పాకోత్సాహము...శాకహృదయము ననుసరించి వండగ...- 2 - సాంబారు సంబరం, ములగాకు చూర్ణం


    మళ్ళీ ఇన్ని రోజులకి కుదిరింది ఆవురావురనిపించే ఆమ్-కబుర్లు చెప్పుకోవడానికి. 


    అన్నట్టు  - నిన్ననే ఉగాది పండగతో కొత్త సంవత్సరం మొదలైంది. ఈ సంవత్సరం పేరు శుభకృత్. అంటే చాలా మంచి చేసే సంవత్సరమని అర్థం. 


    ఈసారి మంచి వేపపూత దొరికింది. దాంతో మన ఇంటి ఉగాది పచ్చడి ఎంత బాగా కుదిరిందో! నువ్వే చూడు. 



*******

*******    


    అసలింతకీ - నీకు రుచులు ఎన్నో, వాటి పేర్లు ఏమిటో తెలుసా? 

    నాకు తెలిసి రుచులు ఆరు. 

    అవి చేదు, వగరు, తీపి, కారం, పులుపు, కమ్మన. 

    ఉండుండు... నువ్వేం అడగబోతున్నావో నాకు తెలుసు. మరి ఉప్పో? అనే కదా? ఉప్పు గురించి చెప్తా ... చెప్తా!

    మనం రోజూ తినే భోజనంలో చెట్లు, మొక్కల నుంచి వచ్చే ఆకులు, కాయలు, పళ్ళు, గింజలు - వీటన్నిటికీ వుండేవి ఆరంటే ఆరే రుచులు. 

    కాకరకాయ చేదు, నేరేడుపండు వగరు, మామిడిపండు తీపి, పచ్చిమిరపకాయ కారం, చింతకాయ పులుపు,  ఆనపకాయ కమ్మన. 

    తెలుగులో నోటికి రుచిగా అనిపించిన ప్రతి తినుబండారాన్ని, ఆదరువునీ "కమ్మగా" వుంది అంటారు. కానీ నాకు కమ్మన అనేది ఒక రుచి అనిపిస్తుంది. 

    అంటే నోట్లో పెట్టుకోగానే నాలుకకి తీపి, చేదు, కారం, వగరు, పులుపు - వీటిల్లో ఏ రుచీ అనిపించని వాటన్నిటి రుచి పేరు ఏంటీ అంటే మిగిలింది ఇంకేమిటి ? కమ్మనైన కమ్మదనం తప్ప?!

    కమ్మటి రుచికి ఒక మంచి ఉదాహరణ చెప్పనా? 

    అప్పుడెప్పుడో తమ్ముడు నా చేత సంతకం చేయించి, వండనని ఒట్టువేయించుకుని మరీ : అదే కాయ - అదే పప్పు - అదే వద్దు! అన్నాడు చూడు "పెసరపప్పు -ఆనపకాయ" ముద్దకూర... ఆ కూరకి చేదు, వగరు, తీపి, కారం, పులుపు - ఈ రుచుల్లో ఏ రుచీ ఉండదు. అలా అని ఉప్పగానూ ఉండదు - కావాలని ఉప్పెక్కువ వేసేసుకుంటే తప్ప! 

    అన్నట్లు ఇంకో విషయమేంటంటే - చెట్లకి చిగిర్చే, పూసే, కాసే, పండే - ఆకులూ, పూలూ, కాయలూ, పళ్ళూ - వీటిలో ఈ ఒక్కదానికీ వుండని రుచి ఏంటో తెలుసా? ఉప్పు. 

    మనం తినే కాయలు, పళ్ళూ కావాలంటే చెట్లకి నీళ్ళు పొయ్యాలి.  

    ఆ కాయలు వేసి వండిన వంటలకి  రుచిని పెంచే ఉప్పు మాత్రం సముద్రపు నీళ్ళు ఆవిరైతే వస్తుంది. 

    ఉప్పు రుచిని పెంచేదే (taste enhancer) తప్ప అదొక రుచి కాదు - నాకైతే అలాగే అనిపిస్తుంది, అనాలనిపిస్తుంది. 

    అందుకే అంటా - రుచులు ఆరని... 
    చేదు, వగరు, తీపి, కారం, పులుపు, కమ్మనని... 
     తగినంత ఉప్పు చేర్చిన 
ఆరు రుచులు 
నాలుక కోరినట్టు 
పెరుగునని
తరుగునని 
సరిసమానమగునని 

    అందుకే నేను చేసే ఉగాది పచ్చడిలో తతిమ్మా ఆరు రుచులూ ఉంటాయి ఉప్పు తప్ప - చేదుకి వేపపువ్వు, వగరుకి ఆకుపచ్చ తొక్కతో కూడిన మామిడిపిందె, పులుపుకి కొత్త చింతపండు, తీపికి కుదిరితే చెఱకు ముక్క లేదా కొత్తబెల్లం, కారానికి పచ్చిమిరపకాయ, కమ్మదనానికి కొబ్బరిముక్క. 

*******
*******


    అది సరే కానీ ఉప్పు-కారం తర్వాత నాలుకకి తగిలీ తగలగానే జివ్వుమనిపించే రుచి పేరు ఏంటో తెలుసా? అది తెలుగులో palindrome కూడా. 

    అదేంటో చెప్పుకో! నీకు తట్టిందా - అదేంటో? 

    నే చెప్పేయనా? 

    పు... లు... పు

చింతచిగురు పులుపు, చింతకాయ పులుపు
పండిందని - పులుపు పోతుందని - చింత వలదు 
చింతపండు కూడా పులుపే పులుపు 

గోగాగు పులుపు, గోగుపువ్వు పులుపు 
పులుసు వండినా - పచ్చడి నూరినా - పులుపు పోదు 
గోంగూర వండినా, వాడినా - వీడి పోదు పులుపు 

నిమ్మకాయ పులుపు, నారింజ పులుపు
 వాటికి అప్ప లాంటి దబ్బకాయ కూడ పులుపు 
చెక్క కోసి పిండి చూడు - జిల్ జిల్మను పులుపు  

అన్నిటి కన్నా మిన్నయైన పులుపు 
ఆంధ్రుల ఆవకాయలో అమృతమైన పులుపు 
పులుపులలో మహా పులుపు - మామిడికాయ పులుపు 

 

*******
*******    


    అసలివాళ పులుపు గురించి ఎందుకు చెబ్దామనుకున్నానంటే దానికి కారణం - ఆమ్‌చూర్.  

    ఆమ్‌చూర్ అంటే ఆమ్ర-చూర్ణం అంటే మామిడికాయ పొడి. 

    ఈ పాండెమిక్ రోజులు మొదలయ్యాక మన ఇంట్లో జరిగిన ఒక చెప్పుకోదగ్గ మార్పు ఏంటంటే - చింతపండు పూర్తిగా మానేసి దాని బదులు ఆమ్‌చూర్ వాడడం. 

    మన కోనసీమ చారులో, కర్ణాటక రసంలో, మద్రాసు సాంబారులో, రోజూ చేసే రోటి పచ్చళ్ళలో, ఒక్కసారిగా పెట్టుకునే నిలవపచ్చళ్ళలో, చివరికి చింతపండు వేయాల్సిన పులిహోరలో కూడా ఆమ్‌చూరే వాడుతున్నాను. 

    ఆమ్‌చూర్‌తో పులిహోరా...? అని ఆశ్చర్యపోకు మరీ! 

    అసలు అదెలా మొదలైందంటే ... 

        ఓ రోజు నాన్నగారు తన ఫ్రెండ్ గిరి అంకుల్ భోజనానికి వస్తున్నారూ అని చెప్పగానే కొంచెం స్పెషల్‌గా వాంగీబాత్ చేద్దామా అని చూస్తే ఇంట్లో ఎప్పుడూ ఉండే కాప్సికమ్ కూడా లేకపోయింది. పులిహోర చేద్దామా అంటే చింతపండు ఉడికించేంత సమయం లేదు. 

    ఇహ అప్పుడు అనుకున్నా ... ఆమ్‌చూర్‌తో పులిహోర చేద్దామని. 

    వెంటనే గబగబా అన్నం వండేసి మన పెద్ద బేసిన్‌లో వేసి ఆరబెట్టా. అన్నం కొంచెం గోరువెచ్చగా కాగానే అందులోకి కొంచెం ఉప్పు, పసుపు, నువ్వుల నూనె, ఒక రెండు టేబుల్ స్పూన్ల ఆమ్‌చూర్ వేసి కలిపాను.   

    అందులో మామూలు పులిహోరలో వేసినట్టే - నువ్వులనూనెలో పచ్చిశనగపప్పు, మినప్పప్పు, నాలుగు మెంతిగింజలూ, కొంచెం జీలకఱ్ఱా, ఆవాలూ, ముద్ద ఇంగువా -  పోపు వేసి - కరివేపాకు కూడా వేసేశాను. దాంతో పాటే ఇంకొంచెం జీడిపప్పూ, ఇంకొన్ని వేరుశనగగుళ్ళూనూ...

    హాం...ఫఠ్!   ఆమ్‌చూర్‌-పులిహోర తయార్! 

    నాన్నగారూ, గిరి అంకుల్‌కే కాకుండా తమ్ముడికి కూడా బాగా నచ్చింది. నేను చేసిన అప్పటికప్పటి హాంఫఠ్-పులిహోర. 

    నువ్వు కూడా ఎప్పుడైనా ఒకసారి చేసుకుని చూడు - పుల్లపుల్లగా బావుంటుంది.   

*******
*******   

     అన్నట్టు నాన్నగాడూ...మొన్నొకరోజు తమ్ముడూ నేనూ మాట్లాడుకున్న సంగతోటి చెప్పాలి. 

    శుక్రవారం నాన్నగారూ, నేనూ, తమ్ముడూ ఎక్కడికో వెళ్తుంటే ఉన్నట్టుండి వాడు "I forgot అనడానికి తెలుగులో ఏంటీ?" అనడిగాడు.

"రచిపోయాను అంటామమ్మా" అన్నాన్నేను. 

    దానికి వాడు "అంటే forget and die ? అందులో forget కి root-word ఏంటీ" అన్నాడు.

    "Forgot అంటే 'మరచానూ' అంటే చాలు. కాకపోతే కొంచెం emphasize చేయడానికన్నట్టు అలా 'మరచిపోయానూ' అంటామూ అని చెప్తున్నాను. 

    ఇంతలో కార్ సైడ్-మిర్రర్‌లోంచి వాడి నవ్వు మొహం చూడగానే నాకు చటుక్కున ఇలా చెప్పాలనిపించింది. 

    "ఒరేయ్ బుజ్జిగాడూ! అలా అని ఎవరన్నా ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు 'ఏమన్నా తిన్నావా?' అనడిగితే 'ఇప్పుడే తినిపోయానూ' అని చెప్పకు. అన్నిచోట్లా అలా వాడకూడదూ" అని గబగబా చెప్పాను. 

    లేకపోతే ఆ రౌడీ గాడి సంగత్తెలుసుగా - నే నేర్పిన తెలుగుని నా మీదే ప్రయోగిస్తాడు.  


*******
*******  

ఇంత చెప్పాక - ఇంతవరకొచ్చాక - పులుపు గురించి ఓ సిన్మతీ గిద్యం కూడా చెప్పేసుకుందాం. 

అటు చదవగా  - పులుపు
ఇటు పలుకగా  - పులుపు 
నాల్కకిటు పులు కలిగించు రుచి వేరు లేదట 
ఎటునెటు చదివినా పులుపు పులుపు సిన్మతీ !

*******
*******  

     

27, మార్చి 2022, ఆదివారం

అంబుధి పొదికిట అంబుధి పొద్దులు (కార్పస్ క్రిస్టి కబుర్లు)


    కిందటి వారం అనుకోకుండా ఓ నాలుగు రోజులు కలిసొచ్చి కడలి అంచున నడిచే వీలు కుదిరింది. 

    అలా కలిసొచ్చే కాలానికి సముద్రపొడ్డున నడిచొచ్చే పొద్దులు దొరకడానికి పూర్వపు అంకం ఏంటంటే... 

    మార్చ్ 18న బుజ్జిజింక స్కూల్ ఆర్కెస్ట్రాతో యూరప్ వెళ్ళాడు. మార్చ్ 20న బయల్దేరి బద్రి టెక్సస్‌లో ఉన్న కార్పస్ క్రిస్టి అనే ఊరు వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. 

    ఇక ఇంట్లో నేనొక్కదాన్నే ఉండడం ఎందుకని బద్రి తనతో పాటు నన్ను కూడా  కూడా  కార్పస్ క్రిస్టి  తీసుకెళ్లారు. 

    నాతో పాటే నా ఆఫీస్ లాప్‌టాపూ, సరంజామా కూడానూ. 

*******
*******

    అలా కిందటి ఆదివారం (3/20) బయల్దేరి వెళ్లినవాళ్లం మళ్లీ గురువారం (3/24) సాయంత్రానికి ఇంటికి తిరిగివచ్చాం. 

    కార్పస్ క్రిస్టిలో ఉన్న పుంజీడు రోజులూ - పగలు ఆఫీస్ పనితో ఎప్పట్లాగే ఎండ పొడ తగలకుండా గడిచిపోయాయి. 

    కానీ సాయంత్రాల్లో మాత్రం ఒకప్పటి సలిల్ చౌధరి మాటల్లో మురిపించిన "సాంఝ్ కీ దుల్హన్" సముద్రపు అంచుల్లో దృష్టమయ్యే అదృష్టం దక్కింది. 

    కాకపోతే వెంటనే ఫోటో తీయకపోవడం వల్ల కెంజాయ రంగులో ఆకాశంలో మెరిసిన ఆ సంజ-పెళ్లికూతురు నా కంటికి ఆనిన ఓ గురుతు గానే మిగిలిపోయింది. 

    ఆ గురుతుకి గుర్తుగా ఆ పాటలో నాకు నచ్చిన నాలుగు మాటలూ ఇక్కడ రాసుకుంటున్నా... 


("ఆనంద్" సినిమాలో సలిల్ చౌధరి రాసిన పాట)
కహీ దూర్ ... జబ్ దిన్ ధల్ జాయే... 
సాంఝ్ కీ దుల్హన్ బదన్ చురాయే... చుప్‌కే సే ఆయే... 
మేరే ఖయాలోం కే - ఆంగన్ మే - 
కోయీ సప్‌నోం  కే - దీప్ జలాయే... 


*******
*******

 
    ఆదివారం సాన్ ఆంటోనియో ఏర్‌పోర్ట్‌లో దిగి, రెంటల్ కార్ తీసుకుని  కార్పస్ క్రిస్టి  వెళ్తూ - దార్లో ఆగి భోజనం చేస్తున్నప్పుడే బద్రి చెప్పారు - కార్పస్ క్రిస్టి వెళ్తూనే ఒకవేళ కుదిరితే USS లెక్సింగ్‌టన్ మ్యూజియం చూద్దామని. 

    ఎందుకంటే - ఆదివారం తప్పితే మిగిలిన వర్కింగ్ డేస్‌లో మా ఇద్దరి ఆఫీసులు అయేటప్పటికి ఆలస్యం అయితే మేముండబోయే నాలుగు రోజుల్లో ఇక ఆ మ్యూజియం చూడడం పడదు - అందుకని!




USS (United States Ship) లెక్సింగ్‌టన్ 
(రెండో ప్రపంచ యుద్ధంలో ఫ్లైట్ కేరియర్‌గా పనిచేసిన పెద్ద యుద్ధనౌక)

    అనుకున్నట్టుగానే - భోంచేసిన వెంటనే కారులో బయల్దేరి సరాసరి USS లెక్సింగ్‌టన్ మ్యూజియం చేరేటప్పటికి సరిగ్గా సాయంత్రం నాలుగయ్యింది. 

    అక్కడ మ్యూజియం తెరిచుండేది ఐదుగంటల వరకే అని రాసున్న బోర్డ్ చూసి గబగబా టికెట్లు కొనుక్కుని లోపలికి వెళ్లాము. 

    అప్పుడే మ్యూజియంలో ఉన్న థియేటర్‌లో "ఏర్‌క్రాఫ్ట్ కేరియర్ - గార్డియన్ ఆఫ్ ద సీ" అనే ఓ ఇరవై ఆరు నిముషాల సినిమా మొదలవుతోందని తెలిసింది. ఆ సినిమా చూసి బయటికి వచ్చేటప్పటికి మాకు ఇంకా అరగంట సమయం మిగిలింది. 

    ఆ ఉన్న అరగంట లోనే ఆ యుద్ధనౌకలో ప్రయాణించేటప్పుడు అమెరికన్ సైనికులు వాడిన బంక్ బెడ్లు, ఆ తర్వాత నౌక పైకి వెళ్లి అక్కడ పార్క్ చేసి ఉన్న యుద్ధవిమానాలు చూసి ఐదు గంటల కల్లా బయటికి వచ్చేశాం. 

    లెక్సింగ్‌టన్ మ్యూజియం ఉన్న బీచ్ పేరు నార్త్ బీచ్. చుట్టూ ఉన్న సముద్రం "కార్పస్ క్రిస్టి బే". 

    ఆ యుద్ధనౌక వైపు వెళ్తుంటే కుడి పక్కన ఒక గట్టులా కనిపించింది. సముద్రం నీళ్లలో దాదాపు ఒక ముప్పాతిక మైలు దూరం సేతువులా కట్టి ఉన్న ఆ గట్టు  - ఒక fishing pier - అంటే చేపలు పట్టుకునే గట్టు. 

    బద్రి, నేను - ఇద్దరు మాత్రం పక్కపక్కన నడవగలిగే - ఆ గట్టు మీద నడుచుకుంటూ సముద్రం లోపలివెళ్లి వెనక్కి తిరిగి వచ్చాము. 

    అంత చిన్నగట్టు మీదే - పిల్లలతో సహా కొన్ని కుటుంబాలు కేంపింగ్ కుర్చీలు వేసుకుని కూర్చుని చేపలు పట్టుకుంటున్నారు. 

    అక్కణ్ణించి ఇవతలికి వచ్చి కాసేపు ఆ సముద్ర తీరం వెంబటే కాసేపు నడిచి - అక్కడ "కేర్ కేర్" మంటూ అరుస్తూ తిరుగుతున్న సముద్రపు పక్షులని చూసుకుంటూ - చీకటి పడుతుండగా భోంచేసి మా హోటల్ గదికి వెళ్లిపోయాం. 


*******
*******


    ఇక కార్పస్ క్రిస్టిలో ఉన్న నాలుగు రోజుల్లో - నేను చూసింతలో ...  నాకు అనిపించిందేంటంటే 

కడలి అలలది  - అద్దరి... 
ఆ దరి 
కదిలే కార్లది - ఇద్దరి... 
ఈ దారి 

కడలి దరికి - కార్ల దారికి 
నడుమనున్న కార్పస్ క్రిస్టి 
అనిపించె నాకు 
కడు బీదఱి 

*******
*******

    సోమవారం ఎక్కడికీ వెళ్ళలేదు. 

    ఆఫీసు వేళ మీరేటప్పటికి ఆచ్చి-వేళ కాస్తా  ఆకలి వేళ అయిపోయింది. 

    తొందరగా ఆమ్ తినేసి "అమ్మయ్య" అయిందనిపించాం. 

*******
*******



    మంగళవారం, బుధవారం కూడా ఒకే ప్రదేశానికి వెళ్ళాం. అది "కోల్ పార్క్ పియర్ (Cole Park Pier)". 

    ఆదివారం రోజు నార్త్ బీచ్‌లో మొదటి సారి నడిచిన దాని కంటే కొంచెం షోగ్గా ఉంది గానీ ఇది కూడా ఒక చేపలు పట్టే గట్టే. 




    సముద్రం లోపలి నడవడానికి ఒక రాంపూ, ఆ రాంప్ చివర్న గుండ్రంగా కట్టిన రెయిలింగ్ గోడలు, ఆ గోడల వెంబడి సిమెంటు దిమ్మెల మీద బిగించి వేసిన చెక్క కుర్చీలు ఉన్నాయి. 

    వాటిల్లో కూర్చుని బోల్డంత మంది బోల్డుబోల్డన్ని చేపలు పట్టుకుంటున్నారు. 

    మేమక్కడ ఉన్నప్పుడే ఒకతను ఎంత పెద్ద చేపను పట్టాడో! అంత దగ్గర్నుంచి అప్పుడే పట్టిన అంత పెద్దచేపను చూడడం నాకు అదే మొదటిసారి.

*******
*******

    ఈ కోల్ పార్క్ చేపలగట్టు నుంచి వెనక్కి తిరిగి వస్తుంటే రాంపుకి రెండు పక్కలా  ఉన్న రెయిలింగ్ మీదుగా కనిపిస్తున్న సముద్రపుటలలు నాతో పాటు నడిచొస్తున్నట్టనిపించాయి. 

    చిన్నప్పట్నుంచీ - ఎప్పుడు సముద్రాన్ని చూసినా అలలు ఎలా కనిపిస్తాయీ ?

    అక్కడెక్కడో - మింటిని తాకుదామని పైకి ఎగిసి - ఒక్కసారిగా విరిగి పడి - అందని మింటి కన్నా అందే మంటి మిన్న అనుకున్నట్టు - "పట్టుకో - పట్టుకో" అంటూ పరిగెత్తుకొస్తున్నట్టుండే అలలే కనిపిస్తాయి కదా! 

    కానీ - ఆ కోల్ పార్క్ చేపలగట్టు నుంచి ఒడ్డుకి నడిచొస్తుంటే - అప్పుడు మాత్రం - అప్పటి దాకా నేనెప్పుడూ చూడని తమాషా. 

    ఉప్పొంగుతున్న ఉప్పుసముద్రపుటలలు నాతో పాటుగా "నువ్వు ముందా - నేను ముందా?" అంటూ ఉరికురికి వస్తున్నట్టు - నేను రాంపు మీద కాక అలల మీద నడుస్తున్నట్టుగా - భలేగా అనిపించింది. 

*******
*******

    నా అడుగుల వెంట అలలలలుగా పరిగెట్టుకొచ్చిన ఉబ్బు-నీళ్ల సరదా నా కన్నులని ఇంకా మెరిపిస్తూనే ఉండగానే - నన్నింకా ఇంకా మురిపించే గమ్మత్తు ఒకటి ఒడ్డునున్న పార్కులో కనిపించింది. 




    పచ్చికలో వాలి - పక్కపక్కనే - పడుక్కుని కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నట్టున్న రెండు చెట్లు నాకెంత నచ్చాయో!!



*******
*******

    అన్నట్టు - అంబుధి అంటే సంస్కృతంలో రెండర్థాలు ఉన్నాయండోయ్!

    అంబుధి - అంటే అంబు అంటే నీరు కలది - సముద్రం. 

    అంబుధి - అంటే నాలుగు అంకె కూడా. 

    అందుకే - ఇవాళ్టి నా కబుర్లకి "అంబుధి పొదికిట అంబుధి పొద్దులు" అని పేరెట్టుకున్నా. 

    అంటే - కడలి ముంగిట మూడున్నొక్క పూటలు - అని అర్థమన్నమాట...  

*******
*******





19, మార్చి 2022, శనివారం

త్వామనురజామి 2.0 - 1 - హమ్ సింఘాసన్ పర్ జా బైఠే ...జబ్ జబ్ కరే ఇరాదే...

దీనికి ముందు కబుర్లు  చదవాలంటే, ఒకసారి ఇక్కడికి వెళ్లి రండి: త్వామనురజామి - 52 - మళ్ళీ మొదలెడుతున్నా!

*******
*******

    ఇంతకు ముందు చెప్పినట్టే... అక్కడెక్కడో ఆగిన మా కథ  త్వామనురజామి - 50 - ఒకరికొకరం మేలి-సగం! ని మళ్ళీ మొదలెడుతున్నా. 


        కదిలిపోయిన కాలం - రాసేసిన పేజీలు 

        కదులుతున్న కాలం - పేర్చుకుంటున్న మాటలు'

        కలిపి కూర్చుకున్న - బ్రతుకు పుస్తకం 

        మా "త్వామనురజామి" వెర్షన్ 2

 త్వామనురజామి 2.0... 

        మళ్ళీ మొదలెడుతున్నా!


*******
*******


    జ్ఞాపకాలతో ఒక సులువుంది. అదేంటంటే ఎవరి గురుతుల లోకానికి వారికి వారే రాజూ, రాణీ. 

    ఆ గురుతుగద్దె ఎవరిదైతే  దాని మీద సర్వహక్కులూ కూడా వారివే. 

    క్షణక్షణానికి క్రితమైపోతున్న కాలంలో -  నా జ్ఞాపకాల పుస్తకాన్ని ఎప్పుడంటే అప్పుడు తెరిచి పెట్టుకుని - కావాలన్నప్పుడల్లా తలుచుకుని తలుచుకుని - ఆ గడచిపోయిన కాలాన్ని మళ్ళీ మళ్ళీ జీవించడం నాకెంతో ఇష్టమైన వ్యాపకం. 

    అలా తలచుకున్న ప్రతీ గతం - ఇదిగో ఇప్పుడే నా చుట్టుపక్కలే జరుగుతుండగా నేను చూస్తున్నానా అన్నట్టుగా నాకు తోచడం - కొన్నిసార్లు కనుల వరించే వరం, మరికొన్నిసార్లు కనుల కురిసే వర్షం. 

    కనులు మురిసే కలల వరమైనా, కనుల కురిసే కలవరపు వర్షమైనా - నా ప్రతి జ్ఞాపకం నాకు అపురూపం. 

    అలాంటి గుర్తుల్లో - ఇంకొంచెం గుర్తుగా రాసి పెట్టుకోవాలనిపించిన కబుర్లే నా ఈ త్వామనురజామి 2.0. 

    ఇదిగో ... ఇప్పుడే ... హమ్ సింఘాసన్ పర్ జా బైఠే ...జబ్ జబ్ కరే ఇరాదే... అని పాడుకుంటూ నా జ్ఞాపకాల సింహాసనం మీద కూర్చుని కబుర్లు  చెప్పబోతున్నా. 

    ఇలాంటి కబుర్లు  చెప్తున్నప్పుడల్లా  - పాడుకుంటున్న పాటలు కూడా మీతో పంచుకుంటా. ఆ పాటలేవో మీరు కనిపెట్టగలరా అని మీతో సరదా-సవాలు ఆడుకుంటా.  

    కబుర్లాడుకుంటూ, పాడుకుంటూ, ఆడుకుందామా?!

*******
*******





    
    హమ్మయ్య! పెళ్లయ్యింది. 

    కొంగుముడులతో పాటు చిటికెనవేళ్లు కూడా మెలివేసుకుని బద్రి, నేను మా అత్తగారి ఇంటి ముందు కారు దిగి గేటు దాటి లోపలికి వెళ్లాము. 

    అక్కడ గుమ్మానికి అడ్డంగా నించున్న పెళ్లివారందరూ పేర్లు చెప్తే కానీ లోపలికి రానివ్వమన్నారు. అప్పటికే బాగా అలసిపోయి ఉన్న నాకు ఇక ఆట్టే సాగదీయాలనిపించక "నేను, బదరీనారాయణ వచ్చాము" అని చెప్పేశాను. 

    పాపం! నేను చెప్పలేక సిగ్గు పడతాననుకున్న వాళ్ళందరూ కొంచెం ఉసూరుమన్నారు. 

    నేను మాత్రం ఏం చేయగలను? మెడ లాగేస్తున్న పూలజడ బరువు, దాంతో పాటు అసౌకర్యంగా ఉన్న మధుపర్కాల కట్టు. ఎప్పుడెప్పుడు కొంచెం మొహం కడుక్కుని ఫ్రెష్ అవుదామా అని ఉంది నాకు. 

    అన్నీ అనుకున్నట్టుగా అంత తొందరగా తెమిలితే చెప్పుకోవడానికేముంటాయి? 

    కొంగొత్త కోడలు గుమ్మం మీద పెట్టిన వడ్లమానికని తన్ని, కుడికాలుతో గడప దాటి అత్తవారింట్లోకి వచ్చే ఆనవాయితీ ఒకటి ఉంది కదా! ధాన్యం తెమ్మని పంపిస్తే గుంటూరులో అత్యుత్సాహులైన దుకాణాదారులెవరో నవధాన్యాలు పొట్లాలు కట్టి మరీ ఇచ్చారు. 

    మళ్ళీ ఎవరో హడావిడి పడి, పరుగులు పెట్టి మొత్తానికి ధాన్యం పట్టుకొచ్చారు. నేనంతకన్నా హడావిడిగా ఆ మానికని తన్నేసి ఇంట్లోకి పరిగెడుతున్నట్టుగానే వెళ్ళాను - నాతో పాటు కొంగుముడి పడ్డ బద్రిని కూడా నాతో పాటు లాక్కెళ్తున్నానన్న సంగతి మరచిపోయి. 

    కాకపోతే - మిన్ను విరిగి మీద పడ్డా - ఒకసారి దానికేసి చూసి మీద పడ్డ మిన్నుముక్కని "నువ్వు పొరపాటున నా మీద పడ్డట్టున్నావ్" అని బుజ్జగించి అవతలకి పంపించగల ఓర్పూ, ఓపికా ఉన్న బద్రిని నా విసురేంచేయగలదు? 

    "ఒక్క నిముషం, బుజ్జాయ్!" అని నా చెయ్యి పట్టి ఆపారు. ఇంతలో గురువుగారు వెంకన్న గారు మా కొంగుముడిని విప్పారు. 

    
*******
*******

    అలా అత్తవారింట్లో అడుగుపెట్టిన తర్వాత - ఆ మొదటి పదహారు రోజులు - అటు అత్తవారింట్లో, ఇటు అమ్మా వాళ్ళింట్లో - బద్రిని, నన్ను చూడడానికి వచ్చే స్నేహితులని కలవడంతో, కొందరితో బయటికి వెళ్లడంతో - ఇలా ఊపిరి సలపనీయని హడావుడితో గడిచిపోయాయి. 

    అన్నట్టు ఆ పదహారు రోజుల్లోనే ఏం జరిగిందంటే... 

    పెళ్ళైన వారం రోజులకో ఏమో - ఓ మధ్యాహ్నం పూట మా మరిది, ఆడపడుచు చెప్తున్న కబుర్లు వింటూ నవ్వుతున్న నాకు హఠాత్తుగా బాగా కడుపునొప్పి వచ్చింది. ఎంత అంటే ఏడుపు వచ్చేంత. బద్రి కంగారు పడి అక్కడ దగ్గర్లోనే ఉన్న ఒక డాక్టరు గారి దగ్గరికి తీసుకెళ్ళారు. 

    ఆ డాక్టర్ నా పొట్ట మీద ఓ పదిసార్లు నొక్కి, నొసలు చిట్లించి - ఉన్నపళంగా వెళ్ళి ఎక్స్‌రే తీసుకురండి, పిల్లలూ!" అని మమ్మల్ని తరిమారు. 

    అమ్మో! ఏమయిపోయిందో అనుకుంటూ వెళ్ళి ఆ మిట్టమధ్యాహ్నపు ఎండలో వెళ్ళి ఎక్స్‌రే తీయించుకుని వచ్చాము. 

    అది చూస్తూనే ఆ డాక్టరు గారు పెదవి విరిచి "లాభం లేదు. అపెండిక్స్ పేగుల మధ్యలో చిక్కుకుపోయింది. ఏ నిముషమన్నా ఫెఠేల్మని ఫేలిఫోతుంది. ఫాఫం! ఈ మధ్యే ఫెళ్ళి ఛేసుకున్నట్టున్నావ్. ఫైకెళ్ళిఫోతావ్" అని గాఠిగా చేతులెత్తేసినట్టు చెప్పేశారు. 

    అది వింటూనే ఏడుపు మొదలెట్టిన నన్నో చేత్తో పట్టుకుని - "మరిప్పుడేం చెయ్యాలి, డాక్టర్?" అని అడిగిన బద్రికి ఆయనిచ్చిన సమాధానం "ఇంటికెళ్ళి మీ పెద్దవాళ్ళని పట్టుకురండి. రేపు పొట్ట కోసేసి పేగుల చిక్కులు తీసేసి అపెండిక్సుని రక్షించేస్తా" 

*******
*******

    ఇంకేముంది?! 

    ఇద్దరం నాలుగడుగులు వేస్తే నట్టింట్లో ఉన్నట్టుండే ఇంటికి వెళ్ళడానికి రిక్షా మాట్లాడారు బద్రి. అందులోకి నన్ను ఎంతో పదిలంగా పట్టుకుని ఎక్కించారు. 

    అప్పటికే నాకు చెప్పలేనంత నీరసం వచ్చేసింది. 

    "ఇంకేముంది - నేనిక బతకనేమో!" అనుకుని కళ్ళు మూసుకుని "అంతా భ్రాంతి యేనా? జీవితాన వెలుగింతేనా?" అని మనసులో పాడుకుంటున్నట్టు వెక్కివెక్కి ఏడుస్తూ  - బద్రి భుజమ్మీద తల పెట్టుకుని - రోడ్డు మీద వచ్చే ప్రతి గతుకు దగ్గర నా పొట్టలో అపెండిక్స్ చుట్టూ పేగులు స్వెట్టర్లు అల్లేస్తున్నట్టు ఊహించుకుంటూ - ఆ నాలుగడుగుల దూరం నాలుగొందల మైళ్ళలా ఫీలైపోతూ మొత్తానికి ఇంటి దగ్గర దిగాము. 

    ఇక అప్పుడు చూడాలి నా పరిస్థితి. 

    నడిస్తే నలిగిపోతానన్నట్టు అడుగులో అడుగేసుకుంటూ లోపలికి వెళ్ళిన నన్ను చూసి - నా వెనకాలే వచ్చిన బద్రి "డాక్టరేమన్నారంటే..." అని చెప్పిన మాటలు విని - మా అత్తగారు ఎంత కంగారు పడిపోయారో!

    అందులోనూ మేము డాక్టర్ దగ్గరికి వెళ్ళే సమయానికి వంట కాలేదని భోజనం చెయ్యలేదు. 

    మా అత్తగారికి అది గుర్తొచ్చి వెంటనే ఒక గిన్నెలో మెత్తగా పెరుగు అన్నం కలుపుకొచ్చి "వద్దు-వద్దు" అంటూ ఏడుస్తున్న నా నోట్లో "తినమ్మాయ్! కడుపులో చల్లగా వుంటుంది" అని "పెళ్ళై వారం కూడా కాలేదు. ఇలా అయిందేంట్రా" అని ఆవిడ కూడా ఏడుస్తూ  - మొత్తానికి అత్తాకోడళ్ళమిద్దరమూ ఒక విషాదభరిత వినోదాన్ని సృష్టించాము. 

*******
*******

    ఈలోగా విషయం తెలిసి అమ్మా-నాన్న వచ్చారు. 

    ఎంత పెద్ద విషయాన్నైనా మహ తేలిగ్గా కొట్టి పడేసే నాన్న - వస్తూనే - ఏడుస్తున్న నన్ను చూసి "ప్రతిదానికీ అలా కంగారు పడకూడదు. రేపు కదా ఈ డాక్టర్ ఆపరేషన్ చేస్తానన్నదీ. ఈ లోగా ఇవాళ సాయంత్రం మన శిష్టా బాలకామేశ్వర్రావు గారి తమ్ముడు డాక్టర్ శిష్టా విశ్వనాథ్ దగ్గరికోసారి వెళ్ళిరండి - అలా సర్దాగా రిక్షా ఎక్కి వెళ్ళి. ఆయన కూడా ఏమంటారో చూసి అప్పుడేం చెయ్యాలో ఆలోచిద్దాం" అన్నారు. 

    నాన్న చెప్పినట్టే ఆ రోజు సాయంత్రం బద్రి నన్ను రిక్షాలో డాక్టర్ విశ్వనాథ్ దగ్గరికి తీసుకెళ్ళారు. 

    ఆ రిక్షాలో వెళ్తున్నంతసేపూ నాకు నా పొట్టలో పేగులు  మెలికల ముగ్గులు వేసేసుకుంటున్న ఫీలింగ్. నాకేదో అయిపోతున్నట్టు  పొట్ట మీద కుడివేపు చెయ్యి గట్టిగా అదిమిపెట్టుకుని గతుకులు వచ్చినప్పుడల్లా రిక్షా ఎగరకపోయినా నేనే సీటు మీంచి ఒకసారి పైకి ఎగిరి కూర్చుంటూ మొత్తానికి చేరాల్సిన గమ్యస్థానం చేరాం.

    డాక్టర్ విశ్వనాథ్ నా పల్సూ - పొట్టా చూసి - "అబ్బే! ఇది అపెండిసైటిస్సే కాదు" అనేశారు. 

    నాకేమో బోల్డంత అనుమానం - ఈయన అసలు పొట్టే నొక్కి చూడట్లేదు అని.

    అందుకే గబగబా - "అంకుల్! ఆ డాక్టరు గారు నొక్కితే నాకెంత పొట్ట నొప్పి వచ్చిందో తెలుసాండీ?" అన్నా - అంటే మీరు సరిగ్గా టెస్ట్ చెయ్యట్లేదేమోనన్న నా అనుమానం ఆయనకి బాగా అర్థం అవ్వాలని.

    వెంటనే డాక్టరంకుల్ "మరి అలా నొక్కకపోతే నీకు నొప్పి ఎలా వేస్తుంది? ఆయనకి అపెండెక్టమీ చేసే అవకాశం ఎలా వస్తుంది. ఆయనసలే అపెండెక్టమీ స్పెషలిస్టు. అక్కర్లేనిదే కదా అని కోసి పారేస్తూ ఉంటాడు. జెలూసిల్ ఇస్తా. ఇంటికెళ్ళి తాగేసెయ్. రేప్పొద్దున్నకల్లా తగ్గిపోతుంది" అన్నారు. 

    "మరి నాకు అసలు కడుపు నొప్పి ఎందుకు వచ్చింది?" మళ్ళీ నా అనుమాన-స్వగతం. 

    "ఏముందీ! పెళ్ళిభోజనం బాగా చేసుంటావ్. అందుకొచ్చుంటుంది. అసలది అపెండిసైటిస్సే అయితే నువ్విలా రిక్షా ఎక్కి రాగలిగే దానివే కాదు. ఇక ఏమీ ఆలోచించకుండా ఇంటికెళ్ళిపో" అనేశారు డాక్టర్ విశ్వనాథ్ గారు. 

*******
*******


    ఇహ అక్కణ్ణించి ఇంటికి వస్తున్నప్పుడు మేమెక్కిన రిక్షా గాలిలో ఎగురుతున్న పడవలా తేలిగ్గా చులాగ్గా పరిగెడుతున్నట్టనిపించింది మా గుంటూరు రోడ్ల మీద. 

    మధ్యలో ఒక చోట రిక్షా ఆపి తనకిష్టమైన ఆకుసంపెంగ పూలు రెండు నాకు కొనిచ్చారు. 

    ఆ సంపెంగ పూల వాసన ఇప్పటికీ నా ముక్కుపుడక అంచున నిలిచి ఉన్నట్టనిపిస్తూ ఉంటుంది. 
    
*******
*******

    ఈ రోజుకి ఇక్కడ ఆపుతాను కబుర్లు. 

    వచ్చేమాటు మరిన్ని కబుర్లు నేను మోసుకొచ్చేలోగా "హమ్ సింఘాసన్ పర్ జా బైఠే ...జబ్ జబ్ కరే ఇరాదే... " అన్న మాటలు ఏ పాట లోనివో పట్టి నాకు చెప్పండేం?!


*******
*******
    
<<... మళ్ళీ 19 కి ఇంకొన్ని కబుర్లు>>



    

12, మార్చి 2022, శనివారం

మళ్లీ మొదలయింది - 2 - సంభాషణాంతః-శాటికా-న్యాయం

ఇంతకు ముందు ఏం చెప్పానంటే: మళ్ళీ మొదలయింది - 1 - అహమపి some సమ్భాషణం కృతవతీ...

    ఇంతకు ముందు చెప్పాను కదా - నా కాలేజ్ రోజుల్లోని సంస్కృతం "రామః - రామౌ - రామాః; హే రామ! - హే రామౌ! - హే రామాః!" అన్న రామ-శబ్దం దగ్గరే ఆగిపోయి అంతవరకే గుర్తుంది - అని. 

    అక్కడి నుంచి ఇవాళ్టి రోజు నాకంటూ ఒక "సంభాషణాంతః-శాటికా-న్యాయం!" ఉందీ అని చెప్పగలిగే వరకు జరిగిన నా సంస్కృత-ప్రస్థానం గురించినవే ఈ రోజు కబుర్లు. 

*******
*******

    అనగనగా... కోవిడ్-పూర్వం 2018వ సంవత్సరంలో... 

    అత్యుత్సాహంగా నేనే చేరానో - లేదా చేర్చబడ్డానో గుర్తులేని - శతకోటి వాట్సాప్ గ్రూపుల్లో ఒకానొక గ్రూపులో హైద్రాబాదు నుంచి ఎవరో పెద్దాయన ఉచితంగా ఈమెయిల్ ద్వారా సంస్కృతం నేర్పిస్తారు అన్న సందేశం ఒకటి చూశాను.

    ఎప్పట్నుంచో సంస్కృతం నేర్చుకోవాలీ అనుకుంటున్న నాకప్పుడది మహా సమయోచితంగా, సముచితంగా అనిపించి వెంటనే ఆ పెద్దాయనకి ఈమెయిల్ ఇచ్చాను - నాకు సంస్కృతం నేర్చుకోవాలని ఆసక్తిగా ఉంది, మీ ఈమెయిల్-స్కూల్లో చేరాలంటే ఏం చెయ్యాలీ అని అడుగుతూ. 

    దానికి బదులుగా వారడిగిన ఆవేదన పత్రంలో నా పుట్టుపూర్వోత్తరాలు, పూర్వ విద్యాభ్యాస, ప్రస్తుత ఉద్యోగ వివరాలు - నా ఛాయాచిత్రసహితంగా సమర్పించి ఆ ఈమెయిల్-బడిలో చేరాను. కాకపోతే అది ఎక్కువకాలం సాగలేదు. 

    ఆ విధంగా ... కోవిడ్-శకం 2020వ సంవత్సరం ఏప్రిల్ నెలలో... 

    నేను పంపించిన హోంవర్క్ ఈమెయిల్ - అందలేదనో, అందినా చదవడం కుదరలేదనో నన్ను ఆ ఈమెయిల్-బడి లోంచి బయటికి పంపించేశారు. "ఎందుకు-ఏమిటి" అని అడిగి ఆ పెద్దాయన్ని ఇబ్బంది పెట్టడం ఇష్టం లేక ఆ బడి మానేశా. 

*******
*******



    ఇంతలో .... మా ఎంసీఏ అమ్మాయిల గ్రూపులో రాధిక అని నా జూనియర్ ఒక రోజు సంస్కృతభారతి వారి "సమ్భాషణతః శాస్త్రపర్యంతమ్" అనే నాలుగు సెమిస్టర్ల కోర్స్ ఒకటి మొదలవుతోందని, ఆసక్తి ఉన్నవారు చేరండని ఒక సందేశం పంపింది. 

    అది చూసీ చూడగానే - ఒక్క నిముషం కూడా ఆలోచించకుండా ఆ కోర్సులో చేరాను. 

    అలా  కోవిడ్-శకం 2021వ సంవత్సరం సెప్టెంబర్ నెలలో నా మొదటి షణ్మాస్య (సెమిస్టర్) - సంస్కృత సమ్భాషణ - పాఠాలు మొదలయ్యాయి. 

*******
*******

    ప్రతి సోమవారం రాత్రి పది గంటల నుంచి పదకొండున్నర వరకు - అంటే వారానికి గంటన్నర సేపు నా సంస్కృతపాఠం జరుగుతుంది. 

    ఆ సోమవారం రోజు నేర్చుకున్న విషయాల మీద గృహకార్యం (హోంవర్క్) శుక్రవారం లోగా పూర్తి చేయాలి. మొదటి ఆరునెలలు నేర్పబడే విషయం "సమ్భాషణ" కాబట్టి గృహకార్యం కూడా రికార్డు చేసి ఆడియో ఫైల్‌లా సబ్మిట్ చేయాలి. మొత్తమ్మీద వారానికి దాదాపు మూడు గంటల చదువు. 

    క్రమం తప్పకుండా క్లాసుకి హాజరైతే మార్కులు, గడువు మించకుండా హోమ్ వర్క్ చేస్తే మార్కులు. సెమిస్టర్ చివర్లో ఓ మౌఖిక పరీక్షకి మార్కులు, ఇంకో గూగుల్ ఫార్మ్ పరీక్షకి మార్కులు - ఇవన్నీ చేసి పాస్ ఐతేనే తర్వాతి సెమిస్టర్‌లో కొనసాగే అవకాశం - ఇలాంటి నిబంధనలతో మొదలైంది నా సంస్కృత విద్య. 

*******
*******

సంస్కృతం బళ్ళో - నేర్చుకోవడానికి కూర్చున్న నా బుద్ధికి రూపమిస్తే - నాకు ఇలా ఆనింది :)



*******
*******


    మొట్టమొదటి క్లాసులో తెలుసుకున్న విషయమేంటంటే - సంస్కృతంలో ప్రతి నామవాచకపదాన్ని  - పుంలింగ, స్త్రీలింగ, నపుంసకలింగాలుగా వర్గీకరిస్తారని. 

    సాధారణంగా అః-కారాంత పదాలు పుంలింగ శబ్దాలు. 
    ఉదాహరణకి- చషకః (కప్పు), చమసః (చెంచా),  వృక్షః (చెట్టు), స్యూతః (సంచీ), శునకః (కుక్క). 

    ఆ-కారాంత, ఈకారాంత పదాలు స్త్రీలింగ శబ్దాలు.
    ఉదాహరణకి: కూపీ (నీళ్ళ సీసా), అంకనీ (పెన్సిల్), లేఖనీ (కలం), సఖీ (స్నేహితురాలు). 

    "మ్" అని అంతమయ్యే పదాలన్నీ నపుంసకలింగ శబ్దాలు.
    ఉదాహరణకి: పుస్తకమ్ (పుస్తకం), మిత్రమ్ (స్నేహితుడు), పుష్పమ్ (పువ్వు), పృథుకమ్ (అటుకులు). 

    ఇది వినగానే నాకు హిందీ, స్పానిష్ భాషల్లో కూడా ఇలాంటి వర్గీకరణ వుంటుందని గొర్తుకొచ్చింది. 

*******
*******

    నే నేర్చుకున్న అన్ని సంస్కృత పదాల్లోకి ఓ మూడు మాటల గురించి మాత్రం ఇక్కడ తలుచుకుంటున్నాను.

*******
*******

    మొదటి మాట:  ఈకారాంత స్త్రీలింగ శబ్దం - అనిలచుల్లీ. 

    మొదటిసారి స్త్రీలింగ శబ్దాల్లో "అనిలచుల్లీ" అని విన్నప్పుడు అర్థం ఏంటో తెలుసుకోవాలనిపించి అర్థం ఏంటీ అని అడిగిన నాకు మా టీచర్ చెప్పిన సమాధానం "స్టవ్" అని. 

    అది వింటూనే నాకొక సందేహం " అదేంటి - అది సరి కాదేమో కదా? అనలం అంటే నిప్పు కదా. అనిలుడంటే వాయువు కదా? మరి పొయ్యిని అనలచుల్లీ అనాలేమో కదా?" అని. 

    నేనలా అడగ్గానే మా టీచర్ కూడా ఒక నిముషంలో ఆలోచించి "మీరడిగింది సబబు గానే ఉంది. తర్వాత చెక్ చేసి వచ్చే వారం క్లాసులో మీకు సమాధానం చెప్తాను" అన్నారు. 

    ఇంతలో స్క్రీన్ కేసి చూసిన నాకు "అనిలచుల్లీ" అన్న పదం కింద ఒక గాస్ స్టవ్ బొమ్మ కనిపించింది. 

    నేను వెంటనే "నాకు సమాధానం దొరికిందండి. అనిలచుల్లీ అంటే గాస్ స్టవ్. గాస్ అంటే వాయువే కదా. అర్థం సరిపోయింది" అనగానే మా అధ్యాపికా "అమ్మయ్య" అని ఊపిరి పీల్చుకున్నట్టనిపించిది నాకు. 

    అప్పుడే అనుకున్నాను నాకేమైనా సందేహాలుంటే విడిగా ఏ గూగుల్ చేసుకునో తీర్చుకోవాలి కానీ క్లాసులో హఠాత్తుగా అడిగి ఇబ్బంది పెట్టకూడదని. 

    అప్పుడే సంస్కృత "చుల్లీ" కి హిందీ "చూల్హా" చెల్లి అయుంటుంది అనిపించింది. 

    దాంతో పాటే ఒక బుల్లి-కపితని అల్లాలనిపించింది - అప్పుడెప్పుడో చిన్నప్పటి రోజుల్లో లాగా... 
 
ఆయేగా... ఆయేగా... దూల్హా 
ఆకే... సంభాలేగా చూల్హా 

*******
*******

    ఇక రెండో మాట: అకారాంత పుంలింగ శబ్దం - చషకః. 

నీళ్లు తాగే గ్లాసూ - చషకః; 
పాలు తాగే కప్పూ - చషకః; 
ఆ మాటకొస్తే పానకం తాగే దొప్ప కూడా - చషకః. 

    నాకు మాత్రం ఈ మాట వినగానే మొట్టమొదట గుర్తుకొచ్చింది మాత్రం రఫీ సాబ్ మత్తుగా-గమ్మత్తుగా పాడిన"ఛల్‌కా యే జామ్" పాట. ఎప్పుడో తొందర్లోనే ఈ పాట గురించి రాసుకోవాలి. 

*******
*******

    ముచ్చటైన మూడో మాట: ఈకారాంత స్త్రీలింగ శబ్దం - (సమ)దర్వీ. 

    క్లాసులో నేర్చుకున్న మాట "దర్వీ" మాత్రమే. 

    దర్వీ అంటే గరిట. అదంత గ్లామరస్ మాటేమీ కాదు. 

    కాకపోతే తర్వాతెప్పుడో యూట్యూబ్‌లో సంస్కృతం వీడియో ఏదో చూస్తుంటే అక్కడ అట్లకాడని "సమదర్వీ" అంటుంటే విని - వెంటనే "భలే! దర్వీ అంటే ఒక పక్క లోతుగా వుండే గరిట, అదే సమదర్వీ అంటే రెండుపక్కలా సమంగా వుండే అట్లకాడ" అని అదేదో నేనే కనిపెట్టినట్టు  తెగ మురిసిపోయాను. 

*******
*******

    నిజం చెప్పాలంటే సంస్కృతం నేర్చుకోవడం మొదలు పెట్టాక నాకు తెలుగు ఎంత రాదో తెలిసొచ్చింది. అందుకే యూట్యూబ్‌లో కూర్మాచారులు గారని ఒక తెలుగు ఆచార్యులవారు బోధింఛే తెలుగు పాఠాలు కూడా నేర్చుకోవడం మొదలు పెట్టాను. 

    కూర్మాచార్యులవారి యూట్యూబ్ చానెల్: తెలుగు సర్వస్వం 

    అన్నట్టు సిలికాన్-అంధ్రా వారి తెలుగు ఎమ్మే చేద్దామని వారినీ సంప్రదించి - నాకు ప్రియమైన తెలుగు నేర్చుకోవడానికి రుసుము సరసంగా కాక మరీ "ప్రియంగా" వుందని విరమించుకున్నాను. 

*******
*******

    ఇక నా సంస్కృత దూరవిద్యలో ఒక ఆసక్తికరమైన విషయం ఏంటంటే - సంభాషణ. 

    ఇద్దరో, ముగ్గురో, నలుగురో - కుదిరినంత మంది ఒక జట్టుగా కనీసం ఒక ఐదు నిముషాలు సంస్కృతంలో మాట్లాడగలగాలి. 

    నాకేమో మొదట్లో ఎవరితోనూ కలిసి సంభాషణ అభ్యాసం చేయడానికి కుదరలేదు. 

    అందుకే నా మొదటి సంభాషణ అసైన్‌మెంట్‌కి - బెంగళూరులో ఉన్న నా ఫ్రెండ్ అపర్ణతో ఫోన్లో మాట్లాడుతున్నట్టు ఒక సంభాషణ రాసుకుని - కుడి చెవి మీద చెయ్యి పెట్టుకున్నప్పుడు నాలాగా, ఎడమ చెవి మీద చెయ్యి పెట్టుకున్నప్పుడు అపర్ణ లాగా మాట్లాడుతూ - అభినయించాను. 

    రెండోసారి నాకు ఇచ్చిన  అసైన్‌మెంట్ - లోకయాన సంభాషణ - అంటే - బస్సులో సంభాషణ. 

    దాని కోసం సంభాషణ అయితే రాసుకున్నాను - కానీ ఎవరైనా పార్ట్‌నర్‌తో చేస్తే బావుంటుంది అనుకుని మా క్లాసులో ఉన్న స్వాతి అనే అమ్మాయిని అడిగితే తను నేను రాసిన సంభాషణ చూసి - నాతో కలిసి మాట్లాడడానికి ఒప్పుకుంది. 

    అదే ఇంతకు ముందు పోస్ట్‌లో పెట్టిన సంభాషణ. 

    అలా అనుకోకుండా స్వాతి-నేను సంస్కృతం ద్వారా స్నేహితులమయ్యాము. 

    ఆ బస్సులో సంభాషణలో నాకు ఇష్టమైన చీరల (శాటికాః) ప్రసక్తి కూడా వుంటుంది. 

    ఎంత బస్సులో మాటలైతే మాత్రం మరీ బస్సు స్టాపుల గురించి, టికెట్ల రేట్ల గురించే మాట్లాడుకోం కదా! పక్కనే కూర్చున్న వాళ్ళు కట్టుకున్న చీర నచ్చితే అడుగుతాం కదా! 

    చిన్నప్పుడు చదువుకున్న "ఆవు మీద వ్యాసం" ఉదాహరణ స్వాతికి చెప్పి దేని గురించి మాట్లాడమన్నా ఎలాగోలా అందులోకి నాకు ఇష్టమైన చీరల ప్రసక్తి తేనే తెస్తానని చెప్పుకుని ఇద్దరం నవ్వుకున్నాం. 

    అద్దీ...  నేనే కనిపెట్టుకున్న "సంభాషణాంతః-శాటికా-న్యాయం" !


*******
*******



 <<ఈ రోజుకి ఇక్కడ ఆపుతున్నా... మిగిలిన కబుర్లు  ఇంకో మారు.... >> 


21, ఫిబ్రవరి 2022, సోమవారం

మళ్ళీ మొదలయింది - 1 - అహమపి some సమ్భాషణం కృతవతీ...

పలకా-బలపంతో మొదలైన చదువు 
తరగతి గదులు దాటి - చదువుల బడులు మీఱి
ఎన్నో ఏళ్ళు గడిచిన ఇన్నాళ్ళకి 
మళ్ళీ కలమూ - కాగితమూ పట్టించి  
లాప్టాపూ - జూమూ నెట్టించి 
మళ్ళీ మొదలయింది 

ఊరీ-ఊరని 
ఆ కథా  - కమామీషూ... 
గాలిరెక్కల ఊరేగించి 
కమ్మని కనికట్టు-కబురుల కమ్మగా 
చుట్ట చుట్టి ఈ-చిట్టిగా 
అంచెలంచెలుగా 
నా బ్లాగునుంచుతున్నా... 



*******
*******

    చిన్నప్పుడు వేసవి సెలవులకో, సంక్రాతి సెలవులకో  అనాతవరం వెళ్లినప్పుడు రోజూ రాత్రి నిద్ర పోయేముందు నాన్నమ్మ మా చేత శ్లోకాలు చెప్పించేవారు.  

    నాకు ఆ శ్లోకాలన్నీ ఇష్టమే అయినా - అన్నిటి కన్నా ఒక శ్లోకం చాలా ఇష్టం. 

యత్ర యత్ర రఘునాథకీర్తనమ్ 
తత్ర తత్ర కృతమస్తకాఞ్జలిమ్ 
భాష్పవారి పరిపూర్ణ లోచనమ్ 
మారుతిం నమత రాక్షసాన్తకమ్ 

    ఇదెందుకు ఇష్టమంటే - యత్ర యత్ర, తత్ర తత్ర అని rhyming కుదిరినందుకు. 

    అంతే కాకుండా కొంచెం హెడ్డు పైకి వచ్చాక  - అంటే హైస్కూలుకి వచ్చాక - నాకు ఈ శ్లోకం లోని చాలా పదాలకి అర్థం నాకు నాకే స్ఫురించేసింది. "యత్ర యత్ర" అంటే "ఎక్కెడెక్కడ" అని, "తత్ర తత్ర" అంటే "అక్కడక్కడ" అని, "వారి" అంటే "నీరు" కాబట్టి "భాష్పవారి" అంటే "కన్నీరు" అని - ఇలా ఒక్కొక్క పదం పలుకుతూ, దానికి అర్థం కూడబలుక్కుంటూ పాడుకుంటుంటే నాకు నేనుగా అర్థం చేసుకున్న మొట్టమొదటి సంస్కృత శ్లోకం ఇది. 

    నాకసలే ప్రాసలతో లయబద్ధంగా నడిచే శ్లోకాలు, పద్యాలు, స్తోత్రాలు, కవితలూ అన్నీ కూడా భలే ఇష్టంగా ఉండేవి. 

    అందుకని నాకు tune నచ్చిన అష్టకాలు, స్తోత్రాలు కంఠస్థం చేసి పాడుకుంటూ ఉంటాను. అలా పాడుకునేటప్పుడు అర్థం చేసుకుంటూ పాడుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ ఉంటాను. 

    అలా అర్థం చేసుకోవాలీ అనుకునే ప్రయత్నంలో ఒక్కోసారి అపార్థాలు కూడా అయిపోతూ ఉంటాయి. 

    ఉదాహరణకి - నేను చిన్నప్పుడెప్పుడో నేర్చుకుని పాడుకునే శివాష్టకంలో ఒక verse:  

హరం సర్పహారం చితాభూవిహారం 
భవం వేదసారం సదా నిర్వికారమ్ | 
శ్మశానే వసన్తం మనోజం దహన్తం 
శివం శఙ్కరం శమ్భుమ్ ఈశానమీడే


    ఇందులో "శ్మశానే వసన్తం మనోజం దహన్తం" అన్న వాక్యంలో "శ్మశానే వసన్తం" అన్న మాటలు నన్ను చాలా తికమక పెట్టాయి. 

    "శ్మశానంలో వసంతం" ఏంటబ్బా! అనిపించేది. 

    అలా అనిపించగా - అనిపించగా - కొన్నేళ్ళకి నాకు ఓ రోజు హఠాత్తుగా తట్టింది - అది వసంతఋతువు కాదూ, శ్మశానంలో వసించే శివుణ్ణి స్తుతించడం అని. ఆ రోజు కొత్తగా అర్థమైన "శ్మశానే వసన్తం" నాకెంతగా నచ్చిందో. 

    ఏదో అలా నాకు కుదిరినంతగా అర్థం చేసుకుంటూ శ్లోకాలు, స్తోత్రాలు పాడుకోవడం తప్ప సంస్కృతం నేర్చుకునే వీలుందా అని ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదు. 

    అన్నట్టు ఇప్పటికీ నాకు "ఈశానమీడే" అంటే తెలుగులో అర్థం ఏంటో సరిగ్గా తెలీదు. 


*******
*******

    నేర్చుకున్న శ్లోకాలు, పాడుకునే స్తోత్రాలు కాకుండా - చిన్నప్పట్నుంచి - నేను తరచుగా విన్న సంస్కృత వాక్యాలు మూడో, నాలుగో  ఉన్నాయి. 

    అవన్నీ కూడా మా అమ్మ నాతో అన్నవి - ఆవిడ అనగా నేను వినీవిననట్లున్నా వినిపించుకున్నవి - వినాలనిపించి మళ్లీమళ్లీ అనిపించుకున్నవి. 

    నాకు గుర్తుండి చిన్నప్పుడు నాతో మా అమ్మ మాట్లాడిన భాషితాలు, సుభాషితాలు అన్నీ కూడా "All roads lead to Rome" అన్నట్టు   - చదువు దగ్గర మొదలై, చదువు దగ్గరే ఆగేవి. 

    అవేంటంటే... 

    చెప్పిన మాటేదైనా విననప్పుడు - పెంకిగా ఎదురు మాట్లాడబోయినప్పుడు - "విద్యా దదాతి వినయం"

    ప్రతిసారీ పరీక్షల ముందు పోటీ పడి చదవాలి అని గుర్తు చేస్తున్నట్టుగా - "స్పర్థయా వర్ధతే విద్యా"

    ఇంకో ముచ్చటైన మూడో వాక్యం - "శ్రద్ధావాన్ లభతే జ్ఞానం"

    నాకు నచ్చి గుర్తుంచుకున్న నాలుగో వాక్యం - "స్వదేశే పూజ్యతే రాజా - విద్వాన్ సర్వత్ర పూజ్యతే ". 

    అప్పటికి సంస్కృతంలో ఉన్న ఆ వాక్యాలు ప్రతి పదం అంతో ఇంతో అర్థం కావటంతో - ఆ భాషేదో నాకు తెలిసిపోతున్నట్టే అనిపించేది. 

    కానీ సంస్కృతం భాషగా నేర్చుకోవాలని అప్పటికీ అనిపించలేదు. 

    బడికి వెళ్లి ఒక తరగతి తర్వాత ఇంకో తరగతి చదవడం తప్పనిసరి కాబట్టి ఆ చదువు మాత్రం విన్నది గుర్తుపెట్టుకుంటూ నెట్టుకుంటూ వచ్చేసే నాకు అదనంగా ఏమన్నా నేర్చుకోవడం అన్న ఆలోచనే నచ్చేది కాదు. 

    దాన్ని రానిచ్చేదాన్నే కాదు. 

    అందుకే "అమ్మాయ్! ప్రాథమికకి కట్టూ" అని చెప్తున్న హిందీ మాష్టారు గుర్నాథం గారిని తప్పించుకోవడానికి ఇంట్లో మొక్కలకి పాదులు కట్టి, నీళ్లు పెట్టాలని ఆయన నమ్మలేని సాకులు చెప్పి తప్పించుకునే దాన్ని కూడా... కదా! 

*******
*******

     హైస్కూలు చదువు ముగిసి గుంటూరు బండ్లమూడి హనుమాయమ్మ జూనియర్ కాలేజ్‌లో ఇంటర్మీడియట్ చేరినప్పుడు - బోల్డన్ని మార్కులు చులాగ్గా వచ్చేస్తాయని - సంస్కృతం సెకండ్ లాంగ్వేజ్‌గా తీసుకున్నాను. 

    అప్పుడు మొదటిసారిగా వాల్మీకి రామాయణం లోని శ్లోకాలు చదవడం ఎంతో గొప్పగా అనిపించింది. అందులో నాకు గుర్తున్న ఒకటిన్నర శ్లోకం...

ఇయం సీతా మమ సుతా సహధర్మచరీ తవ
ప్రతీచ్ఛ చైనాం భద్రంతే పాణిం గృహ్ణీష్వ పాణినా 

పతివ్రతా మహాభాగా ఛాయేవానుగతా సదా... 

    ఇక్కడో తమాషా విషయం - నిజ్జంగా రామాయణంలో పిడకలవేటకి మంచి ఉదాహరణ - గుర్తుకొస్తోంది. 

    నాకు సంస్కృతం - కొంచెంకొంచెంగా - నేర్చుకుంటున్న భాషగా - పరిచయమవుతున్న కాలేజ్ రోజుల్లో ఒక పరపతి, పలుకుబడి ఉన్న ఒకానొక గొప్పాయన ఇచ్చిన ఉపన్యాసం విన్నాను. 

    ఆయన ఈ శ్లోకాన్ని"ఇయం సీతా మమ సుతా సహధర్మచరీ" దగ్గర ఆపి చాలా తప్పు అర్థం తీస్తుంటే అది విని ఊరికే ఉండలేక, అలాగని ఏమీ చేయలేక ఎంత ఉక్రోష పడ్డానో నాకిప్పటికీ గుర్తే. 

    ఏదో గుర్తున్నాయని రాసుకోవడానికే తప్ప అంతగా తలుచుకోనవసరం లేని ఆ పిడకలవేటలూ- పిట్టకథల్లోంచి బయటికి వచ్చేస్తే - నా కాలేజ్ రోజుల్లోని సంస్కృతం "రామః - రామౌ - రామాః; హే రామ! - హే రామౌ! - హే రామాః!" అన్న రామ-శబ్దం దగ్గరే ఆగిపోయి అంతవరకే గుర్తుంది. 

*******
*******

    ఎప్పుడో అలా ఆగిపోయిన నా సంస్కృతం చదువు అనుకోకుండా మళ్ళీ మొదలయింది. 

ఎలా మొదలయిందీ అంటే... 
ఏదో అయిందంటే అయిందన్నట్టు కాదు 
అలాగిలాక్కాదు ... ఆషామాషీగా కాదు - 
అహమపి some సమ్భాషణం కృతవతీ...అనే లాగు 



 - 



    ఆ కాయితాల్లో నే రాసుకున్న సంస్కృత-సమ్భాషణం ఈ కింద తెలుగు-లిపిలో రాసుకున్నా...
    (ఏమన్నా  తప్పులుంటే - సంస్కృతం తెలిసిన వాళ్ళెవరైనా దయచేసి సంస్కరించండి.) 

*******
*******

లలిత: క్షమ్యతాం భగిని!

స్వాతి: హరిః ఓం, భగిని!

లలిత: ఏతత్ లోకయానే ఏకః ఆసన్దః అపి రిక్తః నాస్తి. అహం భవత్యాః సమీపే ఉపవిశామి వా?

స్వాతి: ఆం భగిని! ఉపవిశతు!

లలిత: ధన్యవాదాః, భగిని!
(లలితా ఉపవిశతి)

స్వాతి: చింతా మాస్తు!

లలిత: అద్య వాతావరణం సమీచీనమ్ అస్తి, కిల?

స్వాతి: ఆం, బహు సమ్యక్ అస్తి! మమ నామ స్వాతి. భవత్యాః నామ కిమ్?

లలిత: మమ నామ లలితా. భవతీ కుత్ర గచ్ఛతి?

స్వాతి: అహం కార్యాలయం గచ్ఛామి. మమ కార్యాలయం Pine Street మార్గే అస్తి. భవతీ కుత్ర గచ్ఛతి?

లలిత: ఆగామి శనివాసరే మమ పుత్రస్య జన్మదినం! తస్య కృతే ఉపాయనం క్రేతుం Toys R Us ఆపణం గచ్ఛామి.

స్వాతి: సః ఉత్తమః విచారః. Toys R Us  వాషింగ్టన్ మార్గే అస్తి. తత్ స్థానకం మమ స్థానకస్య పూర్వమ్ ఆగచ్ఛతి. 

లలిత: యదా లోకయానం వాషింగ్టన్ స్థానకాత్ గచ్ఛతి, తదా భవతీ కృపయా వదతు వా? అహం వాషింగ్టన్ స్థానకం కుత్ర ఆగచ్ఛతి ఇతి న జానామి. 

స్వాతి: చింతా మాస్తు! అహం సూచయిష్యామి. భవత్యాః శాటికా బహు సున్దరమ్ అస్తి. కుత్ర క్రీతవతీ?

లలిత: శాటికాయాః కృతే ఏకం సమ్యక్ జాలస్థలమ్ అస్తి. అహం మమ శాటికాం తత్ర అపి క్రీతవతీ. 

స్వాతి: తత్ జాలస్థలస్య అన్తర్జాలసఙ్కేతః కృపయా దదాతు వా? అహమ్ అపి ఏకా శాటికాం క్రేతుం ఇచ్ఛామి. 

లలిత: నిశ్చయేన భగిని. లిఖిత్వా దదామి. 

స్వాతి: ధన్యవాదాః, భగిని! Toys R Us గంతుమ్ అగ్రిమస్థానకే కృపయా లోకయానం అవతరతు.

లలిత: సూచనార్థం ధన్యవాదాః, భగిని! 

స్వాతి: చింతా మాస్తు!

*******
*******

    అలా ఇంటర్మీడియట్లో రామ-శబ్దం దగ్గర ఆగిపోయిన నా సంస్కృతం - కనీసం ఒక ఐదు నిముషాల పాటు సంభాషణ చేయగలిగే వరకు వచ్చిందంటే - అది సంస్కృతభారతి వాళ్ళ పుణ్యమే... 

   <<ఈ రోజుకి ఇక్కడ ఆపుతున్నా... మిగిలిన కబుర్లు  ఇంకో మారు.... >> 

6, ఫిబ్రవరి 2022, ఆదివారం

గీతం...సంగీతం...సతతహరితం - 14 - తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా...

 
చుక్కల కేసి సారించిన నా చూపు 
చూసేది నిన్నల వెలుగులట 
వెలుగు చిలికిన ఆ ఉడువు -
మింటినంటి ఆ పట్టునే ఉన్నదో... 
మంటి కేసి ఏ గట్టుకో ఉరలుకొన్నదో... 
తెలియరాదట!

చెవుల తాకి పలకరించిన నీ పాట 
పుట్టింది గడచిన కాలాలనట  
పులక రేపిన నీ పదము - 
పెదవి దాటి ఎప్పుడు ఉరికిందో... 
ఎదను చేరి ఎక్కడ కుదురుకుందో... 
ఎఱుగలేమట!

ఆ చుక్క మిణుకు నిన్నలదే... 
ఈవేళ్టి చూపుకానినదే!

నీ పాట జిలుగు నిన్నలదే... 
ఏ నాటికీ చెవికి సోకునిదే!

*******
*******

    నల్లటి పట్టు ఆకాశం మీద ధగధగల కుట్టుపూలలా కంటికి కనపడే నక్షత్రాలు నిన్నో, ఈరోజో పుట్టినవి కావట. 

    ఎప్పుడో యుగాల కావల పుట్టిన ఆ చుక్కల వెలుగు ఇప్పటికి చూడగలుగుతున్నామట. 

    అప్పుడు పుట్టిన ఆ నక్షత్రం ఇప్పటికీ అక్కడే ఉన్నా ఈ రోజుటి వెలుగుని మాత్రం మన ముందు తరాలు మాత్రమే చూస్తాయట. 

    మనమింకా గతకాలపు వెలుగునే ఇంకా చూస్తున్నాం మరి...  ఇప్పటి వెలుగుని చూడాలంటే ఇంకెన్ని యుగాలు గడవాలో!

    అప్పటికి ఆ నక్షత్రం ఉండక పోయినా ఆ వెలుగు ఏ కంటికో కాంతినందిస్తూనే ఉంటుంది. 

    నాకు జిలుగు పలుకుల పాట సొగసు కూడా కూడా తళుకు బెళుకు నక్షత్రాల వెలుగు పోలికే అనిపిస్తుంది. 

    ఏ తేనెలూరే గొంతు లోనో ఎప్పుడో పుట్టిన పాట ఇప్పటికీ పల్లవిస్తూ ఉంటుంది. పరిమళిస్తూ ఉంటుంది. 

    అప్పుడు పుట్టిన పాట నాకు ముందూ ఉంది. నాతోనూ నడిచొస్తోంది. నను దాటీ ఉంటుంది. 

    పాడిన వారూ, పాటను విన్నవారూ తరతరాలుగా దాటిపోయినా పాట మాత్రం కాలచక్రపు ఎల్లలు దాటి  ఎల్లప్పుడూ ఉండిపోతుంది. 

*******
*******

    ఇక్కడో పాట కథ చెప్పాలనిపిస్తోంది. 

    అనగనగా... ఎప్పటి నుంచో వింటూ ఉన్న ఆ నాటి పాట ఒకటి ఉంది.  

    అదెలాంటి పాటంటే... 

వినకపోతే వినమని సతాయించే పాట 
విన్న తర్వాత ఇంకోసారి వినాలనిపించే పాట 
విన్న పాటున ఎదను గుచ్చే పాట 
ఉన్నచోటున ఉండనీయని పాట 
వినే కొద్దీ నీడలా వెన్నాడే పాట
విన్నవారి వెన్నుదన్నయ్యే పాట

    ఆ పాటలో మాటలెలా ఉంటాయంటే ... 

బాధను పొగిలిస్తాయి 
భళ్ళున ఏడవాలనిపిస్తాయి 
బతుకుటాస పొరయిస్తాయి  
బరువసా కూరుస్తాయి 


    ఈ నాటికీ ఆ పాట ఉంది -  
ఆ నాటి రాలు-చుక్క  పంపిన ఈ నాటి వెలుగులా 
ఈ నాటి వానకోయిల వదిలెళ్లిన నానాటి పాటలా 

*******
*******

ఆ పాటకి యూట్యూబ్ లింక్: https://www.youtube.com/watch?v=Pdz0V0vqA4Y





తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
మేరా సాయా - మేరా సాయా 
మేరా సాయా - మేరా సాయా 

కభీ ముఝ్‌కో యాద్ కర్‌కే - జో బహేంగే తేరే ఆఁసూ 
కభీ ముఝ్‌కో యాద్ కర్‌కే - జో బహేంగే తేరే ఆఁసూ 
తో... వహీ పే రోక్ లేంగే - ఉన్హే ... ఆకే మేరే ఆఁసూ 
తూ జిధర్ కా రుఖ్ కరేగా - మేరా సాయా సాథ్ హోగా

తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
మేరా సాయా - మేరా సాయా 
మేరా సాయా - మేరా సాయా 

తూ అగర్ ఉదాస్ హోగా - తో ... ఉదాస్ హూంగీ మై భీ
తూ అగర్ ఉదాస్ హోగా - తో ... ఉదాస్ హూంగీ మై భీ
నజర్ ఆఊఁ యా న ఆఊఁ - తేరే పాస్ హూంగీ మై భీ
తూ కహీ భీ జా రహేగా - మేరా సాయా సాథ్ హోగా

తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
మేరా సాయా - మేరా సాయా 
మేరా సాయా - మేరా సాయా 

మై అగర్ బిఛడ్ భీ జాఊఁ -  కభీ మేరా గమ్ న కర్‌నా
మై అగర్ బిఛడ్ భీ జాఊఁ -  కభీ మేరా గమ్ న కర్‌నా
మేరా ప్యార్ యాద్ కర్‌కే - కభీ ఆంఖ్ నర్మ్ న కర్‌నా
తూ జో... ముడ్‌కే దేఖ్ లేగా - మేరా సాయా సాథ్ హోగా

తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
మేరా సాయా - మేరా సాయా 
మేరా సాయా - మేరా సాయా 

మేరా గమ్ రహాఁ  హై శామిల్ - తేరే దుఖ్ మే... తేరే గమ్ మే
మేరా గమ్ రహాఁ  హై శామిల్ - తేరే దుఖ్ మే... తేరే గమ్ మే
మేరే ప్యార్ నే దియా హై - తేరా సాథ్ హర్ జనమ్ మే
తూ కోఈ జనమ్ భీ లేగా - మేరా సాయా సాథ్ హోగా

తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
తూ జహాఁ జహాఁ చలేగా... 
మేరా సాయా - సాథ్ హోగా
మేరా సాయా - మేరా సాయా 
మేరా సాయా - మేరా సాయా 

మేరా సాయా - మేరా సాయా 
మేరా సాయా  - మేరా సాయా 
మేరా సాయా  - మేరా సాయా 

*******
*******


 ఏ నాటికీ ఆ పాట ఉంటుంది -  
వేవేల చుక్కలు వెదజల్ల - రాబోయే వెలుగులా... 
మౌనమెరుగని వెదురులో - మూగబోవని పాటలా... 

ఆ పాట వింటూ ఉన్న - నాతో పాటు - వినేవారుంటారనుకుంటూ ... 

~ పాటల భైరవి